พบหมอฟันครั้งที่ 4 อีกครั้งตามนัดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2556 หลังจากลืมนัด

เป็นเหตุให้ระยะเวลาทำฟันต้องเลื่อนออกไป โถนึกว่าเรียบร้อยไปแล้วตั้งแต่ครั้งที่ 3

การครอบฟันต้องพบทันต์แพทย์รวมทั้งสิ้น 5 ครั้ง

2 ครั้งแรกเป็นการรักษารากฟัน

และ 3 ครั้งหลังเป็นกระบวนการครนอบฟัน

ขอบคุณทันต์แพทย์คนสวย

สติมาปัญญาเกิด

สติเตลิดก็เกิดปัญหา

ขอบคุณการภาวนา

"เนื้อ กระพุ้งแก้ม เหงือก ไม่ใช่ของเรา"

ในขณะที่เธอเลาะเนื้อรอบๆโคนฟัน เธอถามว่าเจ็บไหม

เจ็บซิฉันตอบในใจ อิอิ เพราะถึงอยากตอบก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร

เธอเล่นปิดหน้าปิดตาฉันหมดเหลือช่องโหว่แต่ปากเท่านั้น

ความเจ็บที่เกิดขึ้นเพียงจี๊ดๆๆชวนให้สะดุ้งและเจ็บมากในบางครั้ง

แต่ก็ยังนับได้นะ นับได้ 14 ครั้งที่เจ็บ "เจ็บนิด..นึงนะ"เสียงเธอเบาๆ แต่ฉันเจ็บจริงๆ

ฉันภาวนาเนื้อไม่ใช่ของเรา ใจคิดไปเองจิตปรุงแต่งเองว่าเจ็บ

เธอบอกว่าถ้าเจ็บมากให้บอก แล้วจะฉีดยาชาให้ ถ้าทนไหวให้ทน????

สงสัยอะไรตั้งหลายอย่างแต่ไม่อยากกวนใจเธอ

เธอบ่นว่าปวดหัวจังเลย

เธอเลาะเหงือกเสร็จแล้วแต่ความเจ็บระบบยังอยู่

แล้วกลับมายัดอะไรนิ่มๆลงไปในเหงือกที่เลาะแล้ว

เครื่องมือหล่นเสียงดังตุ้บ!จนรู้สึกสะดุ้ง เครื่องมือหลุดมือเสียงร้องอุ้ย

เครื่องอะไรคล้ายเครื่องปั๊มมันก็หยุดเสียงดังเหมือนอะไรที่กำลังอัดแน่นหลุดออกมา

ไม่ใช่เรา เราไม่เป็นไร เชิญเธอทำให้เต็มที่ เธอทำไปบ่นไปว่าปวดหัวจังเลย ปวดตั้งแต่เช้า กินยาก็ไม่หาย

ทำไงดี ปวดหลังปวดเอวมากด้วย เธอบ่นกับผู้ช่วยของเธอเกือบตลอดเวลาที่ว่างเว้นจากการเรียกขอเครื่องมือจากผู้ช่วย

ฉันนึกในใจเดี๋ยวเสร็จแล้วจะช่วยนะ ใจเย็นๆ

ความเจ็บในปากหายไปตอนไหนไม่รู้ตัวเพราะเอาใจไปช่วยเธอบอกเธอในใจว่า

จะช่วยให้หายปวดหัว ช่วยให้หายเครียด และจะคลายเครียดให้ก่อนจากกัน

เธอเอาแบบครอบฟันมาให้ลอง มันหลวมแต่เธอวางผิดที่มันจึงแน่น และปีกของมันก็ใหญ่เกินไป

จ๊าก! เธอกดพิมพ์ครอบฟันลงไปโดยที่มีเนื้อกระพุ้งแก้มถูกหนีบไปด้วย ความเจ็บวิ่งเข้ามา แสบด้วย แสบมากเลย

 

เสียง เธอบ่นว่าทำไมกดไม่ลง เธอกดลงไปอีกฉันสะดุ้ง เธอถามว่าเจ็บหรือ

ฉันนึก...กระพุ้งแก้มไม่ใช่ของเรา เราไม่เจ็บ ใจเราก็ไม่เจ็บ งั้นใครเจ็บ

ฉันถอนหายใจนึกเห็นใจเธอ คนปวดหัวมักขาดสติ และมองไม่เห็นใครอื่นจะมีอาการหนักไปกว่าตัวเอง

