นักปรัชญา สาลวน เรื่องกลจิต
เรื่องชีวิต เรื่องวิญญาณ งานพระเจ้า
หาเหตุผล กลตรรกะ ซะยืดยาว
เพื่อโน้มน้าว ชาวเมือง เป็นเรื่องจริง
นักศาสนา ก็บ้าบุญ ไว้ทูนหัว
มองดี-ชั่ว ยั่วมนุษย์ ดุจผีสิง
สวรรคสวย อำนวยผล คนทำจริง
คนชั่วดิ่ง ซิ่งนรก หมกอบาย
นักทฤษี ชี้วิชา ว่าน่าสน
กระตุ้นคน สนตำรา อันยิ่งใหญ่
คิดแยกแยะ แกะกล่อง สมองไว
หารายได้ ถ่ายถอน ทุนวิชา
นักการเมือง ก็เรืองรอง เรื่องร้องขอ
มือยกยอ ขอคะแนน ให้แน่นหนา
จะให้ช่วย เรื่องไร ให้บอกมา
พอได้เป็น ไม่เห็นหน้า บ้าจริงๆ
นักธุรกิจ ก็คิดแค่ แปรทุนเพิ่ม
กระตุ้นเติม เสริมเงินตรา มิให้ดิ่ง
สนแต่เรื่อง การค้า หาที่อิง
กิจทุกสิ่ง วิ่งเข้าเป้า เอากำไร
สื่อสังคม ก็จมจ่อม ย้อมภาพลักษณ์
ละครหนัก รักโลภ ตบฉิบหาย
โฆษณา ล่าเหยื่อ ให้เชื่อใจ
ลือวุ่นวาย ว่าใครท้อง ผองดารา
คดีฟ้อง ร้องเรียน น่าเวียนหัว
ตำรวจมั่ว หรือตัวการ หว่านเงินหนา
เรื่องครอบครัว ผัวเมีย เคลียร์เจรจา
กลับหันหน้า หาสื่อ ลือกันไกล
ปัญหาค้าง สังคม จมจนจอด
เป็นจุดบอด ให้วอดวุ่น เป็นมูลร้าย
หมกหมัก จนขลักขุ่น ใต้ถุนไทย
เราทั้งหลาย ทนทานหนัก เพราะปากท้อง
เมื่อสังคม จมจ่อ ในท่อเน่า
ถูกมอมเมา เขย่าอยาก จักสนอง
กลายพันธุ์ ขยันแข่ง แย่งกันครอง
ใต้มุมมอง เห็นของจริง สิงของเทียม
ไม่รู้ว่า คนจริง หรือสิงสัตว์
มองไม่ชัด วัดไม่ได้ มีหลายเหลี่ยม
เห็นเป็นชาย อาจกลายเป็น เช่นของเทียม
หญิงที่เหนียม อาจเป็น เช่นชายงาม
เห็นแต่งกาย ใส่สูท ดูสุดเท่ห์
อาจหันเห เทเป็นโจร ให้คนขราม
ปากหวานๆ ขานไข จนใจตาม
จากน้ำคำ ช้ำเป็นขื่น ถมถื่นไป
ทั้งสิ่งของ ท้องตลาด กลาดเต็มห้าง
ก็มักอ้าง ว่าของจริง ทั้งซิงใหม่
เป็นของแท้ แน่แน่น จากแดนไกล
รับรองได้ ล้านเปอร์เซ็นต์ เป็นของจริง
เห็นพระเครื่อง เรื่องมงคล คนสนส่อง
มีกล้องมอง ส่องเทียบ อย่างเนียบหนิง
เนื้อนัยว่า สวยล้ำ งามจริงๆ
คุณที่จริง สิ่งที่ใจ ใช่เนื้อดิน
อาหารดี มีราคา หน้าทานหนอ
ผ่านอย. รับรอง เป็นของจิ้น
โฆษณา หน้าจอ ก็น่ากิน
