สวัสดีวันอังคาร
มาพบกันอีกครั้งกับอดิศัย เด็กน้อยหน้ามนคนหน้าเดียว
เนื่องจากฉันสังเกตมาหลายวันล่ะ
ในตอนเที่ยง ก่อนที่จะเข้าคาบเรียนในตอนบ่าย เด็กๆทุกคนจะต้องแปรงฟันกันก่อนเสมอ
ด้วยสายตาที่สังเกตมานานอยู่แล้ว ก็ย่อมเห็นว่า
อดิศัยไม่แปรงฟันซักวันเลย แล้วอดิศัยก็มักจะถูกครูประจำชั้นดุอยู่เสมอในเรื่องนี้
มีหรือที่ครูอย่างฉันจะไม่เข้าไปถาม
“ผมไม่มีแปรงฟันครับ”
และจะไม่ถามหาเหตุผลให้เด็กต้องเสียใจ เพราะก็คงมีไม่มีกี่เหตุผล
วันนี้ดิฉันก็เลยจัดการ ล้วงเงินซื้อแปรงฟันมาให้อดิศัย 1 อัน
สายตาของเด็กที่ได้ของขวัญชิ้นใหม่ คุณว่าจะเป็นหน้าตาแบบไหน
ดีใจ ยิ้มแย้ม ตาเป็นประกาย ฉันกำลังคาดหวังสิ่งเหล่านี้จากอดิศัย
แต่สิ่งที่ฉันเห็นหลังจากที่ยื่นแปรงฟันให้อดิศัย ก็คือ
ใบหน้าที่ยังคงเป็นสีเดียวเดียวกับที่ผ่านๆมา
ไม่เป็นไรๆ ถือว่าเธอดีใจอยู่ข้างในแต่ไม่แสดงออกล่ะกัน
