สาเหตุหนึ่งของความล้มเหลวของการศึกษาไทยเกี่ยวกับวิชา #อิงลิช คือ #การฝืนธรรมชาติความเป็นมนุษย์
มนุษย์เรานั้น หลังออกจากท้องแม่มา พัฒนาการที่มีก่อนสิ่งอื่นใด คือ การได้ยินและการพูด (อูแว้ๆ) การที่เด็กสามารถพูดได้ เพราะได้ยิน คนรอบข้างพูดบ่อยๆ ในภาษานั้นๆ

สิ่งที่ทำให้ใจอ่อนไหวมีปัญหา ไม่ใช่เนื้อเพลง แต่เป็นเสียง ดนตรีและทำนอง (ลาลาโตก็เคยยืนยัน)

พิษของดนตรี สามารถ มาสกัดเป็นเซรุ่ม เพื่อ รักษาปัญหา ด้านการศึกษาภาษาอิงลิชของไทยได้

เพลงและดนตรี เราสังเกตไหมว่า เราจะจำทำนองเพลงหรือเสียงดนตรีได้ก่อนเนื้อเพลง เด็กๆที่ฟังเพลงสากล เพลงประกอบหนังหรือการ์ตูน ต่างๆ เขาจะร้องตามได้ การร้อง คือการเปล่งเสียงออกมาที่อยู่ในรูปการพูดมากกว่าอ่าน (let it go...เด็กๆร้องกันได้เยอะเลย)

สมัยเด็กๆ นานมากแล้ว ตอนอยู่ชั้นประถม มีหนังเรื่องหนึ่งชื่อ วัยระเริง บัตเตอร์ฟลาย [1] ในยุคสมัยที่วงไมโคร และอำพล ลำพูน กำลังไต่ระดับความแรง โดยในหนังมีเพลงหนึ่งชื่อ ยุโรป[2] เป็นกุศโลบาย ของครูคนหนึ่ง ที่หาทางออกให้ นร. สามารถ จดจำชื่อประเทศในทวีปยุโยป และสามารถทำข้อสอบได้

บ้านเรา ไม่มีสิ่งแวดล้อมที่อำนวย ต่อพัฒนาการด้านภาษาอิงลิช เวลาหนังฝรั่งเข้าโรง พวกพันธมิตร ตัวดี ก็ จัดการ ทำลาย สิ่งแวดล้อมดีๆเหล่านั้น ด้วยการพากย์ แปล ได้ ดีเหลือ จนเด็กไทย ไม่อยากดูหนัง sound strack กันเลย

"อย่าจดจำสิ่งที่คุณสามารถค้นหาได้" - ไอส์ไตน์ เป็น analogy ที่น่าสนใจวิเคราะห์ยิ่งนัก

__________________________________________________

[1]http://www.youtube.com/watch?v=z9thlka1wEI

[2]http://www.youtube.com/watch?v=7sg4saOCHR8