เป็นเหยื่อสิ้น หมิ่นปัญญา น่าเศร้าใจ
อีกผักพืช ดอกผล ล้นตลาด
แม้ค้าจัด คัดสิ่งดี ที่วางขาย
โฆษณา ว่าปลอด สารพิษภัย
ผู้ซื้อไม่ มีตา เห็นยาจม
ตามสื่อใหม่ โลกไซเบอร์ เจอแปลกๆ
ยากจะแยก ให้แตกต่าง อย่างเหมาะสม
ภาพประกอบ ครอบตัดต่อ ก่ออารมณ์
บ้างก็ชม บ้างโจมตี บ้างชี้แจง
ไม่รู้ว่า มูลสาร อันไหนแท้
มีคนแชร์ แผ่อับโหลด สดทุกแห่ง
สารล้น ภาพหลอน นอนระแวง
ทั่วทุกแห่ง แหล่งผสม ปมเท็จ-จริง
อีกเขาว่า อันนี้ดี อันนี้แย่
อันนั้นแท้ อันนี้เทียม เสี้ยมทุกสิ่ง
เคยงุนงง หลงประเด็น ว่าเป็นจริง
โลกแท้จริง ยิ่งดูยาก มากของปลอม
โทรศัพท์ มือถือ สื่อสื่อสาร
คอมพ์ใช้งาน บ้านเรา เขาอาจย้อม
ไอโฟน ไอแพค ที่แจกมอม
เป็นของปลอม หรือของแท้ ไม่แน่ใจ
อุปกรณ์ ชิ้นส่วน ทั้งมวลหมด
ทั้งของรถ ของมนุษย์ สุดวิสัย
ที่จะแท้ แน่นอน น่าอ่อนใจ
พออยู่ได้ แม้ไม่แท้ รู้แก่ตัว
กิจที่ทำ กรรมที่ทน เพราะธนบัตร
ดูให้ชัด คัดให้แน่ แม่ไม่มั่ว
เพราะเงินปลอม ย่อมมา กับความมัว (มืด)
อาจหมดตัว เพราะไม่พิจ มิตรมาลวง
แม้แต่กาย ที่ใส่จิต มิตรหรือโจทก์
อาจให้คุณ และโทษ โดดเป็นบ่วง
มิตรแท้ แน่จริง สิ่งทั้งปวง
ใช่ใครลวง คือดวงใจ ของกายเอง
ยามหมอดู รู้ใจ ข้างในขุ่น
กลับว้าวุุ่น ขุ่นข้อง จนหมองเหม็ง
คนอื่นแท้ ยังแพ้รู้ ใจตนเอง
เขาโน้มเก่ง หรือเราอ่อน ก้อนปัญญา
มองชีวิต คิดให้ดก โลกทัศน์
เหมือนดั่งปราชญ์ คนหนึ่ง ให้ซึ้งหนา
เช่นเดการ์ด หัดวาง ตั้งสังกา
ในกายา ข้านี้ มีใครครอง
โลกใบนี้ มีทวิ เป็นภาวะ
เหมือนเหรียญตรา หน้าแปร แค่เป็นสอง
มีมืดมิด มีสว่าง อย่างเรืองรอง
สิ่งที่ต้อง ท่องรู้ทัน "กฏ กาล กรรม"
ของแท้เทียม เยี่ยมยอด อาจเป็นได้
ของเทียมไซร้ อาจจริง หญิงสยาม
โลกเปลี่ยนแปร ตามกาล ขนานธรรม
เราแค่นาม รูปเทียม จงเจียมเทอญ
โดย ส. รตนภักดิ์: ๒๕๕๖
มีที่หนึ่งจริงแท้ แม่ไม่หลอน
จริงแน่นอน จริงแท้แน่กว่ากลอน
ไม่เปียกปอนวรรณกรรม จำเจแน่
ความขริงล้วนมาจากผู้กำหนดอิเลคตรอนแรกของจักรวาล
อ่านก่อนอ่านวรรณกรรมมนุษย์เถิด