(บันทึก)..เสียหมา..เสียคน.."ได้มาเสียไป"..ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้


ประตูบานใหญ่ ที่เปิดอยู่

สุด..ทาง ที่เรียกว่า..อ่าวไข่..หมาน้อย..หน้าตาไม่ค่อยจะธรรมดาเท่าไรนัก...

มันดูน่ารัก(น่าชัง)..สำนวน

ถ้าเสียหมาเมื่อไร..ก็เมื่อนั้น..เมื่อความเติบโต..มาถึง..

หันรีหันขวาง

หา..ทางชีวิต...หมาน้อยธรรมดาๆ..

เสียคนไปแล้ว..จะเหลือ..รึ ได้มา ก็เสียไป..

คำสำคัญ (Tags): #ธรรมชาติ
หมายเลขบันทึก: 596292เขียนเมื่อ 17 ตุลาคม 2015 00:12 น. ()แก้ไขเมื่อ 17 ตุลาคม 2015 00:12 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (10)

ลูกหมาน่ารักแบบเด็กๆ นะคะ

แววตาก็ไร้เดียงสา โตไปแววตาก็เปลี่ยนไปตมประสบการณ์ชีวิต เหมือนคน

แต่กับเจ้าของแววตาเขาก็ขี้อ้อนเหมือนเดิม

สวัสดีค่ะคุณหมอnui..

ตัวนี้ ยิ้มๆรับแบบ..หมา..ที่มีปลอกคอ..ตัวนี้อยู่ใน ค่ายทหาร 5..เสียหมาแล้วเปล่า..ไม่รู้ได้..

ไม่กล้าถ่ายใกล้ๆ..กลัวโดนกัด..55555...

ชอบหมาสีน้ำตาลแดงในรูปนี้มากค่ะ ตอนเด็กมีหมาส่วนรวมในรั้วบ้านตัวหนึ่งคล้ายตัวนี้ มีหมอดูเคยบอกว่ามีหมาสีออกเทาเขียวอยากมาอยู่กับเรา เขารออยู่ นี่ก็หลายปีผ่านไปยังไม่เห็นวี่แววว่าจะมี รู้สึกดีเหมือนกันค่ะ

ทอฟฟี่ ยังไม่เสียหมาครับเพียงแต่เอาแต่ใจเท่านั้นเอง

สวัสดีค่ะ คุณ พ.แจ่มจำรัส สบายดีนะเจ้าคะ..ขอบพระคุณค่ะแวะมาคุยเรื่องเสียหมา...5555...

เขาเท่ห์มาก...ไม่ทราบว่า เสียหมารึเปล่า..5555..

We have just adopt a collie-border puppy into our household. She is about 9 weeks old and already showing us how she can take on the world (change, environment, diet, gestures,...).

Amazing learning ability! Intelligence!

ตัวนี้..ถูกอบรมบ่มนิสัย..ให้เสียความเป็นหมารึเปล่า..ยังไม่รู้

แต่หน้าตาไม่ค่อยจะ..เสบยซ้ะเลย..

สวัสดีค่ะ..เสียดายไม่มีรูป..ปรากฎให้เห็น..(ขัดข้องเทคนิคฝ่ายใดไม่รู้..อ้ะะๆๆ)..

อยากเล่าถึง( ..เสียคน..)รึเปล่า..เมื่อวานนี้....."เรื่องนี้ไม่มีภาพ"....

"ชายร่างเล็ก..ขับมอเตอร์ไซน์..พ่วง"...มีตู้สัปรดลูกเล็กๆน่ารับประทาน..ผ่านมาในสายตา..(หล่อน) ตบมือเรียก อย่างรวดเร็ว..ทันทีและทันใจ..เขาเลี้ยวมอเตอร์มาจอดข้างหล่อน..

ขายยังไง ลูกเท่าไร....ยี่สิบ..เขาตอบ..พร้อมคำว่า เลือกได้เลยจะเอาลูกไหน...

เขาสาระวนอยู่กับการใส่ถุงมือ..บ่นเบาๆว่า..มันเล็กใส่ลำบาก..มันยังไม่ยืดดี..เพราะยังใหม่อยู่...

หล่อนชี้ไปที่สัปรดสองลูก..เขาหยิบ..ตามมือที่ชี้ไป..ด้วยมือที่ใส่ถุงมือยาง..ใหม่ชนิด..ขว้างทิ้งได้..โดยให้ใช้เพียงครั้งเดียว..(แต่ณ.ที่นี้ จะใช้อีกสักกี่ครั้งไม่รู้ได้...(5)....

สัปรดถูกหั่นออกเป็นสี่ชิ้น..แล้วสับขวางเป็นแปดชิ้น...(หล่อน)..บอกเขาว่า มันไม่ โตไปหน่อยรึ...

เขาจึงเริ่มสับย่อยลงไปอีก..แบบไม่เป็นประสา อิโหน่อิเหน่..พร้อม..บอกว่า..เพิ่งออกขายเป็นวันแรก..เขาเล่าตามมาว่า..เพิ่งออกจากโรงพยาบาล..เพราะติดยา..ติดบุหรี่..ติดเหล้า..แม่เสียค่ารักษาไปเป็นแสน.....

(หล่อน)..รับฟัง..พร้อมกับบอกว่า..หั่นไปตามรอยขวั้น..ซิ..จะได้เป็นชิ้นดูงาม..หน่อยนะ..(ไม่ได้คิดจะสอน..)

พร้อมส่งตังส์ให้..มี..เงินทอน..สิบ..บาท(กลับมา)...."หล่อนอวยพรให้เขา โชคดี"...กับ...ชายร่างเล็ก..กับ..คำว่า..เสียคน....ได้มาและ..เสียไป...

แล้วมอเตอร์ไซน์คันนั้น..วิ่งลับหายไป..จาก..สายตา...ในแกลลอลี่ชีวิต..วันนี้..ของเมื่อวันวาน.....

(เรื่องนี้เป็น..บันทึก..เหตุการณ์ในซอยเล็ก..ๆ..แห่งหนึ่งใน..บางเสร่..หากคำบอกเล่าจะจริงจากใจ..ของชายร่างเล็กคนนั้น..ที่บอกว่าเขาเลิก..จาก สิ่งเสพติดนั้นๆแล้ว...)...


สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี