เรื่องเล่าระหว่างวันที่ 9 - 13 พฤศจิกายน 2558

14 พฤศจิกายน 2558

เรียน เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน

วันที่ 9 ฤศจิกายน 2558 ตื่นเช้าก็อวยพรวันเกิดให้กับนาย ดร.ชินภัทร ภูมิรัตน ที่จำแม่นเพราะท่านเกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน. ผมเกิดวันที่ ๘ เดือนเดียวกัน ท่านก็ตอบมาว่ามิตรภาพระหว่างเราจะยั่งยืนตลอดไป ท่านชินภัทรนับเป็นนายที่ดีที่สุดต่อผมท่านหนึ่งที่มีเพียงไม่กี่คน เพราะท่านให้ 2 ขั้นผม นี่ว่ากันตามวิถีราชการ ถนน 345 เดี๋ยวนี้รถแน่นจนติด โดยเฉพาะเมื่อโรงเรียนเปิดแต่ก็ดีกว่าเข้ากรุงเทพฯหรือนนทบุรี เข้าสำนักงานด้วยใจที่หดหู่ เพราะสิ่งที่ทุ่มเทสร้างมาด้วยความยากลำบาก กำลังจะเป็นอดีต. ใจจริงอยากอยู่ต่อ แต่ด้วยเหตุที่อยู่มานานถึง 6 ปี จึงคิดว่าควรจะถึงเวลาไปได้แล้ว เพราะลูกน้องเกษียณไปแล้วถึง 6 รุ่น งานหนัก ๆ งานใหญ่ ๆ ก็ฟันฝ่าอุปสรรคมาจนเกิดความสำเร็จในระดับดีเลิศทุกชิ้นงาน. ห้องทำงานถูกเก็บของใช้ส่วนตัวเหลือแต่ตู้โล่ง ๆ รองรับ ผอ. คนใหม่มาตกแต่งเอาตามที่ใจชอบ. มีลูกน้องมาอวยพรวันเกิดที่เพิ่งผ่านไปเมื่อวานหลายคณะ ก่อนเที่ยงเขามาเชิญไปทานข้าวที่สโมสร มีการเป่าเทียนตัด cake กันตามธรรมเนียม มีแขกจากชุมพร และนนทบุรีมาสมทบ ทานข้าวฟังเพลงกันไป อาหารที่นำมาล้วนแต่เป็นของชอบเช่น ปลากระทิงคั่วกลิ้ง แกงป่าปลาซิว ฯลฯ จนบ่ายขึ้นไปลาผู้บริหารโรงเรียนที่มาประชุมเรื่องงบประมาณ 2559 ซึ่งต้องรีบเบิกจ่าย. บ่ายสองโมง เดินทางไป อบจ.ปทุมธานี เพื่อลาท่านนายกชาญ. พวงเพ็ชร์ พอดีผู้บริหารทั้ง 3 เขต มาประชุมเรื่องงบประมาณอุดหนุนจาก อบจ. จึงถือโอกาสกล่าวลา. กลับเข้าเขตจนเกือบ 16 นาฬิกา เดินทางไปศาลากลางจังหวัดเพื่อลาผู้ว่าราชการจังหวัด นายสุรชัย. ขันอาสา ท่านกับผมเคยร่วมงานกันที่ชุมพร ท่านบอกว่าเห็นงาน IMSO ยิ่งใหญ่น่าจะได้อยู่ต่อ เรียนท่านไปตามตรงว่าเป็นความประสงค์ส่วนตัวที่เห็นพอ 6 ปียาวนานเกินไปแล้วสำหรับนักบริหาร ไปกราบลาพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 และศาลหลักเมือง. กลับเข้าเขตมีเอกสารที่จะต้องช่วยกันดูกับนิติกร จึงใช้เวลาอีกเกือบชั่วโมง. เย็นกลับบ้านใช้ถนน 345 จิตใจหดหู่เหมือนคนที่จะต้องย้ายบ้านไปไกล แวะร้านตัดผมให้เขาตกแต่งหลังคาให้นิดหน่อยจะได้ไม่โทรมนัก

วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน 2558. พยายามตื่นเช้าแต่ก็ออกจากบ้านเกือบ 8 โมง ถึงสำนักงานเขตรถจอดเต็มไปหมด เข้าห้องทำงาน จัดการกับเอกสารต่าง ๆ ที่จะต้องดำเนินการและเก็บไว้เป็นหลักฐาน จากนั้นกลุ่มผู้บริหารโรงเรัยน และบุคคลภายนอกทยอยกันมาอวยพรให้เดินทางไปรับตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1 อย่างราบรื่น สำเร็จและก้าวหน้า พอจะจากใจหายเพราะบ้านหลังนี้ได้ทุ่มเทสร้างมาด้วยความยากลำบากถึง 5 ปีเต็ม ได้พักพิงเพียงหนึ่งปีก็ต้องจรในคราวนี้ ไปกราบลาหลวงปู่ทวด ศาลพระภูมิ และศาลตายาย ฝากให้ช่วยปกป้องคุ้มครองชาว สพป.ปทุมธานี เขต 1 ให้อยู่เย็นเป็นสุข และขอพรให้ตัวเองมีกำลังกาย กำลังใจ กำลังทรัพย์ในการพัฒนาการศึกษาที่ สพป.นนทบุรี เขต 1 ได้เวลาลากันแล้วหันมองตึกสำนักงานที่เงียบเหงา เพราะเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่เดินทางล่วงหน้าไปนนทบุรีแล้ว ให้จำลองขับรถให้ ใช้ถนน 345 เลี้ยวขวาเข้าถนนชัยพฤกษ์ เข้าถนนรัตนาธิเบศร์ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานพระนั่งเกล้า รถติดมากเหมือนกัน เข้าศูนย์ราชการจังหวัดนนทบุรีก่อนถึงแยกแคราย สำนักงานเขตอยู่สุดแดนติดต่อกับศาลยุติธรรม มีคนมารับและมาส่งค่อนข้างมาก ขึ้นไปห้องทำงานที่ชั้น 2 ไหว้พระเอาฤกษ์เอาชัย คนมารับไกลสุดจากชุมพร ผอ.สนอง ดาวตุ๋น และครูแน่งน้อย ดาวตุ่น ถัดมาก็เพชรบุรี ผอ.ยิ่ง. ทัศน์แก้ว ผอ.ฉวีวรรณ. ม่วงปรางค์ และรองฯ ระหง ศาสตราวิสุทธิ์ นำของหวานมาออกร้านเลี้ยงคนด้วย ขึ้นไปห้องประชุมชั้น 3 ผู้คนนั่งเต็มพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นผู้บริหารจาก สพป.ปทุมธานี เขต 1 มามอบดอกไม้ ของขวัญ จนผมรู้สึกจะเป็นลม แต่อดทนไว้เพราะหากล้มพับลงไปคงเป็นสะเก็ดข่าวที่ดังแน่นอน. เที่ยงจะลงไปทานข้าวชั้นล่าง แต่เขาเตรียมไว้ให้ในห้องทำงาน จึงชักชวนทีมงานร่วมโต๊ะอาหาร ขณะเดียวกันยังมีคณะจากโรงเรียนมาอวยพรต้อนรับตลอดเวลา จึงไม่ได้ลงไปชื่นชมซุ้มอาหารและส่งแขกตามที่คิดไว้ คุณปราโมทย์ ขจรภัยและคุณนิจวดี เจริญเกียรติบวร มามอบของขวัญแล้วลากลับไป อดีต ผอ.เขต นนทบุรี เขต 1 มาต้อนรับ 2 ท่าน คือ ผอ.สนิท พำนัก และ ผอ.ชูชาติ กาญจนธนชัย บ่ายเหลือน้อง ๆ จาก ปทุมธานี 1 อยู่ช่วยจัดโต๊ะทำงาน บ่าย 3 ยกขบวนกันกลับบ้าน ความคิดถึงถิ่นเก่าปทุมธานี กำเริบจนต้องขับรถเล่นไปถนนสาย 345 ถึงบางคูวัดเลี้ยวซ้ายไปปทุมธานี เชิญทีมงานเด็ก ๆ มากินอาหารที่ร้านตำมั่ว. ความเครียดโจมตีจนต้องให้จำลองขับรถไปส่งบ้าน คนอื่นขับตาม ถึงบ้านนั่งทานผลไม้แลขนมหวาน ก่อนกลับกันไป 6 ปีมีความผูกพันกับคน งาน สถานที่ ประกอบกับวัยที่สูงขึ้นจึงกระทบต่อระบบสั่งการของสมอง หากบ่อยเข้าคง ทำให้ขาดความมั่นใจในตนเอง

