ปราบอธรรม “ขอบคุณท่านศรีไพรเป็นอย่างมาก และก็ขอขอบคุณชาวเมืองเวียงสุวรรณ์ที่มีจิตใจอันดีงาม มีความเมตตากรุณาแก่พวกเรา”
วิไลทิพย์ “ไม่เป็นไรหร๊อก ชาวเวียงสุวรรณ์มีความยินดีที่จะเป็นมิตรกับทุกๆเมือง มีอะไรก็ได้ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ให้อยู่กันอย่างสงบสุข ให้เกิดสันติภาพกันทั่วทุกนาๆประเทศ”
(สถานที่ ณ ที่ท้องพระโรงในกรุงเวียงสุวรรณ์ พระราชาทรงประทับบนราชบัลลังก์ ท่านมนตรีศรีไพรและคณะได้นำ เจ้าปราบไตรจักร และเจ้าปราบอธรรม สองพ่อลูกควบคุมตัวมาเฝ้า)
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช “เบิกตัวแม่ทัพยักษ์เข้ามาได้ เจ้าหน้าที่เตรียมเอกสารข้อตกลงไว้ให้พร้อม ให้เจ้ากรุงยักษ์ลงพระนามในสัญญาข้อตกลงด้วย”
นายพูน “เชิญแม่ทัพยักษ์สองพ่อลูก เป็นตัวแทนยักษ์ทั้งหมด เข้าเฝ้าได้”
ปราบไตรจักร “ขอถวายบังคับ พะยะค่ะ อาญาไม่พ้นเกล้าขอทรงพระกรุณา”
ปราบอธรรม “ขอถวายบังคับ จงทรงพระเจริญ พะยะค่ะ”
|
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช “ท่านมาร ท่านมีข้อแก้ตัวอันใด ท่านมีจุดประสงค์อะไร ที่ยกกองทัพมามากมาย เข้ามาบุกรุกประเทศของเรา ทั้งๆที่เราไม่เคยมีความขัดแย้งแค้นเคืองเรื่องอันใด”
ปราบไตรจักร “อาญาไม่พ้นเกล้า กระหม่อมผิดไปแล้ว โปรดอภัยยกโทษให้หม่อมฉันด้วย หม่อมฉันยอมแพ้ท่านแล้ว หม่อมฉันจะทำตามพระบัญชาทุกประการ พะยะค่ะ”
ปราบอธรรม “พระอาญาไม่พ้นเกล้า ขอทรงโปรดอภัยให้เจ้าพ่อของกระหม่อมและไพร่พลยักษ์ด้วยเถิดพระเจ้าค่ะ เกล้ากระหม่อมทัดทานเจ้าพ่อแล้วไม่ฟัง และยังบังคับให้กระหม่อมยกทัพมารบด้วย แล้วแต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้า พะยะค่ะ”
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช “เจ้าปราบอธรรมนี่ เป็นคนดีนี่ ให้ปกครองเมืองแทนพ่อเจ้าจะดีไหม จะได้จัดรูปแบบการปกครองที่ดี ไม่กดขี่ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน ไม่ก่อสงคราม ไม่เที่ยวรุกรานบ้านเมืองอื่น เอาไหมล่ะ”
ปราบอธรรม “อาญาไม่พ้นเกล้า เกล้ากระหม่อมขอพระราชทานอภัยให้เจ้าพ่อของกระหม่อมได้ปกครองชาวยักษ์ต่อไปตามเดิมเถิดพระเจ้าค่ะ ควรมิควรแล้วแต่จะทรงพระกรุณา”
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช “เอาอย่างนั้นเรอะ ก็ได้แต่มีข้อแม้ว่า เจ้าปราบไตรจักร ต้องรับเอารูปแบบการปกครองของประเทศเราไปใช้ และยอมให้ชาวสุวรรณภูมิเข้าไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาแก่ประชาชนชาวยักษ์ทมิฬ และจงแต่งตั้งให้เจ้าปราบอธรรมเป็นมหาอุปราชสืบทอดราชบันลังก์จากเจ้า และเจ้าจะต้องอยู่ในทศพิธราชธรรม จะปฎิบัติได้ไหม”
