หลังจากที่หายไปหลายวันเพราะใช้พลังที่มีอยู่ทุ่มเทลงไปที่งาน "ดุษฎีนิพนธ์" ที่ทำอยู่ในหลักสูตร ป.เอก ที่ มข.
ในสาขาเทคโนโลยีการศึกษา เกี่ยวกับ "การสร้างความรู้ = Knowledge Construction"นั้น...
แทบจะไม่ได้เข้ามาแวะเวียนที่ "บ้านหลังนี้เลย"...
แต่พอเข้ามาได้...มาเจอ ความเห็นของกัลยานมิตรหลายท่านที่แวะมาทักทาย...
ทำให้รู้สึกปิติยิ่งนัก...และที่รู้สึก get และทำให้ได้ข้อครุ่นคิดเพิ่ม...ตรงที่สะดุดในถ้อยความของ "พี่หรอย"...
กัลยาณมิตร พี่ชายที่มีจริตในแนวคิดเดียวกัน ต่อวิถีแห่งการเดินไป...ตามลมหายใจของเราที่มีอยู่

"...365 วันสำหรับคนดี ที่ดีจริง..."
ทำให้ครุ่นคิดแห่งความเป็นไปของ "คน"...ผู้ที่กำลังดำเนินอยู่ในทุกห้วงวันแห่งเวลา..
ต่างลืมตาตื่น และเดินไป...และหลับใหลในค่ำคืน..
และลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในวันรุ่ง..
และบ้างคร่ำครวญ..แห่งความทุกข์ที่ตนประสบ
บ้าง..หลงใหลได้ปลื้ม...ในสุขที่ตนได้รับ...
หากแต่มีบ้างที่ยังมีการพิจารณา...แห่งความเป็นไปอย่างรอบคอบ...ของสรรพสิ่งที่อยู่รอบด้าน...
...

เรามักหลงไป..ในสิ่งที่เดินไป...และหมุนวน..
หากแต่บางครั้งเราลืม..เลือกสิ่งดีดี..ที่แท้..ให้แก่ตน...
ถามว่า...คนดี..เป็นอย่างไร
คนเลว...เป็นอย่างไร...
เรา..ก็เลือกตอบได้ เพราะเรามักเอา..บรรทัดฐาน..บางอย่างมาเป็นเครื่องวัด
แต่หากพิจารณาให้ดี ให้ลึกแล้ว...เราหนึ่งคนนี้...ต่างมีทั้งความดีและความเลว..อยู่ในตัว..
หากแต่ว่า..เรามีสติแห่งตนมากแค่ไหน...ต่อการเลือกเป็นคนดี..หรือเลือกเป็นคนเลว..
เราเคยที่จะหยุดถาม..ตน..และเดินอย่างสติมั่นคงในทางเลือกแล้วหรือยังว่า...
เราจะเป็นคนดี..หรือ เลว..หรืออย่างไรในชีวิต...
...