วันพุธที่ 11 ฤศจิกายน 2558 ออกจากบ้าน 7 โมงกว่า รถติดมากเรียกว่าเป็นความยากลำบากทีเดียว เพราะรถเป็นเกียร์แมนวน กว่าจะถึงสำนักงานเขตเกือบ 10 โมง เวลา 10.30 น.ประชุมรอง ผอ.เขต ซึ่งมีอยู่ 3 คน กับ ผอ.กลุ่ม ให้เขาแนะนำตัวเองตามที่จะเห็นสมควร แล้วจึงเล่าให้ฟังถึงวิธีทำงานและความเป็นอยู่ ก่อนเปิดโอกาสให้แต่ละคนแสดงความเห็นในการทำงานร่วมกัน. ที่ขอร้องเป็นพิเศษคือการบริการเบิกจ่ายเงินสวัสดิการ เช่น ค่ารักษาพยาบาล ค่าเล่าเรียนบุตร ให้กับครูในโรงเรียนเพิ่มจากที่บริการข้าราชการบำนาญ และข้าราชการในสำนักงาน. ถือเป็นภาคบังคับ ส่วนการแต่งกายก็เอาตามข้อตกลงเดิม วันจันทร์แต่งเครื่องแบบ วันอื่น ๆ จำไม่ได้ แต่ฟังดูเหมือนจะนัดหมายกันทุกวัน อีกงานหนึ่งคือเว็บไซด์ของเขต มีคนบ่นว่าเข้าไม่ได้ ตอนหลังเจ้าหน้าที่มาชี้แจงว่า ถ้าค้นทาง google เขาจะบอกว่าถูกบล็อก แต่ถ้าคลิกก็เข้าได้ คนส่วนใหญ่เจอประโยคนี้ก็ถอย แนะนำให้จดชื่อใหม่จะได้เข้าไปดูกันได้ และให้นำเรื่องเล่าจากเจ้าพระยามาแขวนไว้ให้คนอ่าน จะได้ทราบความเคลื่อนไหว. เที่ยงเขาซื้อก๋วยเตี๋ยวแห้งมาให้ชามหนึ่ง ตามด้วยฝรั่ง ถือว่าจบมื้อนี้ บ่ายเดินทางไปวัดชลประทานรังสฤษดิ์ เพื่อกราบหลวงพ่อเจ้าอาวาสท่านเจ้าคุณปัญญา พระปัญญานันทมุนี เพราะสนิทเคารพนับถือท่านมาตอนท่านอยู่คลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ท่านแนะนำและร้องขอให้โรงเรียนในโครงการลดเวลาเรียนเพื่มเวลารู้จัดกิจกรรมสอนการทำขนมไทย. สอนวิชาชีพที่สงวนสำหรับคนไทย เช่น ตัดผม ได้ไปกราบสรีระของหลวงพ่อปัญญานันทะที่เก็บไว้ในหีบรอฌาปนกิจในปี พ.ศ. 2560 เข้าวัดคิดว่าจะปลอดปัญหา ฟังแล้วก็คล้ายทางโลก ต้องจัดระเบียบระบบเช่นกัน กลับสำนักงานเขตนั่งพอหายเหนื่อยเดินทางไปคารวะท่านผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี เคยเห็นท่านครั้งหนึ่งตอนเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ท่านฝากให้ทำโครงการโรงเรียนคุณธรรม มีตัวแบบที่ สพป.ราชบุรี เขต 1 คิดแล้วถูกต้องที่ผมบอกท่านรองและผอ.กลุ่มว่า ผมไม่มีนโยบายส่วนตัว เพราะเท่าที่รับฝากมารวมกับ สพฐ หากทำได้ก็เลิศแล้ว กลับขึ้นห้องทำงานประธาน อ.ก.ค.ศ.เขต ดร.ปัญญา. แก้วกียูร มาลงนามในประกาศ รายชื่อผู้มีสิทธิ์สอบครูผู้ช่วย ด้วยความคุ้นเคยจึงนั่งคุยเรื่องอดีตกันอย่างสนุกสนาน ท่านกลับไปจึงลงมือเซ็นแฟ้มงานกว่าจะแล้วก็ 6 โมงเย็น ขากลับรถโล่งพอสบาย ๆ ถามว่ารู้สึกอย่างไร. ก็ต้องยอมรับว่ากำลังปรับตัวปรับใจ

