เก็บเอาไว้อ่าน


ทำด้วยฉันทะ(ความพอใจ) ความเพียรจะมาเอง

วาจาต้องคิดก่อน

คนข้างๆจะเห็นการเปลี่ยนแปลงของเรา
เราจะเห็นตัวเองเลวมากขึ้น

การทำผิด (หลง) เป็นการฝึกอินทรีย์ให้แก่กล้า
แต่อย่าไปฝั่งใจ รู้ทัน แล้วทิ้งอดีต แล้วมาสังเกตุที่ใจเรา
ให้อภัยซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะตัวเราเอง

การบ้านวันที่สอง ๓/๑๗/๒๕๕๙
๑. มีสติรู้ลงในปัจจุบัน
๒. รู้รูปนาม (ขันธ์ ๕)
๓. กลับมาที่วิหารธรรมอยู่เสมอๆ
๔. พิจารณาความเป็นไตรลักษณ์ ดูด้วยความเป็นกลาง ไม่แทรกแซง
๕. ดูปรกติของกิริยา เช่นปวดขา, เบื่อ ให้รู้เฉยๆ ไม่แทรกแซง

สัตว์เดรัจฉาน ไม่สามารถระลึกถึงบุญได้ เพราะหลงอยู่ตลอดเวลา และไม่สามารถเปลี่ยนภพภูมิได้เพราะมีกายหยาบ

เปรต เทวดา มีกายละเอียด สามารถเปลี่ยนภพภูมิได้

สติแท้ๆ คือสติที่สามารถระลึกรู้กาย ระลึกรู้ใจได้ เรียกว่า สัมมาสติ

ระบบขันธ์ห้า เป็นระบบการใช้กรรม

ธรรมชาติของขันธ์ห้า คือความไม่เที่ยง(อนิจัง), เสื่อม(ทุกข์) และบังคับไม่ได้(อนัตตา) - ไตรลักษณ์
ทุกครั้งที่รับรู้อารมณ์ จะเกิดขันธ์ห้า

ความสุขเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธิ

การบ้าน
เดิน- ให้รู้ลงปัจจุบัน
กิน - ให้ลงปัจจุบัน

หน้าที่ของขันธฺ ๕ คือ รู้
นิวรณ์มีอยู่ แต่จิตไม่จับมัน
มันเลยไม่มีค่า ความโกรธไม่มีค่า กลายเป็นอดีต

บันทึกจากการเข้าเนกขัมมะ เมื่อเดือนกุมภา-มีนาคม

คำอธิฐาน จะไม่มีผล ถ้าไม่เดินมรรค
ศรัทธาเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
เราต้องสวดมนต์ ไหว้พระอยู่เนื่องๆ - คุณไหว้พระสวดมนต์ที่บ้านครั้งสุดท้ายเมื่อไร
ต้องรู้ขันธ์อย่างแจ่มแจ้ง จึงจะวางขันธ์ได้

การปฏิบัติให้รู้เป็นขณะๆ มีชีวิตอยู่เป็นขณะ รู้สภาวะลงปัจจุบันไปเรื่อยๆ

รูปเป็นกับดักให้มาเกิด
รูปหลอกล่อให้ผิดศิล
เฟสบุค หลอกล่อให้คนมากดไลค์

ทำบุญดี ภาวนาง่าย

ภาวนาง่าย สำเร็จง่าย

ทุกอย่างเกิดแต่เหตุ

ระบบขันธุ์ ๕ คือระบบของการใช้กรรม

เห็นร่างกายเคลื่นไหว ใจเป็นคนดู

อย่าให้หลุดลงข้างล่่าง(นรก)เด็ดขาด

การปฏิบัติให้รู้เป็นขณะ มีชีวิตอยู่เป็นขณะ รู้สภาวะลงปัจจุบันไปเรื่อยๆ

คำอธิษฐานจะไม่มีผล ถ้าไม่เดินมรรค

เห็นแต่ไม่เป็น
เห็นโกรธ แต่ไม่โกรธ
เห็นใจที่โกรธ โกรธก็บังคับไม่ได้

ความจริงของจิต คือไตรลักษณ์

ไม่เอาเกิด ไม่ห่วงความตาย

โอกาสหมดแล้วหมดเลย ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีหรือเปล่า

คนข้างๆจะเห็นการเปลี่ยนแปลง เราจะเห็นตัวเราเลวมากขึ้น

การได้คุยเรื่องหลัก เหมือนมีแผนที่ จะได้ประหยัดเวลา
บางคนเสียเวลาเป็นปี

อาจารย์วิลลี่ ๑๖-๒๕ มีนาคม ๒๕๕๙




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่าสู่กันฟัง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ผมรู้สึกว่า แต่ละบรรทัดคือ แแก่นของแนวปฏิบัติและความเข้าใจที่ได้จากสัมมาปฏิบัติ.... สาธุ..

เขียนเมื่อ 

สัมผัสได้..ระลึกได้..ถึง..ซึ่ง..รู้ตื่น..รู้เบิกบาน..(เจ้าค่ะ)...สาธุๆๆ..

สบายดีนะคะ..เมื่อไร..จะได้โคจรมาพบกันหนอ...