1.จากโปรแกรมในภาคที่1ปรากฎว่าพลาดเป้าไป 4-5 แห่งครับ เช่น Red-Dot , โชว์น้ำพุที่ซันเทค, เครนแดนซ์,และซองออฟเดอะซี เพราะโปรแกรมแน่นเกินไปจริงๆ เวลาผ่านไปเร็วมากจริง ต้องคอยดูเวลาต้องกลับให้ถึงที่พักก่อนเที่ยงคืนครับ กลัวรถไฟฟ้าหมด เพราะเราใช้รถไฟฟ้า และรถเมล์เป็นหลักในการเดินทาง มาดูที่แรก Duck Tourเหมาะกับคนไม่เคยมาดีเหมือนกันครับ พาชมรอบๆ อ่าว เป็นการพักผ่อนชมวิวสวยๆ

2. วัดพระเขี้ยวแก้วอยู่ย่านไชน่าทาวน์ ตอนแรกพยายามมองหาวัดที่ใหญ่ๆ แต่จริงๆ แล้วไม่ได้ใหญ่มากนะครับ หาง่ายอยู่ย่านไชน่าทาวน์เลยครับ แถวนั้นเดินไม่ไกลก็ทั่วแล้วครับ มีร้านขายของฝาก ของที่ระลึกและหมูแผ่น ของที่ขายก็เหมือนๆ ในลัคกี้พลาซ่าย่านออชาร์ดเลยครับ จะซื้อที่ไหนก็ได้ ขึ้นอยู่กับว่าอยากจะถือของตอนไหนครับ

3. Garden by the bayยามค่ำคืน สวนไปอีกแบบครับ มีคนมานั่งเล่นบริเวณต้นไม้เทียมเหล่านี้ บรรยากาศสบายๆ มีเพลงฟังด้วยตอนที่ไปมีคนมาถ่ายรูปแต่งงานที่นี่ด้วยครับ น่าพักผ่อนอยู่ได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อครับนั่งพักน่องหลังจากเมื่อยมาทั้งวันได้ดีเลยทีเดียวที่นี่คงมาได้ไม่ทั่ว เพราะเมื่อยล้ามาทั้งวันก็เลยอยู่แค่ในลานต้นไม้ยักษ์เท่านั้นเองครับ

4.Cable carก่อนไปตั้งใจว่าจะลองนั่งอะไรที่ไม่มีในเมืองไทยสักครั้งหนึ่งความสูงประมาณตึก 15 ชั้น เขาสร้างตึกไว้เลยครับเวลากดลิฟต์ก็คือชั้นล่างสุดกับชั้น 15 ซึ่งเป็นสถานีมี 2 ปุ่มให้กดเท่านั้น (แอบเสียดายชั้น 2-14 จัง ไม่รู้ว่าเขาใช้ประโยชน์อะไรรึเปล่าเห็นเงียบๆนะครับ)ความรู้สึกขาไป มัวแต่ถ่ายรูป ดูวิว สนุกสนานเฮอา ผ่านไปเร็วมากครับ แต่ตอนขากลับน่ากลัวเพราะมันมืดแล้วข้อดีของคนขึ้นเคเบิลประการหนึ่งก็คือ ช่วงหัวค่ำที่คนออกจากยูนิเวอร์เซลจะขึ้นรถไฟฟ้ากลับ แถวยาวมากถึงมากที่สุดเพื่อออกจากเกาะ แต่ถ้าเป็นเคเบิล เราจะขึ้นรถไฟฟ้าไปสถานีด้านใน ขาสวนคนส่วนใหญ่ครับ ไม่ต้องแย่งขึ้นรถ หรือแนะนำว่าใครไม่ซื้อเคเบิล เลิกแล้วให้ขึ้นรถไฟสวนไปที่หาดเทียม silo beach ก่อนนะครับ ไปเดินเล่นรับลมทะเลที่นั่น (คล้ายๆ บางแสน พัทยาบ้านเรา แต่ทรายเขาสะอาดกว่าครับ)เพื่อหลีกเลี่ยงฝูงชนเหมือนกับเราจะลงลิฟต์ที่คนเยอะๆ เราขึ้นไปก่อนอะไรแบบนั้น

5.ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ มาที่นี่พูดภาษาวัยรุ่นนิดนึง จบป่ะเดินได้ทั้งวันครับ เครื่องเล่นยอดนิยมอย่างทรานฟอร์เมอร์คิวยาวประมาณ 2 ชั่วโมงเศษครับ (วันเสาร์) ขนาดไปช่วงเช้าตอนเปิดใหม่ๆ นะครับ มันคือรถไฟเหาะที่เข้าไปในจอ (หนัง 4D) เหมาะกับวัยรุ่นมากๆ แต่คนวัน 40 กว่าอย่างผม มีเวียนหัวนึดหน่อย แต่ก็ยอมรับว่าเขาทำได้ดีมากครับส่วนมัมมี่คือบ้านผีสิงไฮเทค แล้วก็มีล่องแก่งแบบเปียกกับแบบไม่เปียก (เรียกแบบไทยๆ เลยนะครับ แฮ่)โดยรวมแล้วสามารถเลือกชมเลือกเล่นได้เลยครับ มีมากมายจริงๆ

