ท่านทูตน้ำมูตรเน่า
ยุให้เรานั้นแตกกัน
เธอโปรดประโยชน์ปัน
ใครดึงดัน "ฉันโกรธเธอ"


แบ่งแยกให้แตกกอง

แล้วปกครองสนองเสนอ

ย้ำเตือนว่าเพื่อนเกลอ

ถึงยามเผลอเธอกอบโกย


เอาใจให้โกงกิน

พวกใจหินที่หิวโหย

มิตรมั่วหัวขโมย

ยินเสียงโวยว่าไม่พอ


เป็นทูตในหน้าที่

สัมพันธ์ดีที่ร้องขอ

กลับแยกให้แตกกอ

หมายสืบต่อประโยชน์ตน


มรรยาทคำปราชญ์ยก

พึงสาธกให้ท่วมท้น

“คริสตี้” นี่ชอบกล

ปล่อยให้ผลประโยชน์พา


รู้กลอเมริกัน

สิ่งสำคัญที่ปรารถนา

“น้ำมันไทย” ใต้พสุธา

ขุดแล้วพากลับบ้านไป