วันพุธที่ 30 กรกฎาคม 2557 19.00 น 

     การจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ที่ผ่านมาถึงแม้ว่าจะดูเหมือนเป็นภาระ แต่ก็เต็มใจทำ  6 ปีที่ผ่านมา เราไม่เคยห่างกัน มีแต่ความผูกพัน เป็นเพื่อนยามสุข เหงา เศร้า ตื่นมาวันนี้ไม่มีอิ้วของแม่อีกแล้ว บอกตามตรงยากจะทำใจ ภาพความทรงจำเก่าๆ ยังคงมีอยู่ สิ่งที่เคยทำตลอด 6 ปี ความคุ้นเคยไม่ได้ทำแล้ววันนี้ เหมือนชีวิตขาดอะไรไป 

     วันแรกที่เราเจอกันภาพยังคุ้นตา วันเวลาที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันคือความสุขที่เติมเต็ม ชีวิตน้อยๆ ที่ดูอาจไร้ค่าในสายตาใครหลายๆ คน แต่สำหรับแม่อิ้วไม่เป็นอย่างนั้น อิ้วเหมือนส่วนหนึ่งในชีวิต 

     ก่อนไปทำงานทุกๆ วันแม่ต้องบอกอิ้วทุกว้ัน "แม่ไปทำงานก่อนนะอิ้ว" แล้ววันนี้หล่ะแม่จะบอกใคร คิดถึงอิ้วที่สุด ในห้องก็ไม่มีอิ้ว มองไปในที่ที่อิ้วเคยอยู่ มันคือความว่างปล่าว ถ้วยข้าว ถ้วยนม ขวดน้ำ ผ้าของอิ้ว กรงของอิ้ว สิ่งของพวกนี้ที่อิ้วทิ้งไว้ให้แม่

     เคยคิดว่าตัวเองต้องทำใจได้ คิดตั้งแต่เดือนมีนาคม ที่อิ้วมีอาการชักเกรง ต้องช่วยนวด เอาผ้าชุบน้ำเช็ดตัว เอามือกดที่ท้องเบาๆ อาการชักนี่เป็นมาประมาณ 3 ครั้ง ก่อนที่จะขาหลังจะอ่อนแรง ต้องเดินลากขา แค่นั่นก็ทำให่แม่เจ็บมากพอแล้ว ยังมีอีกหลายอาการที่อิ้วเป็นแล้วแม่ รู้สึกทรมารใจ อาการเจ็บตา ครั้งแรกที่เห็นคิดว่ากินนมแล้วนมเข้าตา แต่ไม่ใช้กลายเป็นว่าตาเจ็บแล้วมีน้ำสีขาวๆ ไหลออกมาแล้วยังเป็นแผลกดทับที่สะโพกอีก ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการเห็นอิ้วชอบกิน ข้าวหมาก ก็เอาให้กินแผลก็เลยอักเสบเป็นหนอง แต่ก็รักษาหายได้ หลังๆ มาก่อนจะเสียอิ้ว เค้ามีอาการชี่ไหลตลอดเวลา ไม่กินอาหาร ต้องป้อนนมให้แล้วก็รู้สึกว่าเค้าจะดูเพลียมากๆ จะหลับตลอด ถ้าให้กินนมเองอิ้วเค้าจะหลับจนหน้าถิ้มลงถ้วยนม หลังๆ ก็เลยไม่ให้กินเองป้อนให้อิ้วตลอด 

     เคยพูดกับเค้านะว่าถ้าอิ้วจะไปขอให้รอแม่ อิ้วต้องจากไปในอ้อมกอดแม่นะ บอกเค้าแบบนี้ตลอด  แล้วก่อนที่อิ้วจะจากไป เค้ารอจริงๆ คงทรมารและเจ็บมากมาทั้งวัน อิ้วรอแม่กลับมาอุ้ม ไม่กี่วินาที ในอ้อมกอดแม่ อิ้วเอามือจับแม่แน่นแล้วก็เกรง รู้สึกได้เลยว่าเค้าต้องจากเราไปแน่นอน แต่แม่ก็พยายามช่วยอิ้วเต็มที่ ผายปอด เป่าปา แล้วพูดบอกอิ้วตลอดเวลา แม่ขอโทษนะอิ้ว หลับให้สบายนะลูกไม่ต้องเป็นห่วงแม่ แม่ขอโทษ อิ้วสิ้นใจในอ้อมกอดแม่เหมือนที่เราสัญญากันไว้
รักลูกนะ "ซีอิ้ว" ของแม่♡♡♡

     สำหรับแม่ มีอีกหลายอย่างที่สัญญากับอิ้วไว้แล้วแม่ไม่ได้ทำให้ แม่บอกจะซื้อกรงใบใหญ่ให้อิ้วได้วิ่งเล่น แต่ไม่ได้ซื้อเพราะอิ้วมาเจ็บขาเสียก่อน แม่กลัวว่าถ้าอิ้วปีนขึ้นไปแล้วตกลงมา ขาหลังไม่สามารถรองรับได้ กลัวอาการจะทรุดกว่าเดิม แม่ขอโทษที่ไม่ได้ทำให้นะ