29. ฟัง

29. ฟัง
วันศุกร์ ที่ 29 เมษายน 2559


1. วันนี้ทำอะไร
- อีกวันที่ประชุมต่อเนื่องจากคณะทำงาน วันนี้มีตัวแทนเครือข่ายมาร่วมด้วย สิ่งที่ทำวันนี้คือ ฟัง รอการตัดสินใจลงมติ บันทึกสิ่งต่างๆ
-บ่ายเดินทางกลับวัด มีแม่กุลและลูกชายเมตตามารับ ซึ่งก่อนที่หนูจะเอ่ย ครูได้เมตตาประสานไว้ก่อนแล้ว และท่านก็เมตตา ถามไถ่เรื่องการเดินทางอย่างใส่ใจ
-เตรียมยา ตามที่ได้รับมอบหมาย


2. คาดหวังอะไรในสิ่งที่ทำนั้นบ้าง
- คาดหวังอะไร ข้อสรุปเพราะสิ่งที่ทำ หรือคิดไว้นั้นเมื่อวานได้เสนอไปแล้ว ข้อสรุปตามที่ประชุมก็ต้องตามนั้น
-ตั้งใจให้การเดินทางถึงวัดไม่มืด
-คาดหวังว่าจะได้สร้างกุศลและชวนเพื่อนๆร่วมบุญ


3. มีอะไรเป็นไปตามความคาดหวังนั้นหรือไม่เป็นไปตามความคาดหวังนั้น เพราะอะไร
-มีข้อสรุปการดำเนินงานตามคาด แม้บางประเด็นจะรู้สึกขัดใจบ้าง สิ่งที่เป็นความต่อเนื่องมาน่าห่วงกว่า กับการรับมือ อสม. 50 คน เช้าถ่ายทอด บ่ายสอบและประเมินตาม check. List ที่คนอื่นคิดและสร้างไว้ ทำสำเร็จได้ ต้องยอดมนุษย์ เสียงในใจคิดแต่ยังนึกรูปแบบไม่ออกเหมือนกัน เพราะพลิกโผจากดราฟแรกที่วางไว้
-ซึ่งก็ถือว่าทำเวลาได้ดีหกโมงครึ่งก็ถึงวัด
-ปรากฏว่า การจัดเตรียมยา แทนที่จะได้สร้างกุศลแบบเต็ม ๆ ก็โดนกิเลสตัวราคะตัญหาของตนเองไปจัดหายา เกินกว่า order. ทำให้เกิดความซ้ำซ้อน กิเลสมันหน้าด้านมาก ขนาดว่า ครูบาอาจารย์พาสร้างกุศลมันยังแหลมหน้ามากินหัว เกลียดมันชะมัด

4. ได้เรียนรู้อะไร
-ชอบใจไม่ชอบใจก็ หน้าที่ ไปเรียนรู้เอา
สิ่งที่ย้ำกับตนเอง เอาใจไปทำด้วย แล้วจะสนุกกับมัน
- สติพลาดเผลอนิดเดียวขนาดว่า กำลังสร้างกุศล ในความดูแลของครูราคะตัญหาก็ยังมาแทรกแซง ถ้าครูบาอาจารย์ไม่ทุบเอาก็จะเหลิงหลงอีกนะนั่น


5. จากบทเรียนที่ได้เรียนรู้นี้จะทำอย่างไรเพื่อป้องกันความผิดพลาดไม่ให้เกิดขึ้นอีกหรือที่ดีแล้วจะได้พัฒนาต่อไป
-งานก็ต้องวางแผนทำแหละ แม้การไปเตรียมงานกับพี่ ๆตอนบ่ายวันที่ 1 ไม่ได้ แต่วันที่ 2 - 3 ก็มีงานในความรับผิดชอบที่แน่น ตั้งใจกับตนเองว่า ทดแทนส่วนที่ขาด
วันที่ 4 ต้องลงฝึกอบรมหน้างานคนเดียว ต้องคิดวางแผน ในพื้นที่อาจจะมีหลายคนช่วยได้
-กิเลสตัวตัณหาตอนมาไม่เห็นเลย จนครูเบรคให้จนหัวทิ่ม ยากคัก ไม่เห็นตนเอง
ศีล
1. ไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียน
เบียดเบียนตนอยู่นะ เพราะมันยังปล่อยตนเองไหล ไปกับความหิว เช้ามาไม่สะดวกจะลุกเดิน ก็ภาวนากับตนเอง



2. ไม่ลักทรัพย์ไม่หยิบเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้
ก็พอได้แต่ปัจจัยที่คนร่วมบุญมาที่อยู่ในมือต้องรีบถวาย เพราะถ้าช้าก็คือ สุ่มเสี่ยง



3. ประพฤติพรหมจรรย์
วันนี้ ยืนอยู่สนามบินดีๆก็มีผู้ชายมาสะกิด หันไปบอกได้คำเดียวค่ะว่า อย่างเซ็ง การออกมาในคนหมู่มากคนเดียว มันด่างพร้อยง่าย
4. ไม่โกหก ไม่พูดส่อเสียด
ตอนประสานงานกับพี่ๆเพื่อจัดเตรียมงานประชุมก็ยังเผลอเมาท์ค่ะ ด่างพรัอยด้วยการพูดเพ้อเจ้



5. ไม่ดื่มเหล้า ไม่ขาดสติ
ยังเผลอสติ ตอนคุยโทรศัพท์นี่เรียกว่า เผลอชัดเจน พอรู้ตัวกลับมาใหม่ พูดๆอยู่ก็ไหลไปอีก



6. ไม่ทานอาหารหลังเที่ยง
หิวค่ะ การเดินทางคนเดียวแบบนี้กิเลสฟุ้ง กินเยอะเลยค่ะ



7. ไม่ร้องเพลง ดูละคร ไม่ใช้เครื่องประทินผิว
ข้อนี้ ยืนมองตนเองในกระจก มันก็ย้ำว่า ต้องปรับแก้อีกเพียบเลย นี่ครูเมตตาชี้ให้เยอะแล้วไปรีบทำ
8. ไม่นั่งนอนบนที่นอนสูง ยัดนุนหรือสำลี

ข้อนี้พอได้ แต่ตอนอยู่บนเครื่องหลับคอพับคออ่อนเลยค่ะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สามสิบวันแห่งการเรียนรู้



ความเห็น (0)