​ทฤษฎีความยุ่งเหยิง ตอนที่ 4 บุญ ทาน


... แรม 15 ค่ำเดือน 10 ชาวพุทธภาคใต้จะนำอาหารคาวหวานพร้อมขนมพิเศษที่เรียกว่า “ขนมเดือนสิบ” ซึ่งประกอบด้วย ขนมลา ขนมกง ขนมดีซัน ขนมพอง และขนมสะบ้า ไปทำบุญถวายภัตตาหารเพลแก่พระที่วัด เป็นการทำ “บุญสารทเดือนสิบ” ทั้งนี้เป็นความเชื่อว่าบรรพบุรุษผู้ล่วงลับที่ดวงจิตยังอยู่ชดใช้กรรมได้รับอนุญาตให้มาพบลูกหลานที่ยังเป็นมนุษย์ตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำเดือนเดียวกัน และเมื่อครบ 15 วันคือแรม 15 ค่ำก็ต้องกลับไปที่เดิม ภาคใต้บางพื้นที่จึงเรียกวันนี้อีกชื่อว่า “วันส่งตายาย” เช่น จังหวัดชุมพร เป็นต้น หลังจากทำพิธีทางสงฆ์เสร็จ ผู้ที่มาร่วมพิธีก็จะแย่งอาหารดังกล่าวด้วยความเชื่อที่ว่าอาหารดังกล่าวเป็นอาหารมงคล จึงทำให้วันเดียวกันนี้ถูกเรียกอีกชื่อว่า วันชิงเปรต เมื่อทำสืบทอดกันมานานจึงกลายเป็น “ประเพณีชิงเปรต” อย่างที่ถือปฏิบัติกันอยู่ในปัจจุบัน (อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้จาก พี่นง https://www.gotoknow.org/posts/299039)

... แต่ปัจจุบันการแย่งอาหารไม่ค่อยกระทำกัน จึงทำให้เป็นภาระของวัดที่จะจัดการ ปีนี้วันสารทเดือนสิบ ตรงกับวันที่ 23 กันยายน 2557 มีโอกาสได้ไปร่วมบุญที่วัดท่าน้อย อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช และพบว่ามีอาหารเยอะแยะมากมาย แต่ก็ได้ช่วยกันนำอาหารเหล่านั้นไปมอบให้สถานสงเคราะห์คนไร้ที่พึ่งภาคใต้ (บ้านสิชล) ซึ่งนอกจากเป็นการทำบุญตามประเพณีแล้วยังเป็นการมอบทานน้ำใจให้พี่น้องเหล่านี้ได้ด้วย

... ดังนั้นจึงเป็นการดีไม่น้อยหากเมื่อมีการทำบุญในเทศกาลต่างๆ และพบว่าอาหารมากเกินพอดี แล้วเราช่วยกันนำอาหารเหล่านั้นไปบริจาคในที่ต่างๆ ที่เหมาะสมต่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ทฤษฎีความยุ่งเหยิง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

Thanks for passing on a tradition.

A bit disappointing to see (in the pictures) few people are carrying on the tradition. Sigh!

เขียนเมื่อ 

"ขยะเต็มรถเล้ย..."....

แต่นี้เป็น..ขยะที่ไม่ได้เกิด..จาก..ประเพณี..ชิงเปรต..๕