แม่มักจะมีวิธีครองรักครองเรือนที่แตกต่าง มาสอนข้าพเจ้าเสมอ

แม่เล่าว่า ตลอดเวลาที่แต่งงานกับพ่อ

ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรงเลย

เวลาพ่ออารมณ์ร้อนมา แม่ก็จะนิ่งไป

แม่ไม่เคยเถียง และไม่เคยคิดจะเถียงเสียงดังๆ

คงเถียงอยู่แต่ในใจ  แม่เลือกที่จะอยู่นิ่งๆ

นิ่งซะจนกลายเป็นยั่วอารมณ์ให้พ่อโมโหมากขึ้นไปอีก

จนพ่อถึงกับประชดว่า "คิดว่าอยู่กับคนใบ้"

แม่สอนว่า.....

เวลาคนนึงร้อนมา เราต้องเย็นไป

ถ้าร้อนใส่กัน ทะเลาะกัน

ก็อายชาวบ้าน

เราเลือกของเราเอง ไม่มีใครบังคับ โทษใครไม่ได้

ดังนั้นเราจะไปโวยวาย ทะเลาะกัน ให้คนอื่นเอาไปนินทาทำไม

ทะเลาะกันแล้ว ก็ต้องกลับมาดีกันอยู่ดี ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดี

เพราะมีลูกด้วยกันตั้ง 4 คน

เพราะฉะนั้นก็อย่าไปทะเลาะ เงียบเสีย นิ่งเสีย

เดี๋ยวอารมณ์ดี ก็คุยกันเอง

แนวทางนี้ ข้าพเจ้าก็ทำตามอย่างแม่

เวลาที่จะมีเรื่องขัดใจกับพ่อของลูก

ข้าพเจ้าก็คิดอย่างเดียวกัน และทำอย่างเดียวกันกับที่แม่เคยทำกับพ่อ

ทั้งๆที่แอบน้อยใจ ทั้งๆที่ไม่ยอมมีปากมีเสียง แต่ในใจก็อดคิดมากไม่ได้

แม่อาจจะรู้สึกมากกว่าที่ข้าพเจ้ารู้สึก

แต่แม่อดทนมาก และไม่เคยให้ลูกๆต้องรับรู้ปัญหา

ถึงแม้พวกเราจะเห็นเหตุการณ์ที่พ่อเสียงดัง และแม่นิ่งเงียบหลายๆครั้ง

แต่เมื่อผ่านไปซักพักเดียว

ทุกอย่างก็กลับสู่ภาวะปกติ

พ่อกับแม่ก็พูดคุยกันเหมือนเดิม เหมือนไม่เคยขัดอกขัดใจกันมาก่อนเลย

**************************************

แม่สอนว่า.....

เวลาที่ทะเลาะหรือมีปัญหากัน

อย่าขนของออกจากบ้านโดยเด็ดขาด

เราต้องอยู่ที่บ้านของเรา อย่าย้ายออกไปไหน

อย่าประชดด้วยการหอบผ้าหอบผ่อน หอบสมบัติออกจากบ้าน

แล้วแอบรอเค้ามาง้อพากลับบ้่าน

เพราะถ้าเราไม่อยู่ที่บ้าน

อาจเป็นโอกาสอันดีที่เค้าไม่มาง้อเรา

แถมพาคนอื่นมาอยู่ในบ้านของเราแทนที่เรา

จะยิ่งแย่ไปกันใหญ่

แล้วถ้าเค้าไม่ง้อ ไม่มารับกลับ

เป็นเราเองที่ทนไม่ไหว ต้องหอบสมบัติกลับมาบ้่านด้วยตัวเอง

ทีนี้ก็อายชาวบ้าน แล้วเค้าก็จะได้ใจ

ดังนั้น ถ้ามีปัญหากัน เราต้องอยู่ที่บ้่าน

เค้าจะไปไหนก็ไป เดี๋ยวหมดฤทธิ์ก็กลับมาเอง

อย่าขนของออกจากบ้านเด็ดขาด

แม่บอกว่า

สามีของเรา พอออกนอกบ้านก็ไม่ใช่สามีของเราแล้ว

ถึงแม้ข้าพเจ้าจะไม่เคยมีปัญหาเช่นนี้กับครอบครัวของข้าพเจ้า

แต่ก็ไม่เคยลืมคำสอนนี้ของแม่

หลายครั้งที่ยังส่งต่อให้กับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่สนิทกัน

ได้นำไปใช้กับชีวิตคู่ของแต่ละคนอีกด้วย

***********************************

แม่สอนว่า .....

คนเราเกิดมาก็เท่านี้

ทำความดีทุกครั้งที่มีโอกาส

ทุกอย่างในชีวิต โชคชะตาฟ้าลิขิตมาแล้ว

บางครั้งที่แม่มีเงินน้อย หรือไม่มีเลย

แม่ไม่เคยพูดหรือบอกใครเลยว่าแม่ไม่มี

แม่จะบอกว่ามีเงินอยู่ตลอด

แม่บอกว่า

ให้พูดว่ามี ก็จะมีตามปาก

ถ้าปากบอกว่าไม่มี ก็จะไม่มีตามปาก

เพราะฉะนั้น ใครถาม เราต้องบอกว่ามี

มีมากมีน้อยก็อีกเรื่องนึง

อย่างน้อย... ข้าพเจ้าเชื่อว่า

ในความทุกข์ยากที่แม่เคยประสบ

แม่มีความสุขเล็กๆแทรกซึมอยู่ทุกอณู

ข้าพเจ้าเองก็ใช้คำพูดประโยคเดียวกันนี้

ตามที่แม่สอน

แต่จะมีแถมว่า "มีเยอะ"

จะได้มีเยอะๆ ตามปาก 

อย่างที่แม่สอน