เธอเปลี่ยนใจขอครอบฟันอันใหม่ ดึงอันเก่าออก โอ้มือหนักไม่เคยเบาเลย เธอคงปวดหัวจี๋ขึ้นมาแน่

เธอพูดว่าเนื้อที่กระพุ้งแก้มเยอะ คงอ้วนขึ้นฉันโต้แย้งเธอในใจ ไม่ใช่ คนแก่แล้วเนื้อส่วนไหนๆ

โดยเฉพาะแก้มจะถูกแรงโน้มถ่วงของโลกดึงลงเพื่อเตรียมตัวกลับสู่ดิน

เธอคงอยากเย้าหยอก แต่ฉันเจ็บไม่หาย อยากบ้วนปาก เธอยังสัมผัสได้จึงบอกว่าบ้วนปากไหม แล้วกดปุ่มเก้าอี้ให้ตั้งขึ้น

ฉันจับเก้าอี้ช่วยตัวเองให้ลุกนั่งเร็วขึ้น ผงเต็มปาก ไม่เห็นเลือด แสดงว่าห้ออย่างเดียวเอาลิ้นดุน สัมผัสรสเลือดและคาว

คงเล็กน้อยไม่เป็นไรเดี๋ยวน้ำลายก็ทำหน้าที่รักษาให้เอง เธอเปลี่ยนครอบใหม่เป็นอันที่ 3 เข้าได้ดี

กรอตัดแต่งให้เคียวได้โดยไม่กระทบไม่รู้สึกค้ำ

 

เธอคงดีใจที่งานเสร็จ มือจึงเบาลง ฉันรู้สึกดีมากๆ อาการเจ็บหายเป็นปลิดทิ้ง

เสร็จแล้วลุกขึ้นนั่งสวมรองเท้าพร้อมกับถามเธอว่า

รู้จักกัวซาไหม นิ่งไม่มีคำตอบ ฉันขออธิบายให้ฟัง และขอยืมช้อน

เธอ รีบวิ่งไปหยิบมา2แบบ เลือกแบบด้ามยาวเพราะไม่คม

ให้เธอหันหลัง แล้วค่อยๆบรรจงลงช้อนเบาๆ

ไปตามกล้ามเนื้อต้นคอ ไหล่ และแขน เธอบอกว่ารู้สึกสบายขึ้นเยอะเลย

เพราะเธอไม่สบาย เธอคงทรมานที่ไม่ได้พัก งานเธอคงหนัก

และเธอคงใช้สารเคมีกระทำไปบนศีรษะของเธอบ่อยแน่เพราะมันขึ้นมาให้เห็นจนอดแนะนำเธอไม่ได้

เธอบอกว่าเธอรู้สึกดีขึ้นมาก สบาย หายเครียด ปวดหัวทุเลาลง

ฉันแนะนำให้เธอพักผ่อนให้มาก อายุยังน้อย เธอบอกว่า เธอทำหน้าทีนี้มา 7 ปีแล้ว รู้เลยว่าสุขภาพแย่

เธอนัดให้มา อีกครั้งวันที่ 22 สิงหาคม ฉันอยากปฏิเสธเธอ

เพราะเป็นวันที่ฉันนัดน้องลีไว้ว่าจะไปปลีกวิเวกท่องโลกธรรมสักระยะ

แต่เธอบอกว่าจะลาพักร้อน 2 สัปดาห์เพื่อ จะไปปฏิบัติธรรม

ฉันอนุโมทนาสาธุทันที และคิดในใจว่า ไม่เป็นไร ฉันเก็บตกเอาใกล้ๆบ้านก็ได้

เธอกล่าวขอบคุณฉัน 3 ครั้ง และเดินมาส่งจนถึงประตูนอก

ขณะที่เดินมาส่งทำให้ฉันได้สัมผัสถึงจิตใจที่อ่อนโยนแท้จริงของเธอ

ถ้าเธอไม่ทรมานสังขารในวันนี้ไม่ปวดศีรษะมากมาย เธอคงมีความสุขกับการทำงานแน่เลย

 

ขอบคุณบรรยากาศการรักษาและการรักษาฟันให้สว.

ทำให้ฉันได้เข้าถึง ใจเขาใจเรา

ได้เห็นทุกข์ อยู่กับ ปล่อยทุกข์วางทุกข์ และเป็นธุระทุกข์ผู้อื่น ที่พอช่วยได้

ขอบคุณเวลาและโอกาสที่ได้เจอเธอ

ทำให้ฉันสามารถอธิบายได้ว่าสภาวะจิตอาจมีผลมาจากสภาพร่างกายเช่นนี้เองหนอ