โลกและชีวิต (171) : วิถีที่เป็นไป

ไม่มีถิ่นใดไร้ทางเท้า
สั้น-ยาว เคลื่อนไปไม่หยุดนิ่ง
คงอยู่-แตกดับ ประจักษ์จริง
สรรพสิ่งมีครรลองของมันเอง



ง่ายงามตามวิถี
มากมีหลากเรื่องเล่า
สากล-นิยามตามใจเรา
ใหม่เก่าเราเสพสร้างกระจ่างใจ



หมายเหตุ : แรงบันดาลใจจากการลงพื้นที่ว่าด้วยภารกิจงานบริการวิชาการแก่สังคม (หนึ่งหลักสูตรหนึ่งชุมชน)


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ชอบใจแรงดลบันใจแต่ละที่

ชอบใจบ้านกุดหัวช้าง

ชุมชนและนิสิตมีส่วนมากๆเลยครับ

เขียนเมื่อ 

ครับ ดร. ขจิต ฝอยทอง

บ้านกุดหัวช้าง เมื่อประมาณปี 2542 ผมก็เคยไปช่วยกิจกรรมที่นั่น สมัยนั้นทุรกันดารมาก จากนั้นก็ลงพื้นที่กิจกรรมมาเ็นระยะๆ เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ไม่ถึง 50 ครัวเรือน มีทรัพยากรธรรมชาติที่ดี แต่ยังขาดการจัดการที่ดีเฉกเช่นชุมชนอื่นๆ อันเป็นชะตากรรมของหมู่บ้านในชนบทไทย