Plan แรกของการดำเนินชีวิต

       เริ่มต้นปีใหม่ ๒๕๕๗ ปีนี้ในความรู้สึกของตนเอง นับเป็นปีแรกที่มีความรู้สึกว่าตนเอง

มีความรู้สึกว่า "มันหงอย ๆ อย่างไร บอกไม่ถูก" นับเป็นปีแรกมั้ง!!! ตั้งแต่เวลาที่ผ่านมา

เกือบ ๕๒ ปี...สาเหตุนั้นหรือ..."บอกไม่ถูก" ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร?...แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง

ยังต้องดำเนินไปตาม "เส้นทางของชีวิตคนเรา"...เหตุเพราะว่า...ทุก ๆ ชีวิต ต้องมีวิถีทาง

ในการดำเนินต่อไป จนถึงจุดหมายปลายทางที่แต่ละคนจะไปถึง...

        ปีใหม่ที่ทางราชการหยุดให้ข้าราชการเช่นฉันหยุดงานนั้น...สิ่งที่ดีสำหรับตัวฉันเอง

นั่นคือ...การได้อยู่ร่วมกันกับครอบครัว...เป็นสิ่งที่ฉันโหยหามาก ๆ เพราะการทำงานใน

ปัจจุบันของฉันนั้น แทบไม่ค่อยได้อยู่กับครอบครัวแบบนี้นาน ๆ ถึงแม้จะมาบ้านในช่วงหยุด

สัปดาห์ แต่ฉันก็ว่า....มันน้อยไปสำหรับพวกเรา..."ครอบครัว" ของฉัน ๆ ถือว่า "สำคัญ"

ที่สุด...เพราะเป็นสถาบันที่ฉันมีความคิดว่า...ไม่มีใครจริงใจและดีกับเราเท่ากับคนภายใน

ครอบครัวของเราเอง...นี่กระมัง!!! จึงเป็นสาเหตุให้ฉัน "โหยหา" ที่จะได้อยู่ร่วมกับคนใน

ครอบครัวของฉันเอง...

        ต้นปี ๆ นี้ สิ่งหนึ่งที่ฉันทำให้กับตนเอง นั่นคือ การพัฒนาตนเองในด้านภาษาอังกฤษ...เหตุอาจเพราะว่า ปีหน้าประเทศไทยเข้าสู่อาเซียนด้วยกระมัง...ฉันไม่รู้ว่าอะไร

มันจะเกิดขึ้นกับชีวิตการทำงานของฉัน...เพราะยุคปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงมาก ๆ ต่อ

การทำงาน "ความพร้อมของตัวฉันเองเท่านั้น" ที่ฉันเองต้องมีความพร้อมที่จะรับกับสิ่งที่

จะเปลี่ยนแปลงและเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา...ยิ่งยุคนี้ อะไร ๆ มันก็เปลี่ยนแปลงมากเหลือเกิน

อาจเป็นเพราะเป็นยุคของ IT ก็เป็นได้...สิ่งที่ดีและถือเป็นการพร้อมรับ นั่นคือ...

ฉันต้องเตรียมตัว ตั้งรับกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นกับตัวของฉันเอง

        ซึ่งนับว่าเป็น Plan แรกของการดำเนินชีวิตในรอบปี ๒๕๕๗

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ :):)

บุษยมาศ  แสงเงิน

๓ มกราคม ๒๕๕๗