สลอนยอดยอดยอนสวรรค์ ไสวสว่าง

สลอนยอดยอดยอนสวรรค์ ไสวสว่าง..

 

ลอยโพยมโลมแหล่งหล้า     ล้ำพรรณ นาเอย

มนฑิรรัตนบรร-                              เจิดจ้า

สลอนยอดยอดยอนสวรรค์           ไสวสว่าง

วิลาสเลื่อนลงจากฟ้า              ฝึกเฟื้อใจชน

                                              ...นำเสนอโดย พ่อชาวสวน

๕ กันยายน ๒๕๕๖

ลูกสาวชาวสวน

..................

[สุชาติ์มณี]

คุยกันประสาพ่อลูกชาวสวน (นำมาบันทึำกไว้อ่านยามคิดถึง..)

• * สวัสดียามเช้าค่ะพ่อ...อ่านบทกวีชมกรุง มองภาพวัดวา ปราสาทราชมณเทียร และลำน้ำเจ้าพระยา ด้วยความไพเราะ ขอบคุณค่ะ .. พร้อมกับการน้อมระลึกถึงพระคุณและภูมิปัญญาแห่งบรรพชนที่ได้สร้างสรรค์งานศิลป์แห่่งแผ่นดินไทย ฝากไว้ให้ลูกหลานค่ะ:-))

   

   

  *บาทสุดท้ายของโคลง "ฝึกเฟื้อใจชน" ต่างจากของเก่า"ฝึกฟื้นใจชน"ตรงที่ความมุง่หมายของการประพันธ์ "ฝึกฟื้นใจชน" มุ่งหมายจะให้ผู้อ่าน ฟื้นใจจากอารมณ์เศร้าที่เสียกุรงเก่าอันงดงาม ฟื้นอารมณ์จากการหวาดกลัวภัยสงคราม แต่ของพ่อ "ฝึกเฟื้อใจชน" มุ่งหมายฝึกความเอื้อเฟื้อ แก่กันและกันโดยที่ ศตวรรษนี้ไทยเต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวสุด ๆ ขาดความเอื้อเฟื้อกันสุด ๆ จึงขอเขียนให้ไทยฝึกใจให้มีความเอื้อเฟื้อแก่กันและกันบ้าง ..นี่คือ Beyond the lines -ของโคลงบทนี้