"อึ่งเค่า-อึ่งเขา?"

"พี่หนาน"
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

๒๓/๐๓/๒๕๕๘

**********

กลอนไทยสไตล์ค่าว..

...

"อึ่งเค่า-อึ่งเขา?"

เมฆฝนหล่นฟ้า...น้ำมาซึมหาย...ถูกผิวอึ่งลาย...ป่าคายริมห้วย

แหวกดินโผล่เห็น...ฝนเย็นรดช่วย...อำนวยสุขจริง...ยิ่งนัก

ไม่ทันหลีกหนี...คนปรี่พูดทัก...สลักจับด้วย...มือมา

หวังจักลงน้ำ...ตามปรารถนา...ปล่อยไข่ธารา...คนจับมาใส่ข้อง

วันหน้าอีกหน...ฝนดลตกต้อง...ค่าวอึ่งจึงมอง...ไม่พบ

ขาดการสืบสาน...วงศ์วานเป็นลบ...จุดจบลงที่...คนนา

เจ็บปวดยิ่งล้ำ...ย้ำให้ใฝ่หา...ทางแห่งปัญญา...รักษาอึ่งได้ ๆ

...

ความจริ๋งมันกะลำอยู่เนาะ...แต่กิ๋นบ่อกิตั๋วมันกะหายอยากแหล้ว...ไอ้ตี่หามาขายนี่ก่า...จะฮยะจ้ะใดกั๋นดีเหลาะ

...

ขอบคุณทุกท่านที่สนใจ...ขอบคุณโกทูโนว์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์ กลอน โคลง ฉัน ค่าว



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

แด่อึ่ง ผู้น่าสงสาร สินะ พี่หนาน