สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๗๖)

"ค่ำคืนเหงา หนาวนี้ ที่น้ำหนาว

น้ำค้างพราว พร่างพรม ลมพริ้วไหว

ให้หนาวเน็บ เจ็บร้าว หนาวกายใจ

หนาวเพราะไกล ใจนี้ พี่ห่างเธอ

แม้บ้านไร่ ไออุ่น ละมุนรัก

ไม่ปกปัก พักใจ ให้พลั้งเผลอ

หนาวเหน็บหนาว ร้าวใจ ใฝ่ละเมอ

หนาวจนเพ้อ เธอไกล หนาวใจจัง"

Morning exercise 25/12/57

บ้านไร่ไออุ่นโฮมสเตย์ น้ำหนาว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)