"เสียดายภูมิปั๋ญญา ๑๑"

"พี่หนาน"
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

๓/๔/๒๕๕๘

********

"เสียดายภูมิปั๋ญญา ๑๑"

....

ฮยามเมื่อหมาขบ...ประสบเหมือนกั๋น...ฟกจ้ำดำพลัน...เลือดหันออกหน้อย

ปวดบวมบ่อหาย...อยู่ป๋ายเอ็นต้อย...ตังลุ่มข่อคอย...จ้ำฟก

"หมอเป่าคาถา"...ใส่ยาต๋ำครก...พอกเสริมจ่วยได้...แถมนา

"ป่อใหญ่ทรง" นั้น...เปิ่นหมั่นฮักษา...จ่วยเหลือเมินมา...เรื่องหมาขบได้

ฮยังเป๋นอาจารย์...ผ่านก๋ารฮับไหว้...ปู่ปากพานไง...ปี่น๊อง

ช่วงหลังสงกร๋านต์...เปลี่ยนผ่านเปิ่นฮ๊อง...เลี้ยงปู่นั้นต้อง...เจิญมา

มีก๋ารวาไม้...บอกกล่าวก่อนหนา...เปิงใจ๋ปู่ปา...ยาววากว่าได้

หมะเฮ็งยากเหลือ...คนเบื่อลุ่มใต้...ผ้าผืนตังใน...มากนัก

ป่อจ่วยฮักษา...คาถาพ่นควัก...ไล่ออกหื้อได้...กู่นาย

บ่อเกยจะฮ๊อง...เอาก่าเสียหาย...ฮักษาเบาะดาย...หลากหลายหนุ่มเฒ่า ๆ

....

ไผเป๋นหมะเฮ็งก่อดี...โดนหมาข๊บก่อดี...หรือจะไปหาเปิ่นมาเป๋นปู่จ๋ารย์ทำพิธีไหว้ป่อปู่ปากพานบ้านเฮา...กะอย่าไปลืมเน่ออ...ป่อใหญ่ทรง ขมหวาน บ้านอยู่ตังใต้หนาครับ...

….

"พี่หนาน"

เขียนไว้เมื่อ 28/03/2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์ กลอน โคลง ฉัน ค่าว



ความเห็น (0)