ถอดบทเรียนจากเวที “นักวิจัยหน้าใหม่”
๑. คำว่า “ไม่รู้” ไม่ใช่เหตุผล เป็นแต่เพียงข้ออ้างเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับตนเอง เพราะแท้จริงแล้วมีเวทีอยู่มากมายให้คุณเข้าไปเรียนรู้ อยู่ที่คุณจะเลือกเดินเข้าไปหรือไม่
๒. คำว่า “ไม่เคย” เกิดขึ้นกับมนุษย์ทุกคน ทุกเรื่อง เพราะมนุษย์เกิดขึ้นมาพร้อมกับความ “ไม่เคย” แต่การ “ไม่เคย” คือแรงผลักดันสำคัญที่จะทำให้เกิดคำว่า “เคย”
๓. คำว่า “ไม่ชวน” สำหรับคนที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว ชวน ๓ ครั้ง “ตอบตกลงไม่เคยมี ก็อย่าหวังว่าครั้งที่ ๔ เขาจะชวน” เราต้องหา Next คนใหม่
๔. อย่าใช้ “คำพูด” กระทำให้ตนเองดูดี ทั้งที่ตนเองไม่มีอะไรที่ทำได้เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง “ทำให้เห็นสิ” ดูดีตลอดกาล
๕. โครงการ “นักวิจัยใหม่” แต่เต็มไปด้วย “นักวิจัยเก่า” หมายความว่าอย่างไร? “งานวิจัยมีอะไรใหม่ๆ เกิดขึ้นเสมอ ทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เพราะการศึกษาเรียนรู้จะอยู่ตลอดชีวิต” แล้วคุณคิดอะไรอยู่? แม้ระดับ “กูรู” รู้แล้วทุกประการยังต้องมา “นักวิจัยใหม่”
๖. อย่าอ้างว่า “ไม่มีเวลา” ลองคิดทบทวนดูสิว่า เวลา ๒๔ ชั่วโมงของคุณ จริงๆ แล้วคุณใช้มันไปกับสิ่งที่มีสาระเท่าไหร่ และใช้ไปกับสิ่งไร้สาระเท่าไหร่ ใช้ในทางไหนมากกว่ากัน? อย่าหลอกตนเองและคนอื่นอยู่เลย
๗. ลองเปลี่ยนคำถามในชีวิต “ทำไมไม่.....(มีเวลา ฯลฯ ).........” เป็น “ทำอย่างไรเราจึง.....(จะมีเวลา ฯลฯ )......” ชีวิตคุณอาจจะเปลี่ยน
เขียนไว้ ณ สนธยา
ส. สิร
1803571925
