หิ่งห้อย
กะพริบแสงแข่งจันทร์สวย
เดินบินด้วยปีกทั้งเทียวท่อง
ระยิบระยับชวนตามอง
ยามลมต้องเล่นลู่ลม
หิ่งห้อยตัวน้อยนิด
ไร้ภัยพิษในคืนห่ม
เปล่งประกายให้ได้ชม
จากก้นบ่มจนสุกสกาว
ดั่งดาวที่ทอแสง
มิปันแบ่งแข่งขันก้าว
จันทรายังพริบพราว
ร้อนฝนหนาวบ่ห่อนแรง
เป็นคนให้เต็มขั้น
หิ่งห้อยจันทร์คือนัยแฝง
โลกนี้มี มืด-แจ้ง
มีอ่อน-แข็ง ให้เรียนรู้.