ปราบไตรจักร “พระเจ้าค่ะ หม่อมฉันจะปฎิบัติตามทุกอย่าง”
ปราบอธรรม “อาญาไม่พ้นเกล้า เป็นพระมหากรุณาธิคุณที่สุดแล้ว พระเจ้าค่ะ แต่เกล้ากระหม่อมมีความตั้งใจอันแน่วแน่ที่จะบวชในพระพุทธศาสนา ขอศึกษาปฎิบัติธรรมะในเมืองนี้จนเข้าใจในพระธรรมดีแล้ว ค่อยกลับไปเผยแผ่ในประเทศของเกล้ากระหม่อม พระเจ้าค่ะ”
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช “เป็นอย่างนี้อีกคนแล้วสิ เหมือนลูกของข้าๆ อีกแล้ว คนดีๆ ไม่อยากครองเมือง เอาอย่างนั้นก็ได้ ข้าฯอนุญาติ เรื่องบวชเรียนไปปรึกษากับพระยศไกรที่วัดสายธารธรรมทางแดนใต้โน่น”
จอมบดินทร์ปรมินทราราช กษัตริย์ชาติสุวรรณ์รัฐตรัสปราศัย
ให้ชาวยักษ์ทมิฬสิ้นโพยภัย ไม่ติดใจเอาเรื่องยึดเมืองมาร
ให้เป็นไทไม่ริบราชบาตร ไม่อาฆาตปองร้ายไม่ประหาร
หวังสืบสานสมานฉันท์อภัยทาน ให้พวกมารคืนสู่บุรีรมย์
ก่อนมารกลับให้น้อมรับราโชวาท จงครองราชโดยธรรมนำประสม
ให้ทวยราษฎร์มีสุขทุกสังคม ธรรมนิยมต้องวิวัฒน์พัฒนา
|
สิ่งชั่วร้ายหมายมั่นพลันแก้ไข หาสิ่งใหม่ที่ดีเด่นจงเฟ้นหา
ผู้ปกครองต้องมีธรรมจรรยา นำธรรมะทศพิธราชธรรม
เอาเป็นหลักนักปกครองจำต้องใช้ หนึ่ง คือทานการให้เป็นประจำ
ให้ความสุขร่มเย็นเมตตาค้ำ เหมือนท่านทำผิดเราได้ให้อภัย
สอง คือสีลสุจริตคิดรักษ์ไว้ สำรวมกายประพฤติดีเป็นศรีใส
เป็นแบบอย่างต่างดูดีมีวินัย ไม่มีใครหาญกล้ามาดูแคลน
สาม บริจาคมากด้วยเสียสละ ยอมลดละลาภตนบนทุกข์แสน
ของประชานรากรยังแร้นแค้น ไปทดแทนให้ประชาผาสุขใจ
สี่ อาชชวะ ปฎิบัติภาระโดยซื่อตรงจิตมั่นคงไร้มารยาพาโปร่งใส
ปฎิบัติตรงทรงสัตย์ทุกอย่างไป ไม่เฉไฉหลอกลวงปวงประชา
ห้า มัททวะเป็นธรรมะเข้าถึงคน ต้องถ่อมตนให้คนคลายหายกังขา
วางองค์ให้อ่อนโยนเย็นศิรา ราษฎร์เฝ้าหาด้วยภักดีมียำเกรง
หก ตปะไม่มัวเมาจงเผากิเลส ลดมูลเหตุแห่งตัญหาอย่าข่มเหง
อย่าเอาแต่สำราญผลาญตัวเอง ต้องเพียรเพ่งพึงคิดกิจการควร
เจ็ด อักโกธะ ไม่โกรธาพาเกรี้ยวกราด ข้อพิพาทวินิจฉัยไปตามส่วน
ใข้อารมย์ความเมตตามาประมวล ไม่ตีรวนเพราะโกรธขึ้งจึงลงทัณฑ์
แปด อวิหิงสา ไม่โมหาเริงอำนาจ ไม่อาฆาตหาเหตุแกล้งแสร้งเสกสรรค์
ไม่เบียนเบียดบีทาคิดฆ่าฟัน ม่าลงทัณฑ์เพราะเกลียดชังยั้งอารมย์
เก้า ขันติ อดทนบนภาระ ครองรัฐครองงานประสานผสม
ปกครองชนคนนินทายั่วอารมย์ ต้องทนข่มแสนขื่นกล้ำกลืนทน
