"จากวันนั้นได้กลับไป กราบเท้าแม่ ขอโทษกับบางสิ่งที่ทำให้ท่านเสียใจ" ... (คำตอบหนึ่งในข้อสอบกลางภาค ภาคเรียนที่ ๒/๒๕๕๘)

จากกิจกรรมการเรียนการสอนที่นักศึกษาได้มีโอกาสชมวีดิทัศน์ที่ครูนำมาเปิดให้พวกเราได้ชมนั้น นักศึกษาคิดว่า วีดิทัศน์ดังกล่าวทำให้นักศึกษามี มุมมอง วิธีคิด หรือ ทัศนคติต่อการใช้ชีวิต ของตนเอง เปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ อย่างไร ครูอยากให้นักศึกษาลองอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง ให้ครูเข้าใจและเห็นภาพได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น


๑.


นักศึกษา ป.บัณฑิต คนหนึ่ง เขียนตอบมาว่า ...

มีทัศนคติและมุมมองที่เปลี่ยนไป อยากเป็นผู้ให้ อยากทำอะไรให้กับสังคม คนรอบข้างมากขึ้น ถึงแม้จะไม่มีใครเห็น แต่อย่างน้อยก็หวังแค่ทำเพื่อคนอื่น หวังดีกับผู้อื่น มีน้ำใจ มอบโอกาสให้กับคนอื่น ๆ บ้าง ทำเพื่อส่วนรวมมากขึ้น เพื่อโรงเรียน และเพื่อนร่วมงาน เป็นผู้ให้กับเด็ก ให้โอกาส ให้น้ำใจ ช่วยเหลือแบ่งปันเท่าที่จะช่วยได้ ถึงแม้จะไม่มีคำขอบคุณ หรือตอบแทน แต่อย่างน้อยคนให้มีความสุขที่ได้ทำ ก็เพียงพอแล้ว ทำให้มองโลกในแง่ดีมากขึ้น เพราะเราไม่ได้ด้อยหรือลำบากอะไร ยังมีคนที่ลำบากกว่าเรา และยังต้องเดือดร้อนกว่าเรา พวกเขาเหล่านั้นยังไม่ท้อถอย ทำให้มีแรงและกำลังใจในการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้น

จากการสัมภาษณ์ของอาจารย์หมอเกี่ยวกับเรื่องแม่ ทำให้เข้าใจแม่มากขึ้น มองในมุมของแม่มากขึ้นว่า ท่านไม่ได้อยากให้เราเหนื่อยหรือลำบาก ท่านพยายามแค่ไหนในการเลี้ยงดูเราให้สุขสบาย กว่าจะส่งเสียเราเรียนจบ แม่เหนื่อย แต่สิ่งที่แม่ทำคือ เพราะความรักที่ไม่มีวันหมด ไม่มีแม่คนไหนหวังไม่ดีกับลูก

จากวันนั้นได้กลับไป กราบเท้าแม่ ขอโทษกับบางสิ่งที่ทำให้ท่านเสียใจ บางครั้งตั้งใจบ้าง ไม่ตั้งใจบ้าง เครียดจากงาน ไม่คุยกับแม่ ทำให้คิดมาก ได้กลับไปกอดไปหอม และเอาเท้าแม่เหยียบหัว พยายามจะทำให้บ่อยกว่าเดิม กินข้าว คุยกัน นอนดูทีวี ใช้เวลากับแม่ให้มากขึ้น เพื่อความสุขของท่าน เราไม่รู้ว่าใครจะจากกันไปก่อน อย่างน้อย ขอจากกันด้วยรอยยิ้ม ความสุข และเสียงหัวเราะ ความสำเร็จที่แม่เคยหวังไว้ สักวันจะเอาให้แม่เห็นอย่างแน่นอน เชื่อว่า ความกตัญญูจะพาให้เราประสบความสำเร็จ



ในที่สุด ผมก็ทำให้นักศึกษาครูคนหนึ่งเปลี่ยนไปได้
เปลี่ยนไปตามที่วางวัตถุประสงค์เอาไว้ในใจเลย

เมื่อทำกระบวนการในห้องแล้ว ตอนสอบจะต้องมี
การทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นอีก

แค่นี้ก็พอใจแล้ว

บุญรักษา ลูกกตัญญูทุกท่าน ;)...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (0)