***** ความจริงผู้เขียนมีประสบการณ์ในการดูแลนักเรียนที่เป็นเด็กพิเศษมาตลอดปีที่ผ่านมา เมื่อได้รับความรู้เพิ่มเติมก็ยิ่งเพิ่มความมั่นใจว่ามาถูกทางแล้ว เพราะการเอาใจใส่ให้เขาอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมไเ้ดย่อมนับว่าสำเร็จไปอีกขั้น แม้เธอจะไม่สามารถเขียนหนังสือได้เหมือนคนอื่นๆ แต่อย่างน้อยเริ่มเขียนชื่อตนเองได้ นั่งอยู่กับที่ ก็มากพอแล้ว การจัดการศึกษาสำหรับเด็กกลุ่มนี้จึงต้องพิเศษจริงๆ เน้นความแตกต่างระหว่างบุุคคล และที่ขาดไม่ได้คือต้องรักพวกเขามากเป็นพิเศษด้วยค่ะ ขอนำภาพตัวหนังสือที่เขียนกลับหลังเพื่อเข้าใจจิตใจเด็กๆ ที่เขียนช้า มันช่างยากลำบากจริงๆ ค่ะ