ปีที่แล้วมีบุญวาสนาได้เข้าไปเป็นนักศึกษาหลักสูตร "ครูสมาธิ" รุ่น 32

และเป็นรุ่นแรกของ สถาบันพลังจิตตานุภาพ ๕๔ วัดศรีสวัสดิ์ จ.มหาสารคาม

เป็นหลักสูตรที่เรียนทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เป็นเวลา 6 เดือน

ที่สำคัญคือ เป็นการเรียนฟรี! ด้วยครับ

 

 

 

ในการเรียนแต่ละวันนั้น จะมีภาคทฤษฎีและปฏิบัติสลับกันไปเป็นรอบ ๆ เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ

โดยจะมีอาจารย์ครูสมาธิรุ่นพี่มาให้ความรู้และแชร์ประสบการณ์ก่อน

ตามด้วยเสียงบรรยายธรรมของพระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์

ฝึกเดินจงกรมประมาณ 30 นาที

ต่อด้วยการนั่งสมาธิอีก 30 นาที

เป็นอันครบหนึ่งรอบของเนื้อหาแต่ละหัวข้อ

วันเสาร์จะได้ 4 หัวข้อ หรือ 4 รอบครับ

วันอาทิตย์จะได้ 3 หัวข้อ และมีกิจกรรมสัมพันธ์ของนักศึกษาครับ

 

 

เมื่อเรียนครบเนื้อหาทั้ง 3 เล่ม โดยใช้เวลา 6 เดือนเต็มแล้ว

จะต้องไปทดสอบภาคปฏิบัติด้วยการเดินธุดงค์บนดอยอินทนนท์เป็นเวลา 3 คืน 4 วันด้วยครับ

จากประสบการณ์ของผมหลังจากลงจากดอยแล้วพบว่า จิตสงบและพัฒนาไปไม่น้อย หนอ

 

 

ผมเข้าใจว่า การบ่มใจด้วยภาคทฤษฎีและการปฏิบัติในห้องเป็นเวลา 6 เดือนนี้

จะถูกนำไปแปรเป็นภาคปฏิบัติและปฏิเวธจริง ๆ ด้วยการเดินธุดงค์บนดอยนี่เอง หนอ

 

 

 

เมื่อเดือนก่อนผมป่วยเป็นไข้หนักกว่าทุกครั้งในรอบหลายปี

หลังจากหายป่วยผมสังเกตุเห็นว่า ผมเริ่มมีผมหงอก หนวดหงอกมากขึ้น

และสายตามเริ่มยาวด้วย หนอ

 

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผมเริ่มเห็นความไม่เที่ยงของสังขารและเวทนา ชัดขึ้นมาก ๆ หนอ

 

ปีที่แล้ว ผมขับรถเกิดอุบัติเหตุ 2 ครั้ง หลังจากพิจารณาวิเคราะห์หาสาเหตุแล้ว

พบว่า ผมแก่ตัวลง แต่ยังใช้พฤติกรรมเหมือนหนุ่มอยู่ เช่น ขับรถแล้วชอบมองข้างทาง

แต่พอหันมาดูถนน ผมสังเกตุว่า ผมช้าลงมาก ดูเหมือนว่ามีเวลาหายไปบางวินาที หนอ

 

แรก ๆ ผมเป็นกังวลในความเสื่อมไปแห่งสังขารนิด ๆ

จึงได้พยายามปรับตัว ปรับใจ หลายประการ

รวมไปถึงการทำสมาธิระหว่างขับรถไปด้วย

----------

บันทึกเริ่มจะยาวมากขึ้นเรื่อย จึงขอตัดตอนกลับมาที่หลักสูตร ครูสมาธิ ก่อนครับ

เมื่อเดือนก่อนผมได้โควต้า ให้สมัครคัดเลือกเข้าเรียนเป็น อาจาริยสาสมาธิ

ซึ่งเป็นอีกหลักสูตรต่อเนื่องกับหลักสูตร ครูสมาธิ ที่เรียนจบไปแล้วตอนลงจากดอย

โดยการสอบคัดเลือกนั้น ผู้สมัครสอบจะต้องจับฉลากหัวข้อจำนวน 2 หัวข้อ เพื่อนำมานำเสนอในการสอบคัดเลือก

ผมได้หัวข้อแรกของ และหัวข้อสุดท้ายของเรื่อง "ฌาน"

จึงได้ทำการทบทวนและเตรียมตัวนำเสนอสอบสอน

เป็นเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นกับผมไม่น้อยครับ

ทำให้เห็นและเข้าถึงพลานุภาพของหลักสูตร "ครูสมาธิ" ขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

 

-------------

ในการปฏิบัติธรรมของมือใหม่นั้น จะแพ้ให้กับกิเลสมากกว่าชนะ

แต่เมื่อปฏิบัติต่อเนื่องมาเป็นลำดับสัดส่วนที่ชนะกิเลสจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

เช่น เคยชนะ 20 ส่วน แพ้ 80 ส่วน ก็เพิ่มเป็น 30/70

เพิ่มเป็น 40/60 เพิ่มเป็น 50/50, 60/40, 70/30, 80/20 เป็นต้น

โดยพิจารณาจาก ระยะเวลา ความต่อเนื่อง และ ระดับความสงบของจิตใจ

และความเร็ว ความสามารถในการกลับคืนสุ่สมาธิ หนอ

 

 

 

 

วันหยุดที่ผ่านมา มีภารกิจต้องไปเยี่ยมคุณยายที่โรงพยาบาลสกลนคร

ทำให้ต้องขับรถตอนกลางคืนกว่าจะไปถึงก็เกือบ 4 ทุ่ม

ปกติแล้วการขับรถทางไกลตอนกลางคืนผมจะเหนื่อยมาก

แต่ครั้งนี้เปลี่ยนไป ผมไม่เหนื่อยเลย ดูปกติ

ทั้งนี้เพราะ ทำสมาธิไปด้วย ทำได้ดีตลอดทาง

 

ขากลับจึงทดลองอีกครั้ง ก็พบว่า เป็นการขับรถที่ไม่เหนื่อยเหมือนแต่ก่อน หนอ

 

จึงขอกราบขอบพระคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พ่อแม่ครูอาจารย์ทุก ๆ ท่าน

โดยเฉพาะหลักสูตร "ครูสมาธิ" ที่ได้พร่ำสอนถ่ายทอดชี้แนะแนวทางชีวิต หนอ