ทุกสัปดาห์ของวันศุกร์ ย่าได้กลับไปหาครอบครัวของย่า
ที่บ้านที่พรหมพิราม...พอลงจากรถยนต์...ก็ตกใจ..."เจ้าฟ้าคราม"
ของย่า "ร้องไห้"...ย่าเดินไปจูงมือ เจ้าก็ไม่ยอม...จะให้ย่าอุ้ม...
เอ้า!!! ย่าก็เอาใจเสียหน่อย...อุ้มก็อุ้ม...เจ้าก็ยังไม่หายหยุดร้องไห้
ถามก็ไม่ตอบ...จนแม่อ้อมลงมาก็สงสัยและถามว่า..."ฟ้าฯ ร้องไห้
ทำไม? เมื่อกี้ยังเล่นหัวเราะกับแม่อยู่เลย"...
๕๕๕...มาไม้ไหนกับย่าล่ะ? แม่ฟ้าคราม...ย่ารู้ในทันที...
แบบนี้..."รู้นี่นา!!! ว่าใครเอาใจหนู ๆ ก็มาให้เขาเอาใจ" ร้ายนักนะเรา
คริ ๆ ๆ...เลยต้องปะเหลาะกันพักใหญ่...บอกว่า...จะพาไปเล่นที่
สนามเด็กเล่น...เท่านั้นเอง...แม่ฟ้าครามยิ้มหน้าบานเชียวแหล่ะ!!!
ร้ายจริง ๆ...ไหน? ใคร ๆ บอกว่า...เด็ก ๆ ไม่รู้เรื่องไง...ย่าว่า...
ตัวดีเลยเชียวหล่ะ!!! รู้กระทั่งรู้ รู้ทุกอย่างด้วยนะ...
แม่อ้อมเล่าให้ย่าฟังว่า...เมื่อวาน "ตารัญ" น้องของยาย
ได้พูดกับเจ้าฟ้าครามว่า..."ฟ้าฯ ไม่ไปโรงเรียนระวังจะเป็นควายนะ"
ใคร ๆ ก็ทราบดีกันว่า ตารัญที่พูด ๆ เพื่อแหย่เจ้าฟ้าคราม เพราะพวกพี่ ๆ
แถวนั้นเขาไปโรงเรียนกันหมดแล้ว เหลือเพียงแต่เจ้าฟ้าครามคนเดียว
ซึ่งเกิดปลายปี...ถึงกับต้องร้องไห้เพราะอยากไปโรงเรียน...ร้อนถึง
พ่อเพรียง - แม่อ้อม ต้องเอาหนังสือมาสอนและเล่านิทานให้ฟัง
ไปพลาง ๆ ก่อน
เมื่อตารัญพูดแบบนั้น...สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...
เจ้าฟ้าคราม ตอบกลับไปทันควันว่า..."ควาย พ่อ - แม่มึงสิ"...
โอ๊ะ...โอ...ทุกคนตะลึงกันไปหมดว่า..."ฟ้าฯ ตอบแรงนะ"...
ทุกคนคิดกันไปหลายความคิด...ก็อยากไปว่ามันไง มันก็เลยโต้ให้...
แต่สำหรับย่า ๆ กลับคิดว่า...แม่นี่!!! แรง...นะเรา...ย่าเลี้ยงมา
ย่ารู้ว่า...นิสัยหนูจะคล้าย ๆ กับย่านี่ล่ะ..."ไม่ยอมคน"...ถ้าคิดในมุมมอง
ของผู้ใหญ่ ก็จะว่า หนูเป็นคนก้าวร้าว...ไม่ดี เพราะสมัยก่อนถ้าเด็ก ๆ ทำ
กิริยาแบบนี้ จะถูกผู้ใหญ่ดุหรือตีเอา...
แต่มายุคนี้...ย่าจะไม่ตีแต่กลับจะพูดกับหนูด้วยเหตุผล
เพราะย่าเริ่มเห็นหนูเป็นคนมีเหตุผล...หนูเริ่มแยกแยะออกว่า...
คำว่า "ควาย" หมายถึงอะไร? แล้วทำไม? ผู้ใหญ่ต้องมาว่าหนู...
เด็กยุคนี้ไม่ยอมให้ใครมาว่า เพราะหนูรู้ว่า หนูไม่ได้ไปเรียนในตอนนี้
เพราะเหตุใด เพราะว่าหนูอายุยังไม่ถึงที่จะไปเรียน...หนูจึงโต้เข้าให้
ถ้าเป็นสมัยก่อน หนูจะถูกผู้ใหญ่ตีไปแล้วเพราะพูดไม่ดี ก้าวร้าว...
แต่มาสมัยนี้...ต้องใช้เหตุผล คำพูด ๆ กับหนูมากกว่าการใช้ "การตี"
มีเรื่องต่อหลายเรื่องที่เวลาย่าพูดเล่นกับหนู บางครั้งหนูไม่รู้ว่า
ย่าพูดเล่น...หนูคิดว่าจริงจัง หนูก็จะโต้กลับมาหาว่าย่า "บ้าบอ"
เอากับ...แม่ฟ้าครามสิ...การที่จะให้เด็กเล็ก ๆ เติบโตมาอย่างไร
ก็ขึ้นอยู่กับผู้ใหญ่อย่างย่าต้องบอก ต้องสอน ต้องแนะนำให้กับหนู
และเป็นตัวอย่างให้กับหนูได้เห็น ได้รู้ด้วยตัวของหนูเอง...ย่ายังคิดต่อว่า
ถ้าหนูโตขึ้น...เด็กรุ่นหนู พวกเด็กรุ่น Gen Z จะมีพฤติกรรมกันแบบไหนนะ...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑ มีนาคม ๒๕๕๗
ไตไวมาก
สงสัยชอบเรียนหนังสือจริงๆครับ
มาเชียร์ น้องฟ้าครามครับ
น่ารักมาก...