GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความสุข..."บริสุทธิ์"

ทุกเย็น..ของวัน
ดิฉันกับพี่ทานจะไปวิ่งรอบที่ริมบึงแก่นนคร...
ในแต่ละครั้ง...บทเรียนแห่งการเรียนรู้จะไม่เหมือนเดิม
เฝ้าสังเกต...และตามรู้ภายใน...และสิ่งเป็นไปรอบนอก

...
วันหนึ่ง...ขณะวิ่งเร็ว...สลับกับการผ่อนเป็นช้า
เบา...และตามจังหวะ..แปรเปลี่ยนเป็นก้าวเดิน
มีเด็กน้อยคนหนึ่ง...วิ่งมา...วนรอบตัวพี่ทาน..พร้อมกับเสียงหัวเราะสดใส
เสียงกังวาล...พี่ทานส่งเสียงทัก..ว่า "สนุกมั๊ย"...เธอก็หัวเราะยิ้มอย่างเป็นประกาย
พร้อมกับหยิบใบไม้แห้งยื่นวางบนมือให้พี่ทาน...พร้อมกับวิ่งตามพ่อไป...

ดิฉันไม่รอช้า...คว้าโอกาสนั้น วิ่งตามเด็กน้อยคนนั้นไป...และเธอหันมามองก็หัวเราะ และเราก็วิ่งไปด้วยกัน
สัมผัสได้แห่งความสุขที่เธอหยิบยื่นให้...ช่างสดใส บริสุทธิ์เหลือเกิน
เราวิ่งไปด้วย คุยกันไปด้วย..และหัวเราะเสียงดังแข่งกัน
หัวเราะ อย่างที่หัวเราะ...อย่างมีความสุข

...
ขณะวิ่งไป เธอหันมาถามตลอดว่า...พี่เหนื่อยไหม..
พี่เหนื่อยหรือยัง...โอ้โห!!...ช่างวิเศษสุด...น้ำใจ และพลังแห่งชีวิตที่สัมผัสได้ประทับใจยิ่ง...
จนวิ่งไปถึงพ่อเธอจึงได้ทราบว่า..เธอชื่อ "น้องกิม"...อายุห้าขวบ
ปกติ..จะไม่วิ่ง แต่วันนี้คุณพ่อของน้องกิมแปลกใจมาก...ว่าทำไมเธอจึงได้วิ่งอย่างมีความสุขเหลือเกิน

จากวันนั้น จนวันนี้...เราจะวิ่งและมองหาน้องกิม..
เพราะน้องกิม..คือ ประเด็นที่ดิฉันและพี่ทานคุยกันเรื่อง..."ความสุข...ที่บริสุทธิ์"...อย่างมีพลัง
เราเปรียบเทียบ "เธอ" เสมือน "นางฟ้าน้อยๆ" ที่ช่างเต็มไปด้วยพลังแห่งความสุขเหลือเกิน

เด็กห้าขวบตัวแทนแห่งความสุข..ที่บริสุทธิ์
ความกล้า...
ความพยายาม..และ
ความสดใส..
และการให้...ให้ความสุขผู้อื่น อย่างไร้เงื่อนไขอย่างแท้จริง

ขอบคุณน้องกิมนะคะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 61019
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 19
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (19)

สวัสดียามสายๆค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกสดชื่นตามไปด้วย..ฝากวิ่งแข่งกับน้องกิมเผื่อด้วยค่ะ...โชคดีนะคะกะปุ๋ม..

สวัสดีคะพี่ขวัญ...

นึกถึงเมื่อไหร่...ก็อดที่จะมีความสุขไม่ได้เลยคะ...

น้องกิม คือ แสงสว่าง...เจิดจรัส ในช่วงเวลาโผล้เพล้...อาทิตย์อัศดง...

...

ขอบคุณนะคะที่แวะมา

^___^

กะปุ๋ม

  • นึกว่ามีรูปน้องกิมด้วย
  • ทำไมมีรูปน้องสาวอยู่ในบันทึกทุกครั้งเลยครับ
  • ขอบคุณครับผม

สวัสดีคะ...คุณ [email protected]

[email protected]กาศไม่ร้อนมากคะ...กำลังสบาย..น้องกิม...คือ พลังแห่งความสุข ที่สัมผัสได้ทันที...บริสุทธิ์มากๆ เลยคะ...

....

เจอเด็กหลายคน...บางคนจะมีงอแงบ้างตามประสา...แต่น้องกิมนี่ เจอปุ๊บโดนใจทันทีเลยคะ...ว่าเธอเจิดจรัสจริงๆ....และมีพลัง..กะปุ๋มบ้าพลังอยู่แล้ว...จึงอดที่จะเก็บเกี่ยวตักตวงจากเธอไม่ได้..จึงต้องวิ่งตามเธอไป...และก็ได้รับจริงๆ...อย่างเต็มเปี่ยมเลยคะ

(^_____^)

กะปุ๋ม

555....คุณพี่แอ๊ดคะ...

ทำให้กะปุ๋มต้องยิ้มแฉ่ง...อย่างเบิกบานทุกครั้งเลยนะคะ...คนบ้ายอถือว่าเป็นคำชมนะคะ...

