1.
     ในห้วงแห่งจินตนาที่พร่าไหว
พราวแสงไฟไล้แววลงแต้มสี
แอลกอฮอล์ก่อเกิด-กำเนิดกวี
ที่ล้นปรี่จากใต้ห้วงในดวงใจ
2.
     ดวงดาวยังพริ้งพราววาวสง่า
เกินกว่าตาผู้ประสบพบร่ำไห้
ในโลกนี้ยังมีสวนมวลดอกไม้
ช่วยปลอบใจคลายโศกยามโศกตรม
     “แม้เธอเห็นชีวิตนี้มิมีค่า
ไร้ราคา แม้เพียงเสี้ยวเส้นผม
ไม่มีใครเข้าใจ-อาลัยระทม”
     “เธอเชยชม เสวยอยู่แต่ผู้เดียว
3.
ยิ้มกับดาว จันทร์เจ้าที่พราวสว่าง
เมื่อเยื้องกร่างกลางผู้คนท้นโดดเดี่ยว
ทักสักนิด มวลดอกไม้ เป็นแรงเรี่ยว
ให้เธอเปรียวผงาดอยู่สู้ผู้คน
ราวเรือน้อย ลอยคว้างกลางทะเล
ในอ้อมแดดฝนเห่ระเหระหน
อาศัยกำลังใจ-มั่นในตน
จึงนำเรือข้ามพ้น-สมุทรเวิ้ง”

เขียนอังคารที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗
๓.๒๕ ของวันใหม่ ขณะมึนเมา........