สิบ อวิโรธนะ ไม่เลยละข้อธรรมโพธ ถือประโยชน์ให้ครันครบประสบผล
มีส่วนได้ให้ประชามหาชน ไม่เอียงตนเอนหาที่รักผลักที่ชัง
สิบข้อนี้จงจำทำให้ได้ อันเรื่องร้ายจะกลายดีสมที่หวัง
มีแต่คนบูชาจอมมารัง จงได้ตั้งอยู่ในธรรมพระสัมมา
จงยกทัพกลับหลังยังนิเวศ อย่าหาเหตุโรมรันกันอีกหนา
จงตั้งจิตคิดการพัฒนา การศึกษาควรให้รัฐจัดจุนเจือ
ถ้าจัดนักศึกษามาเรียนนี่ เรายินดีเจือจุนทุนช่วยเหลือ
วิทยากรที่นี่มีเหลือเฟือ ให้ช่วยเหลืออบรมตามสมควร
มีมากมายหลายสาขาวิชาการ ให้พวกท่านเรียนรู้ได้มีหลายส่วน
|
ทั้งเครื่องยนต์กลไกเรื่องคำนวน เภสัชควรศึกษาทั้งพยาบาล
ทั้งหมอแพทย์หมอยาแบบสากล หมอมวลชนแพทย์แผนไทยอันไพศาล
หรือจะเรียนบริหารการจัดการ วางรากฐานการปกครองต้องธรรมรัฐ
เสริมความรู้ผู้ปกครองของหัวหน้า ให้เมตตาลูกน้องไม่ข้องขัด
ใช้ธรรมะปกครองต้องเร่งรัด จึงควรจัดสัมนาพาอบรม
ปราบไตรจักร “ปราบไตรจักปราบอธรรมจำใส่เกล้า บังคมท้าวปรมินทร์ปิ่นบ่หรม
ถวายพระพรตอนลาพระบรม กราบบังคมถอยออกมานอกวัง
ถึงกองทัพยับยั้งทีทหาร ทุกกองการแปรทัพยกกลับหลัง
ขอรวบรัดตัดว่าถึงมายัง นครังคีรีรอบ จบเรื่องมาร
เอ่ย.... สาวเห่ย ถึงมายัง คีรีรอบ จบเรื่องมาร
(ในสถานที่ท้องพระโรง หลังจากพวกยักษ์กลับไปแล้ว พระเจ้าอาทิตย์ธิราชทรงมี พระราชโองการตรัสแก่อำมาตย์ราชเสนาทั้งหลายว่า ........)
พระเจ้าอาทิตย์ธิราช ส่วนในเวียงสุวรรณ์นั้นบำเหน็จ พอศึกเสร็จสมมาดปรารถนา
พระจอมวังสั่งการราชธิดา ตามสัญญาที่ตรัสไว้ไม่บิดเบือน
ให้เลื่อนยศมนตรีท่านศรีไพร เป็นผู้ใหญ่เทียมเจ้าฟ้าเสมอเหมือน
ตำแหน่งองค์อุปราช ไม่คลาดเคลื่อน ประกาศเตือนให้รู้เหตุเจตน์จำนงค์
ถัดต่อไปจัดการกะอภิเสก กับองค์เอกวิไลทิพย์ตามราชประสงค์
ตามสัญญาความชอบมอบอนงค์ ให้แก่งองค์มนตรีท่านศรีไพร
หลังจากได้สถาปนาบรรดาศักดิ์ เป็นองค์อัครอุปราชผู้ยิ่งใหญ่
สมยศฐาบรรดาศักดิ์กับวิไลฯ ให้ครองคู่อยู่ในราชธานี
อีกหนึ่งคู่ สู่สมรสราชทาน แขไขท่านองครักษ์มีศักดิ์ศรี
กับเชษฐชัยลูกพระยาชัยบุรี สองคู่นี้จัดการงานพร้อมกัน
เห็นสมควรให้มีงานการละเล่น อาทิ เช่น หนัง โนราห์ พาสุขสันต์
โขน ละคร มอญรำ จงจัดพลัน ให้พร้อมกันหลายวงดนตรีมี
ทั้งเสภาชาตรีมีหร๊อเหง็ง ทั้งแขกแดงลิเกป่าเล่นยาหยี
ทั้งเพลงบอกเพลงกลอนนครมี ต่อกลอนดีลำตัดจัดอีแซว
อีกกีฬาสารพัดจัดแข่งขัน ให้มีกันเป็นหมู่อยู่เป็นแถว
เดินพาเหรดผ่านหมู่ชนถนนแนว ดูเพริดแพร้วกลองดนตรีมีประโคม
