รัฐบาลไม่รับอำนาจศาล
อันธพาลการเมืองนั้นเรื่องใหญ่
ทั้งกฎหมายกฎเมืองมิสนใจ
ผิดถูกมิรู้ไซร้ฤๅใช่คน

สามัญสำนึกไม่มีสอน
พึงสังวรเรียนรู้ด้วยเหตุผล
เป็นผู้นำแอบทำผิดคิดซ่อนกล
ด้านอดทนทำบัดสีไม่มีอาย

ประวัติศาสตร์ชีวิตลิขิตเขียน
คือบทเรียนทบทวนให้ขวนขวาย
แสนสงสารลูกหลานไม่เว้นวาย
ทั้งหญิงชายไม่อยากใช้นามสกุล

สถาบันทั้งหลายที่ท่านจบ
อยากจะลบผลผลิตพวกสถุล
ความล้มเหลวการศึกษาแท้ขาดทุน
มิเกื้อหนุนให้ศิษย์ดีมีคุณธรรม

หวังคนดีกอบกู้สู้ปัญหา
ช่วยนำพาผ่านพ้นความตกต่ำ
ขอเมฆหมอกอึมครึมหม่นมืดดำ
ผ่านคืนค่ำสู่วันใหม่ไทยเจริญ




ธรรมทิพย์
๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๖