สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๐๗)

"มองหงส์คู่ อยู่เคียง บนเตียงกว้าง

ให้อ้างว้าง ร้างไกล หัวใจเหงา

จากบ้านมา เหว่ว้า จริงหนาเรา

ให้อับเฉา เศร้าตรม ระทมใจ

คืนวันเสาร์ เราเคยอยู่ คู่เคียงข้าง

ไม่เคยห่าง ร้างไกล ใจหวั่นไหว

ด้วยคืนนี้ พี่กับน้อง จำต้องไกล

แต่อย่างไร ใจไม่ห่าง อยู่ข้างเธอ"

รร.เอราวัณ พังงา

18/10/57

คืนก่อนบรรยายที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง พังงา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)