เรื่องย่อ
ผลงานการเขียนจากประสบการณ์ของหยกเมื่อครั้งวัยเด็กที่ได้อาศัยอยู่กับก๋ง ผู้ซึ่งเลี้ยงดูให้ความรักความอบอุ่น และมอบคำสอนที่มีค่าให้แก่เขา<br> เรื่องราวของหยกและก๋งในช่วงราวปี พ.ศ. 2500 ที่เล่าถึงชีวิตคนจีนที่ย้ายเข้ามาอยู่ไทยในสมัยนั้น ชุมชนคนจีนที่อยู่ในห้องแถวเล็กๆ การปรับตัวและการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมไทยจีน การค้าขาย รวมถึงความหวังของคนจีนที่อยากมีอนาคตและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น<br> ก๋งมักจะสอนแง่คิดและปลูกฝังทัศนคติที่ดีให้กับหยกอยู่เสมอ<strong> ก๋งสอนให้หยกไม่อายความจน แต่อายความเลว สอนให้ตั้งใจเรียนหนังสือ เพราะความรู้จะเป็นสิ่งที่ติดตัวเราไป ทำให้เรามีการงานที่ดี มีโอกาสมีชีวิตที่ดีขึ้น และไม่โดนเอาเปรียบ</strong> นอกจากนี้ก๋งยังสอนให้หยกไม่ตัดสินหรือมองคนอื่นในแง่ร้าย แต่ให้รู้จักเข้าใจเพื่อนมนุษย์ ดังตอนหนึ่งในหนังสือที่ว่า “ฉันไม่เคยริษยาใครก็เพราะได้เรียนรู้จากก๋งว่า คนเราเมื่อเกิดมาต่างสิ่งแวดล้อม ต่างโอกาสและฐานะ องค์ประกอบของชีวิตก็ต้องแผกกันออกไป”
ข้อคิด
ก๋งได้ฝากคำสอนที่ให้ข้อคิดในการดำเนินชีวิตไว้มากมาย เช่น สอนให้รู้จักอดทน ขยันทำมาหากิน และรู้จักพึ่งพาตัวเอง ตามที่กล่าวไว้ว่า “ไม่ใช่ว่าดวงดีแล้วจะร่ำรวยได้ ก่อนจะสร้างตัวได้สำเร็จเขาจะต้องผ่านการทำงานอย่างหนักมาแล้วด้วย รู้จักหาเงิน รู้จักเก็บงำ รู้จักคิดหาช่องทางต่อทุน ฐานะของเขาจึงเป็นปึกแผ่นขึ้นมาได้ ไม่มีใครโชคดีถึงกับนอนขี้เกียจอยู่ข้างถนนแล้วเทวดาจะโยนถุงเงินลงมาให้ถึงหน้าตัก...จำไว้”
