"หลักธรรมแห่งการคบมิตร"
มิตร เพื่อน, ผู้มีเยื่อใยดี, ผู้มีน้ำใจเอื้อเฟื้อ
แยกเป็น มิตรแท้ ๔ พวก และ มิตรเทียม ๔ พวก
มิตรแท้ มิตรด้วยใจจริง มี ๔ พวก ได้แก่
๑.มิตรอุปการะ มีลักษณะ ๔ คือ
๑.เพื่อนประมาท ช่วยรักษาเพื่อน
๒.เพื่อนประมาท ช่วยรักษาทรัพย์ของเพื่อน
๓.เมื่อมีภัยเป็นที่พำนักได้
๔.มีกิจจำเป็น ช่วยออกทรัพย์เกินกว่าที่ออกปาก
๒.มิตรร่วมทุกข์ ร่วมสุข มีลักษณะ ๔ คือ
๑.บอกความลับแก่เพื่อน
๒.ปิดความลับของเพื่อน
๓.มีภัยอันตรายไม่ละทิ้ง
๔.แม้ชีวิตก็สละให้ได้
๓.มิตรแนะประโยชน์ มีลักษณะ ๔ คือ
๑.จะทำชั่วเสียหายคอยห้ามปรามไว้
๒.คอยแนะนำให้ตั้งอยู่ในความดี
๓.ให้ได้ฟัง ได้รู้ สิ่งที่ไม่เคยได้รู้ ได้ฟัง
๔.บอกทางสุขทางสวรรค์ให้
๔.มิตรมีน้ำใจ มีลักษณะ ๔ คือ
๑.เพื่อนมีทุกข์พลอยทุกข์ด้วย
๒.เพื่อนมีสุข พลอยดีใจ
๓.เขาติเตียนเพื่อน ช่วยยับยั้งแก้ให้
๔.เขาสรรเสริญเพื่อน ช่วยพูดเสริมสนับสนุน
มิตรเทียม (มิตตปฏิรูป) มิตรเทียม ไม่ใช่มิตรแท้ มี ๔ พวก ได้แก่
๑.คนปอกลอก มีลักษณะ ๔ คือ
๑.คิดเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว
๒.ยอมเสียน้อยโดยหวังจะเอาให้มาก
๓.ตัวมีภัย จึงมาช่วยทำกิจของเพื่อน
๔.คบเพื่อนเพราะเห็นแก่ประโยชน์ของตัว
๒.คนดีแต่พูด มีลักษณะ ๔ คือ
๑.ดีแต่ยกของหมดแล้วมาปราศรัย
๒.ดีแต่อ้างของไม่มี มาปราศรัย
๓.สงเคราะห์ด้วยสิ่งหาประโยชน์มิได้
๔.เมื่อเพื่อนมีกิจอ้างแต่เหตุขัดข้อง
๓.คนหัวประจบ มีลักษณะ ๔ คือ
๑.จะทำชั่วก็เออออ
๒.จะทำดีก็เออออ
๓.ลับหลังนินทา
๔.ต่อหน้าสรรเสริญ
๔.คนชวนฉิบหาย มีลักษณะ ๔ คือ
๑.คอยเป็นเพื่อนดื่มน้ำเมา
๒.คอยเป็นเพื่อนเที่ยวกลางคืน
๓.คอยเป็นเพื่อนเที่ยวการดูเล่น
๔.คอยเป็นเพื่อนไปเล่นการพนัน
ที่มา ...
พระเทพกวี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (๒๕๓๖).
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์.
(พิมพ์ครั้งที่ ๗).กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
หน้า ๒๓๓-๒๓๔.
ยํ เว เสวติ ตาทิโส
คบคนเช่นไร ก็เป็นคนเช่นนั้น
(คัดลอกจากเวบ "พลังจิต"ค่ะ ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้)
มิตรแท้ จะมีแต่ ความจริงใจ