วันพฤหัสบดีที่ 12. พฤศจิกายน 2558. เช้านี้รถไม่ติดเหมือนเมื่อวานจึงถึงสำนักงานเขตก่อนเวลาทำการ เอาคำสั่งแบ่งงานรองผู้อำนวยการสำนักงานเขตมาดูอีกครั้ง คนไหนยังไม่ลงตัวก็เรียกมาถาม จนรู้สึกว่าลองดูก่อนหากมีปัญหาค่อยปรับเอาภายหน้า ให้เลขานุการไปจ้ดพิมพ์คำสั่ง มีแฟ้มงานวินัยแฟ้มใหญ่พร้อมเอกสารประกอบอีก 1 ลัง มาวางตรงหน้า ยังไม่มีสมาธิจะอ่าน เป็นสำนวนการสอบสวนที่ถูกส่งมาจากต้นสังกัดเดิม กลุ่มวิชาการงาน IMSO มาประชุมสรุปงานกันที่ห้องประชุมชั้น 2 ขอให้ไปพูดคุย ก็เป็นเรื่องสัพเพเหระไม่เป็นเรื่องเป็นราวอันใด. มีปัญหาครูอัตราจ้าง อบจ.รอให้แก้อีกหนึ่งปัญหา ความไม่รู้กฎหมายปกครองของข้าราชการจึง ทำให้การสั่งการผิดพลาดข้ดกฎหมาย ต้องตามล้างตามเช็ดกันไม่สิ้นสุด

. ก่อนเที่ยงเดินทางไปโรงแรมเอเซียแอร์พอตเพื่อพบคณะกรรมการสรุปผลการจัด IMSO 2015 จากนั้นชวนคุณปราโมทย์ ขจรภัย และพรรคพวก 4-5 คน ไปทานข้าวที่ร้านเผ็ด คลองสาม มีทีมปทุมธานีรอรับเลี้ยงและช้กชวนให้ย้ายกลับ มี ภา แมว ริน วิ ส่วนหมูกลับบ้านชุมพร อาหารสั่งล่วงหน้าไว้แล้วก็กินได้เลย อาหารป่ารสเด็ดคือผัดเผ็ดปลาไหล เป็ดทอดเกลือ แกงป่าปลาทราย เนื้อแดดเดียวทอด บ่ายเข้าเขตแต่ไม่ได้ขึ้นห้องทำงานให้เขาเอาแฟ้มวินัยลงมาให้ เพื่อหารือกับพรรคพวกที่เรียนกฎหมายปกครองรุ่นเดียวกัน วันนี้เขาขึ้นมาทำคดีปกครองที่ศาล เลยพักค้างโรงแรมแถวแจ้งวัฒนะ จะได้ไม่เป็นหัวเดียวกระเทียมลีบ. หัวค่ำท่านสมยศ ศิริบรรณ โทร.มาหารือเรื่องเพิกถอนคำสั่งแต่งตั้งผู้อำนวยการสำนัก ก็แนะนำไปตามข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย. วันนี้ได้ข่าวดีเพื่อนร่วมรุ่น นปส.53 ได้เลื่อนตำแหน่ง 2 ราย เป็นที่ปรึกษากระทรวงการคลังหนึ่งราย และเป็นอธิบดีในกระทรวงสาธารณสุข อีกหนึ่งราย

