เปรียบตัวเจ้า

     เปรียบตัวเจ้าดังบุปผาพาหอมหวน 

กลิ่นอบอวนหอมกรุ่นละมุนฝัน

คลี่กลีบดอกแต่งแต้มแซมแสงจันทร์

เพิ่มสีสันนิศาชลบนกลีบใบ

     ตัวพี่นี้อยากเป็นหมู่ภู่ภมร

อยากเอาแก้มซอนซบพบกลีบใส

จูบเพียงแผ่วมิให้ซ้ำระกำใจ

บุปผาเจ้าอย่าหลบไซ้ให้พี่ชม

      จะถนอมรักเจ้าเท่าชีวิต

มิยอมให้ภู่อื่นคิดมาสู่สม

สร้างศรัทธารักมั่นอภิรมย์

บ่ขื่นขมสมสวาทมิคลาดคลา

     15.03 น.  5/3/57

................ปลายสายรุ้ง.................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มือใหม่หัดแต่งกลอน



ความเห็น (0)