จอมกษัตริย์ตรัสสั่งจนเสร็จสรรพ สุรีย์ลับกลับมีสีแสงโสม
เข้าพักผ่อนตอนราตรีมีประโคม ขับประโลมเพลงกวีคีตะวง
|
(ถอดรูปเข้าจอหมด เชิดดนตรีครู่หนึ่ง)
หมู่โยธาปรึกษาเรื่องมโหรสพ จัดให้ครบตามราชพระประสงค์
ใครสันทัดจัดไปตามจำนงค์ จึงตกลงแยกกันหามาแสดง
(นายพูน นายสะหม้อ นายขวัญเมือง นายเท่ง นายหนูนุ้ย นายสีแก้ว นายยอดทอง ออกมาปรึกษากันถึงเรื่องจัดหามโหรสพ มาเล่นในงานอภิเสกเจ้าหญิงวิไลทิพย์กับท่านมหาอุปราชศรีไพร และงานสมรสองครักษ์แขไขกับเจ้าเชษฐชัยซึ่งเป็นงานพระราชทานจัดให้พร้อมกัน)
นายพูน “ใครมีพักพวกเป็นนักร้องนักดนตรี หรือการละเล่นอ้ายไหรก็ตาม ไปหาไปรับมาได้ รับไม่อั้นมาเท่าใดเอาหมด จัดประเภทๆให้เต็มสนามหลวง งานนี้ต้องจัดให้ใหญ่มโหฬาร ใครรับอ้ายไหนได้ให้มาบอก ค่าราดโรง ค่าแสดงเท่าใดมาแจ้งให้ทราบ ให้โปร่งใส อย่ารมาโก่งราคา ไม่เอาพันนั้น นายสะหม้อมีอ้ายไหรมั้งทางนู้”
นายสะหม้อ “เรามีสองสิ่ง อิไปรับดีเหมือนกันได้เอามาเผยแพร่มั่ง เล่นให้คนเมืองหลวงแลมั่งเราก็ยังของดีเหมือนกัน ราดโรงยังไม่โร่ ไปถามตกลงกันก่อน”
ขวัญเมือง “อ้ายไหรของหม้อ”
นายสะหม้อ “ยังแหละ หร๊อเหง็งสิ่งหนึ่ง ลิเกฮูลูสิ่งหนึ่ง”
นายพูน “ฟังชื่อแปลกๆ พันพรื่อหร๊อเหง็ง เราไม่หอนเห็น ไม่หอนได้ยิน ลองว่าให้ฟังทีบัง”
นายสะหม้อ “ฉานพอจำมามั่ง หีดๆหุ้ยๆ ว่าให้ฟังสักหีด”
ตันหยง ตันหยง หยงไหรล่ะน้อง บุหงาตันหยง
บุหงา ตันหยง กำปงแหละน้อง เจ้าชู้ดอกขี้เหล็ก
เกิดเป็นคนไทยได้ผัวเจ็ด ขี่เรือลำเล็กไปรุนกุ้ง
จ้ำแจวจ้ำพาย นายหัวนายท้ายรุนกันจนรุ่ง
ขี่เรือลำเล็กไปรุนกุ้ง น้ำพุ่งแล้วน้อง สองข้างแคม
ตันหยง ตันหยง หยงไหรล่ะน้อง บุหงาตันหยง
ตันหยง ตันหยง กำปงแหละน้อง เจ้าชู้ดอกยีปลี
มือซ้ายของบังเข้าจับบ่า อ้ายส่วนมือขวา หน๊อย หน๊อย หน่อย
ตันหยง ตันหยง หยงไหรละน้อง บุหงาตันหยง
บุหงา ตันหยง กำปงแหละน้อง เจ้าชู้ดอกเหมล๋
พี่ไปไม่รอดเสียแล้วเหน้ ถูกเหน่น้ำตาปลาดุหยง”
นายพูน “ฮา หรอยจังๆ นี่ขนาดไม่ใช่ตัวจริง ตัวจริงน่าหรอยจังหูเล้ย ใหนลองแลลิเกฮูลูสักหีดเล่าถิ แซมเปิ้ลๆ”
|
นายสะหม้อ “ไม่พรื่อไหร ลองฟังลิเกฮูลูแล
ตือรีมอ กาเซะฮ์ วอแรกีรตอ ตือรีมอ กาเซะฮ์ วอแร กีตอ
มีเตาะ ณะละฮ์ บือลากอ ลากอ มีเตาะ ณะละฮ์ บือลากอ ลากอ
มูลอ มูลอเนาะ วะกือรีฌอ มูลอ มูลอเนาะ วะกือรีฌอ
ญาแง ซาปอ กาตอ อาปอ ญาแง ซาปอ กาตอ อาปอ”
ขวัญเมือง “เก่งจังสะหม้อ ภาษาไหรล่ะ บังสะหม้อ”
นายสะหม้อ “ภาษาโหมเรา ภาษาแขก เขาเรียกภาษายาวี เขาว่ามาพันนั้นแหละ”