วันศุกร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2558. ออกจากบ้านแต่เช้าตรู่เพราะจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯ กลัวรถติด. แต่ก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด เป็นวันที่รถวิ่งได้ดีทีเดียว. เสร็จราชการหลังเที่ยง เดินทางเข้าสำนักงานเขต ลงนามหนังสือราชการในแฟ้มงานที่เสนอไว้บนโต๊ะ. ช่างมาเพิ่มบันไดห้องน้ำให้ 1 ขั้น ของเดิมระดับพื้นลึกลงไปไม่ได้สัดส่วน เสี่ยงต่ออุบัติเหตุ ท่านรองฯทีรากร บุนนาค และเจ้าหน้าที่มาหารือเรื่องย้ายครูและผู้บริหาร ก็ต้องยึดเกณฑ์เป็นหลัก ที่สำคัญการให้คะแนนต้องมีความเป็นปรนัยให้มากที่สุด. สี่วันของการทำงานในตำแหน่ง ผอ.สพป.นนทบุรี เขต 1 แม้จะดูยังไม่ลงตัว แต่สุขภาพที่ทรุดโทรมกลับเริ่มฟื้นตัวขึ้นเรื่อย ๆ ด้านหน้าสำนักงานมีสวนสาธารณะให้เดินออกกำลังกาย กำลังคิดการว่าจะเอาตัวเองไปเดินในสวนนั้นได้อย่างไร ผมมารับราชการที่จังหวัดนนทบุรีครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2525 ในตำแหน่ง ศึกษานิเทศก์ 4 สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเมืองนนทบุรี สำนักงานอยู่ที่ว่าการอำเภอตรงท่าน้ำนนท์ ถนนรัตนาธิเบศร์ เพิ่งมาตัดเอาประมาณปี 2527 ท่าน้ำนนท์จึงเป็นศูนย์กลางของนนทบุรี รถเมล์มาสุดสายที่นี่ เรือด่วนเจ้าพระยาก็จอดที่ท่าน้ำแห่งนี้ จะไปฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาก็นั่งเรือข้ามฟาก ไปต่อรถเมล์ฝั่งทางโน้น แม่น้ำอ้อม ไทรม้า วัดแดง วัดตึก จะมีเรือหางวิ่งรับส่งคน 30 ปีให้หลังความเจริญปกคลุมทั่วทุกพื้นที่เมืองนนท์ แต่สิ่งที่คงที่คงวา คือรายได้ของเราไล่ไม่เคยทันราคาที่ดินของเมืองนี้ กลับมาครั้งนี้หวังเพียงขอเป็นคนหนึ่งที่จะห่วงใยและดูแลการศึกษาของเด็ก ดูแลสวัสดิภาพสวัสดิการยองครูให้ดำรงชีวิตอย่างมีเกียรติกับความเป็นครูที่สังคมยกย่องว่าเป็นวิชาชีพชั้นสูง อย่างไรก็ตามยังยีดสุภาษิต "ความพยายามเป็นเรื่องของมนุษย์ ความสำเร็จเป็นเรื่องของฟ้าดิน"

นายกำจัด คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  "เรื่องเล่าจากเจ้าพระยา"



ความเห็น (0)