ได้อ่านรายงานการวิจัยของ สุดเขต แจ้งกระจ่าง และผศ.ดร.ภาณุวัฒน์ สุริยฉัตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เรื่อง "แนวทางการพัฒนาการประเมินการสอนของอาจารย์โดยนักศึกษา" ซึ่งผมคิดว่ามีประโยชน์ต่อการนำมาใช้พัฒนาในสถาบันอุดมศึกษาได้จริง พอจะสรุปคราวๆและมาเล่าให้ฟัง นะครับ

1. สถานการณ์ประเมินการสอนในปัจจุบัน

  • นิสิตนักศึกษาไม่ให้ความสนใจและตั้งใจในการทำแบบประเมินการสอน ซึ่งจะส่งผลต่อความน่าเชื่อถือของข้อมูล
  • นิสิตนักศึกษาไม่มีความรู้ความเข้าใจในกระบวนการประเมินการสอนว่ามีจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดตรงไหนและมีผลย้อนกลับไปสู่อาจารย์อย่างไร
  • ผลที่จะเกิดขึ้นต่อไปกับอาจารย์ที่มีผลไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำที่สถานศึกษากำหนด ไม่มีความชัดเจน ซึ่งส่งผลกับความตั้งใจของนิสิตนักศึกษาที่ทำแบบประเมิน
  • แบบสอบถามจากส่วนกลางไม่สามารถจะออกแบบได้ครอบคลุมกับการจัดการเรียนกานสอนในแต่ละคณะแต่ะละภาควิชา ซึ่งมีลักษณะการสอนและธรรมชาติของวิชาแตกต่างกันได้

2. แนวทางการพัฒนาการประเมินการสอนของอาจารย์โดยนักศึกษา มองเป็น 3 ด้าน ดังนี้

  • ระบบประเมินกานสอน
    1. จัดตั้งหน่วยงานหนึ่งขึ้นภายในสถาบันที่ทำหน้าที่ในการประเมินทางการศึกษาขึ้นมาโดยเฉพาะ ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยวอชิงตัน มีหน่วยงาน OEA (Office of Education Assessment) ซึ่งทำหน้าที่ประเมินการสอนอาจารย์ และรับงานประเมินอื่นทางการศึกษา มีทีมงานประมาณ 20 คน
    2. การส่งผลการประเมินควรให้ครอบคลุมผู้ที่เกี่ยวข้องคือ ตัวอาจารย์ผู้, คณะ/ภาควิชา, ผู้บริหาร และนิสิตนักศึกษา
  • รูปแบบคำถามของแบบประเมิน
    1. แยกแบบสอบถามออกเป็น วิชาทฤษฎี (ห้องเรียนเล็ก/ห้องเรียนใหญ่) และ วิชาปฏิบัติ
    2. ใช้หลักการในการให้ค่าน้ำหนักคะแนนของข้อคำถาม ตามความสำคัญ
  • การใช้เครือข่าย Internet ในการประเมินการสอน

สำหรับในส่วนนี้ทาง มมส. ก็ได้ทดลองนำระบบนี้มาใช้แล้วแต่ก็ยังติดปัญหาเนื่องจากยังไม่ได้ให้ความสำคัญในส่วนแรกที่กล่าวมาคือระบบฯ จากการสรุปมีนิสิตเข้ามาใช้ไม่ถึงร้อยละ 20 (กลุ่มงานฯของผมเป็นผู้สรุปในแต่ละภาคการเรียน) ปัจจุบันยังหาแนวทางแก้ไขไม่ได้ เคยแม้กระทั่งส่งอีเมลไปชักชวนนิสิตเป็นรายบุคคล แจกแผ่นประชาสัมพันธ์

สรุปจากรายงานการวิจัยอ้างอิงเว็บไซต์http://www.kmutt.ac.th/sd/html/pdf/teacher.pdf

KPN