KM วันละคำ : 650. จัดการความรู้ในเกณฑ์คุณภาพ


ในเกณฑ์คุณภาพมีความรู้ หากรู้จักจัดการ จะก่อคุณค่าสูงส่ง”

ต่อเนื่องจากเรื่อง KM ของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลใน บันทึกนี้ ผมไปสังเกตว่าคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลใช้เกณฑ์คุณภาพที่หลากหลายมาก ในลักษณะเข้าไปหาเกณฑ์เหล่านั้นเพื่อยกระดับคุณภาพของตนเอง มองเกณฑ์และตัวชี้วัดต่างๆ เป็นเครื่องมือของการเรียนรู้

จึงขอตีความต่อในบันทึกนี้ ว่าทางศิริราชมีเคล็ดลับในการพัฒนาคุณภาพโดยใช้พลัง KM อย่างไร

ตีความว่า ศิริราชใช้เกณฑ์คุณภาพของสำนักต่างๆ เป็น “ความรู้ภายนอก” (External Knowledge) เอามาตีความร่วมกัน ว่ามันมีความหมายต่อการพัฒนาคุณภาพของแต่ละหน่วยย่อยในศิริราชอย่างไร ผมไม่เห็นกระบวนการตีความร่วมกันนี้ ว่าทางศิริราชทำอย่างไร แต่เดาว่ามี และเดาต่อว่า หน่วยงานแนวระนาบ ได้แก่หน่วย KM ทำหน้าที่ประสานงานกระบวนการนี้ เพื่อให้หน่วยปฏิบัติ ได้ทำความเข้าใจว่า ที่เรียกว่า “ผลงานมีคุณภาพ” นั้น สำนักประเมินคุณภาพต่างๆ เขามีเกณฑ์อย่างไร มีทางนำมาใช้ประโยชน์ต่องานตรงหน้าของตนอย่างไร

เกณฑ์คุณภาพต่างๆ กลายเป็นความรู้ สำหรับนำมาใช้งานตามบริบทหน้างานของตน ไม่ใช่ภาระที่ต้องไปรับใช้เกณฑ์ต่างๆ แต่ใช้เกณฑ์คุณภาพมารับใช้การพัฒนางาน พัฒนาคน และพัฒนาองค์กร

กระบวนการทั้งหมดนี้ ผู้บริหารต้องเข้ามาจัดระบบ และกระบวนการ โดยมีหน่วยงานแนวระนาบ เป็นผู้รับผิดชอบ หรือรับใช้หน่วยงานที่ปฏิบัติภารกิจหลัก ซึ่งในกรณีของศิริราช หน่วยปฏิบัติภารกิจหลัก คือหน่วยให้บริการผู้ป่วย หน่วยจัดการศึกษา และหน่วยวิจัย

กระบวนการที่หน่วย KM ทำ คือกระบวนการ S และ C ใน SECI Model โดยทำ S (Socialization) และ C (Combination) พร้อมกันในเวลาเดียว เป็นการนำเอา Explicit Knowledge จากเกณฑ์คุณภาพต่างๆ มาสังเคราะห์ บูรณาการ (C - Combine) เข้ากับความรู้จากการปฏิบัติที่หน้างานของผู้ปฏิบัติงาน (Tacit Knowledge) เพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานนำเอาความรู้ที่ได้ ไปทำ I (Internalization) ในงานของตน และหน่วย KM และหน่วยสนับสนุนแนวระนาบอีกหลายหน่วย จะทำหน้า E – Externalize ความรู้เหล่านี้ออกมาเป็นเกณฑ์ ให้รางวัลหน่วยงานติดดาวในระดับต่างๆ

นี่คือการตีความของผม แบบโมเม เพราะขาดข้อมูลหลักฐานประกอบ


วิจารณ์ พานิช

๒๓ ม.ค. ๕๙


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (0)