ป้องกันความเครียดหลังภาวะกระดูกหัก
ผู้รับบริการท่านหนึ่งได้รับการรักษาทางการแพทย์ และเข้ามารับการฟื้นฟูทางกิจกรรมบำบัด โดยได้รับอุบัติเหตุจากการล้ม มือซ้ายยันพื้น ส่งผลทำให้ไม่สามารถกำมือ กระดกข้อมือ และงอข้อมือได้สุดช่วง หลังจากเหตุการณ์นั้นทำให้เขาไม่สามารถกลับไปทำงานได้เหมือนเดิม และเกิดความเครียดตามมา เนื่องจากขาดรายได้ใช้จ่ายในครอบครัว คำถามที่เกิดขึ้นคือ เราจะช่วยเหลือเขาอย่างไร
เริ่มต้น มาทำความรู้จักกับโรคและอาการกันเถอะ
Colles fractures คือการหักของกระดูกบริเวณแขน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Fracture of distal radius โดยประเภทของการหักของกระดูก สามารถแบ่งได้เป็น Open, Close และ Compound โดยรูปแบบการหักเป็น 2 ประเภทคือ transverse และ oblique (Dandy and Edwards, 1998) โดยบทบาทของกิจกรรมบำบัดในการฟื้นฟู ได้แก่
- การเพิ่มช่วงการเคลื่อนไหวของข้อ (Improve range of motion)
- การเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและข้อต่อ (Improve strength)
- การเพิ่มความทนทานของการทำงานในกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้อง (Improve endurance) (Susan Driessens และคณะ, 2010)
จากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ผู้รับบริการเกิดการบาดเจ็บที่เรียกว่า Colles fracture หรือ Fracture distal end of radius หมายถึงการได้รับการบาดเจ็บ มีภาวะกระดูกหัก บริเวณแขน หรือข้อมือ โดยมีลักษณะของการแตกหักแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคลซึ่งสามารถตรวจพบการผิดรูปของกระดูกได้จากภาพรังสี ลักษณะอาการคือ มีอาการปวด บวมในบริเวณที่ได้รับการบาดเจ็บ
Blog series 2 เมื่อกระดูกหัก เกิดความเครียดได้อย่างไร
Blog series 3 ภาวะความเครียดหลังกระดูกหัก กิจกรรมบำบัดช่วยได้อย่างไร