  • ทำไมมีรูปน้องสาวอยู่ในบันทึกทุกครั้งเลยครับ
  • ตีความเองว่า...พี่แอ๊ดว่ากะปุ๋มหน้าเด็กนะคะ...อิอิ

    *^___^*

    กะปุ๋ม 

     

     

    พี่มี "น้องกิม" อยู่ที่บ้านค่ะ แต่น้องกิม ชื่อ "แปม" แนะนำให้กะปุ๋ม หา"น้องกิม"  มาไว้ที่บ้านค่ะ....คิก...คิก...

    โห...พี่จิ๊บ...สุดยอด...

    ความเห็นนี้สั้นๆ...แต่มาแรงเหลือเกิน...

    สงสัยก่อนอื่น คงต้องหาพ่อน้องกิม...มาก่อนละกะมั๊.เนี๊ยะ....

    ...

    หากไปแถวหาดใหญ่...จะไปกอดน้องแปมกะน้องปลานะคะ...จะได้แอบเอาพลัง...ความสุขมาเก็บไว้ที่...พี่กะปุ๋ม..เฮ้ย!!...น้ากะปุ๋ม..อิอิ

    (^___^)

    กะปุ๋ม

    • มาเชียงใหม่แล้วจะพาไปวิ่งออกกำลังนะคะ(สำหรับพี่จะเดิน)
    • ขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิต ในวันนี้ และทุก ๆ วัน (กรุงเทพฯ มันร้อนจริง ๆ ๆ ๆ )

     

    วิ่งเสร็จอย่าลืมไปกินแจ๋วฮ้อนร้านติ๊กนะครับแซบมาก
    • ความสุขอยู่ใกล้เรานิดเดียว...เพียงการหยิบยื่นรอยยิ้มก็ทำให้เรามีความสุขแล้วจิง ๆ ด้วย
    • แต่เดี๋ยวนี้พี่วิ่งไม่หวายแล้วค่ะ...แก่แล้วชอบนอนมากกว่า อิอิ

    อรุณสวัสดิ์นะคะพี่อึ่งอ๊อบ...

    เช้านี้เสียงนกร้อง...เช่นเดิม...และเบิกบานใจคะ

    กะเลยว่าไปดอยเต่า...จะเอาร้องเท้าไปด้วยไปวิ่งแข่งกับเด็กๆ...ดอกคะ...555....

    ....

    อย่าลืมส่งข่าวนะคะ...จะได้วางแผนถูกคะ...ไปแบบง่ายๆ นะคะ  ไม่อลังการ...ทานมื้อเดียว .... แต่จะไปชิมน้ำผักเพื่อสุขภาพของพี่นะคะ

    (^___^)

    กะปุ๋ม

    นั่นเลย...แซบๆ..ใช่ไหมคะคุณออต...

    เมื่อก่อนทานมื้อเย็น..เคยแวะไป...แซบเหมือนกัน

    แต่เสียดายว่าตอนนี้...งดเสียแล้ว...มื้อเย็น...

    ...

    แต่จะแนะนำเพื่อนๆ ไปคะ...เพราะขาชิมนั้นเยอะมาก...

    ขอบคุณนะคะที่แวะมา

    (^____^)

     

    พี่เล็กขา...การวิ่งหรือเดิน..ทำให้หน้าละอ่อนนะคะ...

    พี่เล็กยังไหวคะ....ตอนนี้นะกะปุ๋มกระหยิ่มยิ้มย่องเลยคะว่า...อีกยี่สิบปี...ต้องยังดูละอ่อนแน่..เพราะสะสมทุนไว้แต่เนิ่นๆ...อิอิ..หวังผล...ภายหน้า...

    ...

    แต่พี่เล็กก็ยังดูละอ่อน...และดูท่าจะวิ่งเร็วอยู่นะคะ...(แอบแซว...เล็กๆ)

    (^____^)

    กะปุ๋ม

    แวะมาทักทาย

    สาวน้อยมหัศจรรย์

                            พี่หรอย

    แหม...พี่หรอย..ตั้งฉายา..ให้เลยนะคะ

    กะปุ๋มก็เป็นแค่คนธรรมดา...ที่กำลังพยายามเรียนรู้ "ชีวิต"....ทั้งภายในและภายนอกคะ...

    ^___^

    ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทาย

    กะปุ๋ม

    ไม่ใช่ของพี่............  เป็นของอาจารย์ขจิต

                                    พี่หรอย

         และพี่แค่ต่อเติมจาก อ.ขจิตและgetทันทีใน สาวน้อยมหัศจรรย์ ฉีกตำรา
                                                        พี่หรอย

    พี่หรอย..คะ...

    การเรียนรู้อย่างกัลยาณมิตร...ก่อเกิดปัญญา..และการต่อยอดทางปัญญา..อย่างยิ่ง...

    ...

    ขอบคุณนะคะ...สำหรับการเติมเต็ม

    และการสอบอารมณ์ที่...ให้อย่างกัลยาณมิตร

    ^__^

    กะปุ๋ม