นายพูน “งานนี้ได้แลได้ชม ของแปลกแตกต่าง มากมาย หลากหลาย (มีหญิงสาวรุ่นนุ่งน้อย ห่มน้อยเดินแทรกเข้ามา) นี่ลูกสาวใคร เข้ามาทำไหร่ มีธุระไหร มาไซร่
สาว (แหลงใต้) “มาสมัครเป็นนักร้องก็ได้ นักเต้นก็ได้ ได้ทั้งเพ มีความชำนาญ รอบด้าน เห็นว่ามีดนตรี มีห๊อเหง็ง รับหนูสักคนน๊ะบัง เคยฟังเสียงบังตอนเป็นดีเจจัดเพลงวิทยุ ยินแต่เสียงบังสะหม้อๆ เจอตัวจริงอยู่หล่อนิ เป็นหัวหน้าวงหร๊อเหง็งกันเหอบัง รับหนูกันบังเหอ หนูเป็นแฟนเพลงพันธ์แท้ ฟังรายการบังโหยะ”
นายสะหม้อ “อิ อิกูไม่หอนจัดรายการวิทยุ อีเฒ่านี้หลงคนแล้ว เข้าใจผิดแล้ว นิเมือง”
ขวัญเมือง “ก็บอกความจริงมันเสียแหละ อย่าให้มันหลงเข้าใจผิด จาพุทโธเด็กทุกวันนี้”
สาว(แหลงใต้) “ลาก่อนนะค่ะ ค่อยมาใหม่นะบัง บังต้องการค่อยโทรตามเบอร์นี้นะบัง ฝากนามบัตรไว้นะค๊ะ บ๊ายๆบ่าย”
นายพูน “ไม่ไหวๆ เด็กทุกวันนี้ ไม่ว่าลูกท่านหลานใคร พันนั้นๆ เหมือนกันเหม็ด ฮ้าย นายเท่งมีไหร่ โหมตั่ว มีไหร่ดีๆเอามาอวด เอามาเผยแพร่มั่ง เป็นการส่งเสริมศิลปะประจำถิ่น เป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม”
นายเท่ง “บ้านฉานเขาชอบมโนราห์ ฉานอิไปรับมโนราห์ มาแสดง ถ้าแหลงตามภาษาพื้นบ้านเรียกว่า รับโนราห์มาเล่น”
นายพูน “ได้ยินแต่ชื่อ คราวนี้ได้เห็นจริงสักที นายเท่งพอว่าได้มั่งไม่บทกลอนมโนราห์”
นายเท่ง “ศิลปินพื้นบ้านเรา ได้ดูได้ฟังมามาก พอได้มั่ง จะว่าบทสอนรำ หรือว่าบทครูสอนก่อน ต่อไปจะว่าบทสีโตบทผันหน้า ทุกบทจะมีลีลาท่ารำไปตามเนื้อหาสาระ”
ครูเอยครูสอน เสดื้องกรต่อง่า
ครูสอนให้ผูกผ้า สอนให้ข้าทรงกำไล
สอนให้ครอบเทริดน้อย จับสร้อยพวงมาลัย
สอนให้ทรงกำไล สอดใส่ซ้ายสอดใส่ขวา
สนุกดีนะคะ มีองค์ความรู้อยู่ครบในหนังตลุงของคุณพ่อ หมายถึงเนื้อหาของเรื่องด้วยค่ะ
อ่านดีๆ มีสาระและแนวคิดดีๆ อยู่มากมายค่ะ
สงสัยต้องแบ่งเป้นตอนๆแล้วพ่อ
มีประยุกต์ใช้กับปัจจุบันด้วย
ถ้าจัดนักศึกษามาเรียนนี่ เรายินดีเจือจุนทุนช่วยเหลือ
วิทยากรที่นี่มีเหลือเฟือ ให้ช่วยเหลืออบรมตามสมควร
มีมากมายหลายสาขาวิชาการ ให้พวกท่านเรียนรู้ได้มีหลายส่วน
ทั้งเครื่องยนต์กลไกเรื่องคำนวน เภสัชควรศึกษาทั้งพยาบาล
ทั้งหมอแพทย์หมอยาแบบสากล หมอมวลชนแพทย์แผนไทยอันไพศาล
หรือจะเรียนบริหารการจัดการ วางรากฐานการปกครองต้องธรรมรัฐ
ชอบใจๆๆ
คุณชยพร แอคะรัจน์
คุณแสงแห่งความดี
คุณบุษยมาศ
คุณมะเดื่อ
ขอบคุณครับ
ช่วยหาจุดที่ต้องแนะนำบ้างสิครับ
ผมจะได้ปรับปรุงให้พัฒนาขึ้นกว่านี้
ขอบคุณมากๆนะครับ