ที่รู้สึกว่าสนุกน้อยที่สุดในนี้ก็คงจะเป็น Water worldเพราะรำคาญ ขอใช้คำนี้เหมาะสมที่สุด กับการเล่นสาดน้ำแกล้งคนดูเป็นเวลานานก่อนโชว์จะเริ่ม มันใช้เวลานานเกินไปจนไม่ขำ ถ้ามีนิดหน่อยสัก 5-10 นาทีคงไม่เป็นไร ถ้าใครทันรถสองแถวสมัยก่อนที่ชอบเปิ้ลเครื่องรอผู้โดยสารแล้วขยับทีละนิดๆ จนเราอยากจะลงเดิน อารมณ์ประมาณนั้นเลยใครไม่อยากเปียกก็นั่งหลังๆ เข้าสายหน่อยก็ได้ครับเพราะอย่างที่บอก สาดน้ำคนดูรอคนมาดูเยอะหรือปล่าวไม่ทราบได้แต่ตัวเนื้อโชว์จริงๆ ก็ทำได้มืออาชีพดีครับ คิวบู๊เป๊ะมาก

การแสดง หรือเครื่องเล่นผสมการแสดงต่างๆ ใน Universal ผมดูไม่หมด ขนาดเดินทั้งวันและสถานที่ไม่กว้างมาก มีโชว์หนึ่งที่ดูข้างนอกแล้วเฉยๆ คนดูไม่เยอะ คิวน้อย แต่ต้องบอกว่าประทับใจมากนั่นคือ Monster rock สนุก ทั้งเพลงทั้งเรื่อง ทั้งคิว สุดยอดจริงๆ ดูเพลินมากๆครับ

สำหรับ Universal ต้องบอกว่าคุ้มค่ามากๆใครไม่เคยมาซื้อตั๋วมาที่นี่อย่างเดียวก็ได้ จะได้เห็นความเป็นมืออาชีพระดับโลกเขาทำกันยังไงอย่างนึงที่เป็นเสน่ห์ของที่นี่คือ น่องไก่งวงอบเนย อันเท่าแขนผู้หญิงครับ อร่อยดี มีคนแซวผ่านไลน์ว่าคงอิ่มไปถึงสองทุ่มเลยนะ ก็ปรากฏว่าอิ่มไปถึง 2 ทุ่มจริงๆด้วยครับ เสียดายรูปไม่ชัด (สงสัยหิวเลยมือสั่น 55)

6. Wild Wild Wetสวนน้ำพร้อมเครื่องเล่น แถบชานเมืองที่นี่ขึ้นรถไฟไปไกลหน่อย แต่โอเคมากเลยครับ เล่นสัก 2-3 ชั่วโมงได้เลย มีเครื่องเล่นอยู่ประมาณ 6-7 อย่างเห็นจะได้ นับรวมสายน้ำแห่งความขี้เกียจด้วยนะครับ มีตั้งแต่หวาดเสียวสุดๆ แบบครั้งหนึ่งในชีวิต(ลองนึกภาพคุณยืนอยู่ในตู้โทรศัพท์ที่ชั้น 5 แล้วอยู่ๆ พื้นตู้โทรศัพท์ก็หายไป ตัวคุณก็จะไหลตกลงมาด้วยแรงโน้มถ่วงของโลก 10 เมตรต่อวินาที ลงมาตามท่อน้ำ วนไปวนมาอีกหลายรอบ บรื๊อส์ นึดแล้วยังสยอง) และแบบชิลล์ๆ เช่นสายน้ำแห่งความขี้เกียจที่นี่มี staff หรือการ์ด เป็นระยะๆ เขาเน้นความปลอดภัยมากตอนไปมีคนจมน้ำ 1 คน การ์ดก็ทำหน้าที่ได้อย่างรวดเร็ว

7.ถนนออร์ชาร์ด 2 ฝั่งแห่งความแตกต่างหรูไฮโซ กับ ไม่ไฮโซถ้าไปวันอาทิตย์ฝั่ง lucky plaza จะเห็นฝูงชนเต็มทางเดินเท้าไปหมด บางคนมากินข้าวปิ๊กนิ๊คกันที่ฟุตบาตเลย เยอะจนไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเอาว่าประมาณงานกาชาดที่สวนอัมพรก็แล้วกันครับ ส่วนอีกฝั่งก็เดินสบายๆ ของแพงลิบ คิดว่าไม่เหมาะกับคนที่มาเป็นครอบครัวเท่าไรครับ

โดยสรุปแล้วถ้าจะพูดแบบวัยรุ่นๆ ว่าไปสิงคโปร์แล้วเป็นไงเพ่ ขอสามคำ ผมว่า “ที่นี่ วุ่นวาย หนอ”จริงๆ เลยครับ ชานเมือง ในเมือง ที่ไหนๆ คนก็เยอะ แต่ก็อยู่กันด้วยระเบียบวินัยและเท่าที่สัมผัส ผู้คนมีน้ำใจกับนักท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นคนขับรถเมล์ คนขายตั๋วที่สถานีรถไฟฟ้า พนักงานร้านสะดวกซื้อ ร้านอาหาร ฯลฯ สำหรับท่านที่ไม่เคยไปและอยากไป สบม. ใกล้เคียงกับกทม.มากครับ แต่วุ่นวายและในขณะเดียวกันก็มีระเบียบกว่าไปดูตึกราม อาหารบ้านเรือน เปิดหูเปิดตา ก็โอเคอยู่ครับ  ใครจะไปเองไม่ต้องกลัว และเที่ยวให้สนุกนะครับ