กาพย์แก้วกวีกานต์ (๑๖)

"ยามเย็นตะวันรอน

แสงอ่อนอ่อนไม่ร้อนแรง

เหนือเขาสมอแครง

สุรีย์แสงนวลชวนมอง

หยุดรถมาจดจ้อง

แล้วเล็งกล้องตามใจปอง

งดงามไม่มีสอง

วังทองครรลองตาม"

4/10/57

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์แก้วกวีกานต์



ความเห็น (0)