ที่มาของพระนางพญา กรุวัดนางพญา จ. พิษณุโลก (ซึ่งนำมาแสดง ณ ที่นี้)

วัลลภ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


หมอบุญมี บุญไชยเดช
ผู้ที่ได้รับมอบ (ไหบรรจุพระนางพญามาจากปู่บุญ )


พระนางพญาทั้งหมด เป็นมรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษของปู่บุญ ได้มาจากไต้ฐานพระพุทธรูปในวิหารวัดนางพญาที่พังทลายลงมา ในสมัยนั้นยังไม่มีผู้คนสนใจสะสมพระเครื่อง เจ้าอาวาสในสมัยนั้น จึงให้สามเณร ( ปู่บุญ ) ไปตามญาติพี่น้องให้มาช่วยกัยขนไหบรรจุพระเครื่องไปเก็บรักษาไว้ที่บ้านก่อน ใน เวลาผ่านไปหนึ่งหรือสองปีต่อมาอดีตเจ้าอาวาสก็มรณภาพด้วยโรคชรา ถึงช่วงที่ปู่บุญเติบโตเป็นหนุ่ม ก็อุปสมบท ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ระยะหนึ่ง แล้วจึงลาสิกขาสึกออกมามีครอบครัว โดยไม่ได้สนใจไหบรรจุพระเครื่องนั้นเลย จวบจน กระทั่ง หมอบุญมีไปแต่งงานกับนางเขียว ลูกสาวคนโตของปู่บุญ จึงมีการเปิดไห บรรจุพระเครื่องนั้นออกดู จึงรู้ว่าภายในไหนั้นบรรจุพระนางพญาไว้จำนวนมาก จึงมั่นใจได้ว่า พระนาง พญา" ในหนังสือตำนานเล่มนี้ทุกองค์ เป็นพระแท้ 100%



อาจารย์วัลลภ ธรรมบันดาล
ผู้เปิดตำนานพระนางพญา กรุวัดนางพญา จ,พิษณุโลก


สาระสำคัญในการเผยแพร่ "ตำนานพระนางพญา กรุวัดนางพญา จังหวัดพิษณุโลก" ในครั้งนี้ ก็เพื่อเล่าเรื่องและประวัติการสร้างให้ผู้สนใจทั่วไปได้ศึกษาหาความรู้อย่างถูกต้อง โดยไม่มีการแต่งเติมเสริมเนื้อหาให้ผิดเพียนไปจากความจริงแต่อย่างใร อย่างน้อยก็ช่วยยืนยันว่าพระนางพญาแท้ในโลกนี้ยังมีอยู่จริง


พระนางพญา

เป็นพระในตำนานประวัติศาสตร์ชาติไทยนอกตำรา ที่จัดสร้างขึ้นจำนวนมาก หลายพิมพ์ หลายขนาด หลายสี ไม่มีการจดบันทึก ไม่มีตำราเรียนสืบทอดต่อกันมา ยากแก่การจดจำ อีกทั้งไม่มีหลักฐานและข้อมูลอื่นใดที่จะยืน ยันได้ว่า พระแท้กับพระไม่แท้ต่างกันอย่างไร สมาคมและผู้เชี่ยวชาญในการดูพระเครื่องหรือเซียนยุคปัจจุบัน ก็ไม่สามารถหาหลักฐานและเหตุผลอื่นใดมาตัดสินได้ว่าพระแท้หรือไม่แท้ เพราะไม่มีใครเกิดทัน ไม่รู้ว่าจะไปเอาข้อมูลและหลักฐานมาจากไหน นอกจากประวัติการสร้างที่คนรุ่นปู่ย่าตาทวดท่านจดบันทึกสืบทอดต่อกันมา และร่องรอยความเก่าแก่ทางธรรมชาติที่ผ่านกาลเวลามานานนับร้อยปีเท่านั้น ที่จะการันตีได้ว่าพระแท้หรือไม่แท้

นับว่าท่านเป็นผู้โชคดี ที่ได้ชมการเปิดตำนานพระนางพญา กรุวัดนางพญา จ.พิษณุโลก ที่รวบรวมและจดบันทึกสืบทอดต่อกันมาหลายช่วงอายุคน แต่ละคนไม่มีผู้ใดทำธุรกิจซื้อขายพระเครื่องมาก่อน นับได้ว่าเป็นตำนานบริสุทธิ์ ไม่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายใดๆ ข้อมูลและประวัติการสร้างพระนางพญา รวบรวมโดยบุคคลระดับอาวุโสที่มีถิ่นอาศัยอยู่ในจังหวัดพิษณุโลกมาตั้งแต่บรรพบุรุษ โดยได้นำเหตุผลทางธรรมชาติมาวิเคราะห์ร่วมกับภาพประกอบ เพื่อแยกยุคแยกสมัยให้เห็นความแตกต่างด้วยเหตุผลและความเป็นไปได้อย่างชัดเจน มีคุณค่าแก่ผู้สนใจเป็นอย่างยิ่ง สามารถนำไปใช้เป็นตำราอ้างอิงประกอบการพิสูจน์ได้ ทั้งในแง่ประวัติศาสตร์ อักษรศาสตร์ ดาราศาสตร์ ธรณีวิทยา โบราณคดี จิตวิทยา และศิลปะศาสตร์ ฯลฯ

