บัณฑิต
เที่ยง...ธรรม...พิพากษาผู้อื่น
ผู้ที่ตัดสินคดีโดยผลีผลาม
ไม่ชื่อว่า ผู้ตั้งอยู่ในธรรม
ส่วนผู้ใดเป็นบัณฑิต วินิจฉัยคดี
เหตุแห่งคดีทั้งที่เป็นจริงและไม่เป็นจริงทั้งสอง
พิพากษาผู้อื่นโดยไม่ผลีผลาม
โดยเที่ยงธรรม โดยสม่ำเสมอ
ผู้มีปัญญา มีธรรมคุ้มครองนั้น
เราเรียกว่า ผู้ตั้งอยู่ในธรรม[1]
บุคคลใดละเมิดความชอบธรรม
เพราะฉันทาคติ
โทสาคติ
โมหาคติ
ภยาคติ
ยศของบุคคลนั้นย่อมเสื่อม
ดุจดวงจันทร์ข้างแรมฉะนั้น[2]
เมตตาธรรม
[1] มจร.เล่ม ๒๕ หน้า ๑๑๒.
[2] มจร เล่ม ๒๑ หน้า ๒๙.
....ยุติธรรม์นั้นเที่ยงแท้..........เสมอภาค
มิใช่"เลือกข้าง"ลาก.............ใส่ไคล้
พวกอื่นเร่ง"จัดฉาก".............ลงโทษ...เร็วนา
ผองพรรคตนรอไว้...............ชาติหน้าอาจเห็น
...."สกล"มั่น บ เลือกเฟ้น......."เรา-เขา"
ยุติธรรม์ธรรมเนา..................แน่แท้
อุเบกขามั่นจักเกลา................หลงผิด
ตรวจสอบรอบด้านแล้.............อาจอ้างตัดสิน
สาธุค่ะ
สาธุค่ะ พระคุณเจ้า _/|\_
...“วิจารณ์”….....ควรรู้….…..........ลึกซึ้งยิ่ง
ในประเด็น…...…ในสิ่ง….......…..ถกถ้อยแถลง
“หน้าที่”…......…ที่ตน……...........ต้องสำแดง
ปราศจาก….......เคลือบแคลง…....พวกพ้องใคร
…มั่นคง….....…เที่ยงตรง…….…อุเบกขา
ธรรมา…….....…ธงหลัก……....….ปักสูงไสว
เล่ห์ลิ้น…......….พลิ้วพลิก…….......หลีกห่างไกล
ทุกฟาก….....….ฝั่งใด……........…ยินดีฟัง