นิราศอิตาลี (๕๑)

101) เดินคนเดียว ดุ่ยดุ่ย ลุยไปทั่ว

ไม่หวาดกลัว สิ่งใด ไม่เคอะเขิน

ลมลูบไล้ ใบหน้า พาเพลิดเพลิน

ช่างบังเอิญ เหลียวไป คล้ายอนงค์

ทั้งสูงขาว ผมยาว คลอเคลียไหล่

หุ่นก็ให้ เอวบาง ร่างระหง

ทั้งอกไหล่ สะโพกผาย คล้ายโฉมยง

ต่างกันตรง ดวงหน้า หาใช่เธอ

102) ถ้าเป็นน้อง นางใน หัวใจฉัน

พี่กำนัล มอบใจ ให้เสมอ

เฝ้าพะวง จงใจ ใฝ่ละเมอ

พี่พร่ำเพ้อ คิดถึง คนึงครวญ

อยากกุมมือ คล้องแขน โอบเอวน้อง

คอยประคอง เดินกัน ไม่ผันผวน

ชมร้านนั้น ร้านนี้ เฝ้าชี้ชวน

ไม่กำสรวล เริงร่า มาด้วยกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (0)