ผมเริ่มชอบตัวเองแล้วซิ
ผมไม่ใช่นักเขียนตัวยง
แต่ผมก็ไม่ลืมที่จะพก ปากกากับสมุดพกไปไหนต่อไหนด้วยกัน
บางเวลาผมก็บันทึกผ่านออนไลน์
แต่บางครั้งผมก็บันทึกผ่านสมุด
และผมก็ไม่ได้เอาเรื่องที่อยู่ในสมุดมาเขียนออนไลน์
และสมุดเล่มนั้นของผมมันก็หายไป
หายไปจนลืมว่า จะหามันเจอ ได้ยังไง
วันที่เราไม่ได้ตั้งใจที่จะไปเจอ ผมก็เจอมันจนได้
ลืมไปเลยนะว่า เราเขียนอะไรลงไปบ้างนานกี่ปีแล้ว
-สวัสดีครับ
-ตามมาต้อนรับสมาชิกใหม่
-คิดว่าผมต้องชอบบันทึกของท่านแน่ ๆ 55
-สายลม และแสงแดด...วิถีชีวิตที่น่ามอง..
-ขอติดตามอ่านบันทึกนะครับ..
ขอบคุณครับ