ในการจัดทำสารคดีนี้ มุ่งเน้นความเป็นกลางและถูกต้อง ไม่ลำเอียงเข้าข้างผู้ทำธุรกิจให้เช่าพระเครื่องแต่อย่างไร หวังให้ผู้สนใจรู้จักวิเคราะห์ รู้จักใช้เหตุผล ในการพิจารณาระหว่างของเก่ากับของใหม่ ดินเผาเก่ากับดินเผาใหม่แตกต่างกันอย่างไร ที่ผ่านมาพบว่าการดูพระเครื่อง จะมุ่งเน้นดูกันที่รูปภาพและรูปทรงขององค์พระ ว่าเป็นพิมพ์อะไร มีตำหนิตรงไหนบ้างเท่านั้น

การดูตำหนิอย่างหนึ่งอย่างใดตายตัว ไม่ใช่เหตุผลที่จะนำมาตัดสิน ว่าเป็นพระแท้หรือไม่แท้ เพราะในขณะที่แกะพระออกมาจากแม่พิมพ์ใหม่ๆ โดยบุคคลคนเดี่ยวกัน เวลาห่างกันสี่ห้านาที ก็ไม่เหมือนกันแล้ว การสร้างพระเครื่องจากแม่พิมพ์หลายอัน ทำโดยบุคคลหลายคน จะมีตำหนิเหมือนกัน ที่เดียวกันเป็นไปไม่ได้

ปกตินักนิยมสะสมของเก่าทั่วไป จะอนุรักษ์ร่องรอยความเก่าแก่ทางธรรมชาติไว้ให้อยู่ในสภาพเดิมๆ จะไม่ทำลายหลักฐานความเก่าแก่ตามกาลเวลาที่ผ่านมาทิ้งไปโดยเด็ดขาด ถ้าจะดูพระแท้หรือไม่แท้ ดูจากสภาพของความเก่าแก่ตามธรรมชาติ น่า เชื่อถือกว่า ยิ่งเป็นพระเครื่อง ก็ยิ่งควรจะรักษาสภาพความเก่าแก่ไว้เป็นหลักฐาน ในการสร้าง ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปล้างหรือทำลายทิ้ง ต่อจากนั้นจึงดูรูปทรงขององค์พระ ว่าสร้างในยุคใด สมัยไหน ใครเป็นผู้สร้าง



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ตำนานพระนางพญา (ปรับปรุงใหม่) โดย อาจารย์วัลลภ ธรรมบันดาล



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากค่ะสำหรับความรู้เกี่ยวกับพระนางพญา เรียนถามอาจารย์ 2-3 ข้อนะคะ

1) คำว่าพระแท้ ที่บรรดานักเลงพระพูดกัน ต้องหมายถึงพระที่สร้างครั้งแรกเท่านั้นใช่ไหมคะ

2) พระนางพญาที่สร้างรุ่นหลัง ๆ แต่สร้างโดยมีพิธีกรรมถูกต้องทุกประการ ก็น่าจะเรียกว่าพระแท้เหมือนกัน ดิฉันได้เคยเช่าพระนางพญาพิษณุโลก จัดสร้างถูกต้อง มีสมเด็จพระเทพรัตน์ ฯ อยู่ในพิธี (ทรงทำอะไรก็ลืมแล้ว ใช้ศัพท์ไม่ถูก ต้องไปดูโบรชัวร์) สั่งจองและรับที่ธนาคารไทยพานิชย์ มี 3 องค์เป็นหยก เช่ามาราคาหลักพันค่ะ (แท้หรือเปล่าไม่ทราบ แต่สีถูกต้อง) ก็ประมาณ 10 ปีกว่า แล้ว ดิฉันก็ถือว่าเป็นพระแท้ ไม่ใช่ปั๊มขาย อาจารย์เห็นว่าอย่างไรคะ

3) ดิฉันมีพระเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามอายุ บางทีนึกอยากได้พระก็ได้ เช่นอยากได้หลวงพ่อทวด ก็บอกให้น้องชายที่อยู่ปักษ์ใต้หาให้ รอเท่าไรก็ไม่ได้ น้องคงไม่สู้ราคา แต่มาวันหนึ่งไปงานกฐินที่วัดเล็ก ๆในเชียงใหม่ ก็ได้พระมา 1 ถุงสวยงาม มี 2-3 องค์ ถุงนี้พระท่านส่งให้ 3 คนเท่านั้นที่เป็นผู้ถูกเชิญไปทำพิธีด้านหน้าพระประธาน(ไม่ใช่ดิฉัน) กลับมาบ้านเปิดดู เป็นหลวงพ่อทวดองค์เล็ก ๆ ดูดีมาก ดิฉันก็ไม่คิดสงสัยว่าเป็นพระแท้หรือไม่ ก็บูชา อีกครั้งหนึ่งอยากได้พระกริ่งอยู่เรื่อย ๆ วันหนึ่งไปเที่ยวแม่สาย กำลังรอคณะมาขึ้นรถ เหลือบไปเห็นโบสถ์เปิดอยู่ ก็เลยเข้าไปไหว้พระ และเดินดู ไปที่ตู้พระ มีพระวางอยู่ เห็นชื่อแล้วเป็นพระดังแทบทั้งนั้น ก็เลยเช่าพระกริ่งวัดบวร ราคาหลักร้อย เป็นพระที่ใส่กรอบพลาสติกมองดูเก่า มีคนใช้แล้ว พยายามถามประวัติพระจากคนที่เฝ้าอยู่ ก็ทราบว่าเจ้าของเดิมเป็นพระ เช่นกันไม่สงสัยว่าแท้หรือเทียมค่ะ อยากให้อาจารย์แนะนำค่ะ