จากการคัดแยกประเภทเนื้อพระนางพญาพิษณุโลก เพื่อการเรียนรู้

ได้พบว่า ส่วนใหญ่ที่ผมมี เป็นพระแก่น้ำว่าน

 

และเนื้อสมดุล

มีแก่ดินบ้างเล็กน้อย

แก่ไฟ มีแค่องค์เดียว และยังเป็นแก่ไฟที่แก่น้ำว่านด้วย ก็เลยมีผิวปริแยก ไม่ออกผิวไฟแดงๆดังเช่นพระแก่ดิน

และที่มีน้อย คือ พระเนื้อว่าน ที่ผุกร่อนได้ง่ายมาก โดยเฉพาะที่กระจายออกมาอยู่นอกกรุ โดนความชื้นมากๆ

 

เนื้อทั้ง 5 แบบนี้น่าจะเป็นมาตรฐานกลางของพระนางพญา

ที่อาจใช้เป็นตัวชี้วัด ในการพิจารณาประเภทของเนื้อในพระนางพญาแต่ละองค์ครับ

 

โดยสรุปจากข้อมูลที่มีและพิจารณาจากรูปที่เคยเห็น คาดว่า พระนางพญาส่วนใหญ่น่าจะแก่น้ำว่าน และรองลงมาก็เนื้อสมดุล

เนื้อแบบอื่นๆน่าจะมีน้อยครับ