รักในโลก โบกสบัด เป็นฉัตรฉาย

เป็นเหมือนไฟ ในโลกา คราหน้าหนาว

เหมือนที่นอน ขอนโพรง หลงนอนยาว

เหมือนกินข้าว คราวอร่อย หลายร้อยจาน

          รักนี้มี มากมาย หลายประเภท

รักเป็นเหตุ มุ่งหมาย ที่ปลายฐาน

มีหลักยึด ยืนหยัด ในอัตต์ยาน

แล้วผูกพัน มั่นหมาย เอาไว้ครอง

         รักจากคน ล้นล้ำ ให้ฉ่ำจิต

มีแรงฤทธิ์ พิศวาส อำนาจสอง

คือปกปัก รักษา บ้าคุ้มครอง

และเสพสร้อง สนองตน ยลยินดี

          รักปักสัตว์ มัดใจ จนไหลหลง

เจตจำนง จงใจ ให้สุขี

เป็นเพื่อนพ้อง น้องสัตว์ บำบัดฟรี

อยู่คลุกคลี เป็นพี่น้อง สนองคน

         รักสิ่งของ คล้องใจ ได้เสพสม

สุขารมณ์ สมปอง ไม่หมองหม่น

มีทรัพย์สิน ยินดี สนองตน

ไม่กังวล เพราะผลทรัพย์ รับรองชีว์

          รักอีกอย่าง คือทางคิด พิสมัย

เป็นธงชัย ปลายทาง รางวิถี

อุดมการณ์ สานฝัน ปั้นวารี

ให้ช่วยชี้ แสงวิไล ปลายอุโองค์

          รักสุดยอด ยอดรัก สลักจิต

รักชีวิต พิศอัตตา พาลุ่มหลง

เป็นรักแท้ แน่นอน ก้อนจำนง

ให้ตัวคง พงษ์เผ่า เป็นเหล่ากอ

          รักซ้อนรัก ถักถอ เป็นกอเกิด

เป็นตัวเชิด ให้ชีพ โดนบีบหนอ

เป็นแหล่งหลอม มอมเมา ทุกเหล่ากอ

ที่แม่พ่อ ก่อรัก ฝากฝังพันธุ์

          รู้เหนือรัก เป็นหลักเลิศ เปิดสมอง

ตามครรลอง ของรัก สมัครสมาน

เป็นช่องเที่ยว เหนี่ยวสัตว์ ให้พัฒน์ญาณ

สัญชาตญาณ ผ่านประสบ พบความจริง

         เมื่อกาลพ้น กายผัน ญาณก็แจ่ม

รักแรกแย้ม ยึดเยื่อใย ไปทุกสิ่ง

เมื่อพ้นวัย จะใกล้ม้วย รวยความจริง

ทุกๆสิ่ง ที่อิงรัก ฉากมายา