2. เคลียร์ของเก่าตั้งเป้าใหม่ วันที่ 1 ของสัปดาห์ที่ 2
เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น เป็นวันแห่งการเริ่มต้นใหม่และเครียร์อะไร ๆ ที่เป็นเรื่องค้างคา
บริหารจัดการอะไรใหม่ กับการตื่นขึ้นมาแล้วมีเสียงตวาดถามตนเองว่า
“แกจะพักไปอีกนานแค่ไหนวะ ไอ้ติ๋ว”
“นอนมากขนาดนี้แกยังไม่พออีกเหรอ พักแบบนี้เท่าไหร่ก็ไม่พอ”
ก็ค่อย ๆ ทบทวนตามกำลังที่พอทำได้ ก็ยังไม่ดีหรอกค่ะ แค่ลุกขึ้นมาทำสิ่งที่ทดไว้ในใจ
หลวงพี่เคยชี้ว่า กับความตั้งใจที่โยมน้องบอก 7 วัน 7 เดือน ๗ ปี ครานี้ก็ ให้ลองนับแบบนี้ใหม่
นับทุก ๆ 7 วัน แล้วประเมินรวบอาทิตย์แล้วเริ่มนับหนึ่งใหม่ ระลึกกับตนเองว่า เมื่อวาน หรือ สัปดาห์ที่แล้วเป็นชาติที่แล้ว วันนี้คือ ชาตินี้ ตอนนี้คือปัจจุบัน ขณะถัดไปคือชาติหน้า พรุ่งนี้คือชาติหน้าลองดู
แล้วสังเกตจิตตนเองว่า มันไปอยู่ภพไหน ลองประเมิน
กับ 7 วันที่ผ่านมา จิตก็สลับไปหลายภพ ที่มาก ๆ และหนักที่สุดก็คือ ภพภูมิของเปรต เพราะไปสร้างกรรมหนัก แต่ก็มีช่วงเวลาที่ครูเมตตาให้ได้สร้างกุศลจิตได้อิ่มสุขแบบเบา ๆ น่าจะเป็นขณะของภพภูมิเทวดา
เมื่อวานพอจะบ่ายสามจิตมันก็ไปทบทวนว่า ไม่ทันแน่เลย อะไร ๆ ยังไม่เรียบร้อย
ส่งข้อความไปแจ้งครู ท่านถามกลับให้ทบทวน ฮ่า ๆ กลายเป็นว่า
“เออ กิเลสหลอกหน้าหลอกหลังให้ ลดโอกาสในการสร้างกุศล”
จึงตัดสินใจไป ระหว่างทางหลวงพี่เมตตา ให้ข้อคิด พาคิด
กับแนวทางต่อไป แล้วเหมือนหนูหนี ทิ้งโลก ทิ้งหน้าที่
พอมามองใหม่ มองความก้าวหน้าทางโลกแบบใช้วิถีชีวิตที่ครูพาทำมาปฏิบัติ แต่ตั้งเป้าทางโลกและทางธรรม ใจรู้สึกมีพลังขึ้นมา เพราะรู้สึกเห็นทาง
จริง ๆ ครูก็เมตตาชี้แบบนี้มาตลอด หลวงพี่ช่วยมาย้ำสิ่งที่ครูเมตตาชี้ไว้
หนูระลึกว่า จริง ๆชีวิตหนูอาจจะไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น
ขนาดที่หนู คิดแบบมั่ว ๆ เอา
เพราะครูและหลวงพี่ เห็นในสิ่งเดียวกันในหนู ทางแก้ ท่านก็ชี้ไปในแนวทางเดียวกัน
ทั้ง ๆ ที่ท่านทั้งสองไม่ได้คุยกันเลย
เพราะสิ่งที่ท่านทั้งคู่มอบให้คือ “ธรรม”
หนูมาถึงวัดด้วยใจที่แน่นกับตนเองมากขึ้น
พลังที่ได้ คือ สิ่งที่ครูมอบให้และหลวงพี่มาช่วยเสริมพลัง สาธุ
ณ กุฏิแฝด สำนักแม่ชีวัดป่าหนองไคร้
เช้าวันเสาร์ ที่ 18 มกราคม 2557
สาธุเจ้าค่ะ