การฝึกอดอาหาร หรือการหักห้ามใจในการไม่รับทานอาหารในสิ่งที่ตนเองชอบมาก ๆ จะทำให้เรามีจิตใจที่เข้มแข็ง

ถ้าเราตามใจปากมาก จิตใจจของเราก็จะมีความหลงมาก

หลงในความเอร็ดอร่อย หลงในการปรุงแต่ง ซึ่งนั่นไม่ใช่สาระสำคัญของสารอาหารที่เราจะได้รับ

การทำตนให้เป็น "คนพอเพียง" เราจะต้องฝึกในทุก ๆ อิริยาบถ ฝึกในทุก ๆ การกระทำ ฝึกให้เป็นนิสัย ฝึกจนเป็น "สันดาน"

คนพอเพียง คือ คนที่มีเศรษฐกิจที่เพียงพอ

คนเราต้องกิน ต้องใช้ มีความจำเป็นที่จะต้องหาให้ได้มา ซึ่ง "เงินตรา"

แต่คนเราถึงจะเป็นมหาเศรษฐีรวยล้นฟ้า แต่ถ้าหากไม่มีคำว่า "พอ" คน ๆ นั้นก็หามีความสุขไม่

ดังนั้นเศรษฐกิจพอเพียง จึงเป็นเศรษฐกิจแห่งความสุข ซึ่งเป็นความสุขที่เกิดขึ้นที่จิตที่ใจ

คนที่พอ คือคนที่มีความสุข

คนที่ไม่พอ คือคนที่มีความทุกข์

คนที่จะพอได้ คือคนที่มีจิตใจที่พอเพียง

การเป็นผู้ที่รู้ประมาณในการบริโภค เป็นอีกบาทฐานหนึ่งที่สำคัญของ "เศรษฐกิจพอเพียง"

เรื่องกินของคนส่วนใหญ่ทุกวันนี้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่

เราต้องเสียเวลาในชีวิตไปมากมายหลายชั่วโมงต่อหนึ่งวัน ให้เวลาสูญสลายไปกับการกิน

ตั้งแต่มือเช้า มื้อกลางวัน มื้อเย็น แถมเบรกสาย เบรกบ่าย ถ้าพิเศษก็มีรอบมิดไนท์อีกต่างหาก

ดังนั้น ถ้าหากเราตัดเสียได้เรื่องการกิน ชีวิตเราจะมีเวลาขึ้นอีกมากที่จะทำสิ่งอะไรดี ๆ

ทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียง นอกจากจะให้สอนให้เราเป็นคนประหยัดแล้ว ยังมีประโยชน์ในแง่สร้างเราให้เป็นคนที่รู้คุณค่าในเวลา

คนที่จะมีเงินใช้จ่ายอย่างเพียงพอ ต้องเป็นคนขยันอย่างสุด ๆ ตั้งใจทำมาหากิน

คนเรามีเวลา ๒๔ ชั่วโมงเท่าไหร่ มันขึ้นอยู่ที่ว่าเราใช้เวลาไปกับเรื่องใดมากกว่ากัน

ถ้าเราตัดเรื่องกินออกไปได้ เหลือแค่ 1 หรือ 2 มื้อ

ตัดเรื่องเบรกต่าง ๆ ออกไป น้ำชา กาแฟ ขนม นม เนย นอกจากเราจะประหยัดเงินได้แล้ว เราก็จะมีเวลาที่จะไปทำงาน ไปทำมาหากินเพื่อสร้างรายได้ให้กับตัวเองและครอบครัวขึ้นอีกมาก

เมื่อเรามีเวลามากขึ้น (เวลาที่ตัดมาจากกิน) เราก็มีเวลาไปทำมาหากินได้อีกมาก ความเป็นหนี้เป็นสินของเราก็จะทุเลาลง ความเป็นคนจนของเราก็จะกระเตื้องขึ้น

ได้สองทางเลยนะ ทั้งประหยัดเงินในการกิน และสามารถใช้เวลาจากการกินไปหาเงินได้เพิ่มมากขึ้น

คนเราอยู่ในสังคมจะปฏิเสธเรื่องการบริโภควัตถุไม่ได้ แต่ทำอย่างไร ที่เราจะสามารถบริโภควัตถุเหล่านั้นโดยไม่ทำร้าย ทำลายตัวเอง

นี้เป็นจุดสำคัญในการที่จะพัฒนาให้คนเรามี "เศรษฐกิจพอเพียง"

ทำอย่างไรให้เราอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข

ไม่ให้สังคมและเทคโนโลยีต่าง ๆ มาทำร้าย ทำลายชีวิตของเรา

ต้องฝึกเรื่องการกินนะ ฝึกตัดใจบ้าง ฝึกไม่กินบ้าง แล้วเราจะได้เวลาที่มีค่าของชีวิตกลับคืนมา...