คุณอำนวย ณ แผ่นดินใต้
แค่ได้ยินหนูก็เริ่มเอ๊ะ
พี่เขาทำงานได้ยังไง ทำงานยังไง ในสถานการณ์แบบนั้น
พอได้ฟังคุณเพลินพิศ พงศ์ปริญญากุล สสจ.ยะลา
ท่านเล่าว่า
“5 ปีที่แล้วได้ยินแต่ชี่อ R2R แล้วอยากรู้ว่ามันคืออะไร”
“หลายคนบอกว่าง่าย หลายคนบอกว่ายาก”
ส่งนักวิชามาแล้ว แอบตามมา
ได้เห็นว่า
“R2R งดงาม เรียบง่าย และมีประโยชน์จริง ๆ”
ปี 52 ส่งคนมาเรียนรู้อีก
ปี 53 เริ่มมีการให้ทุนวิจัย
ปัจจุบัน ให้มีการจัดประชุม แล้วก็สนับสนุนให้มีการประกวดระดับ จังหวัด เขต และประเทศ
และส่งไปร่วมงานประชุมที่มาเลเซีย
ได้ฟังแล้วเห็นการเติบโตอย่างต่อเนื่องชัดเจน
แล้วพี่เขาก็เล่าถึงเป้าหมายให้ฟังว่า
ในอนาคตคิดอะไร
พยายามจะพา R2R ไปสู่ระดับ inter เมื่อเดือนที่แล้วก็นำไปนำเสนอที่ ม.นเรศวร เป็น อาเซียน conference
และพี่เขาก็ให้ข้อคิดไว้ว่า
“Paper งานวิจัย เป็นแค่ผลพลอยได้
แต่เราได้เพื่อน
ความรู้แน่นอน ถ้าเราไม่มีความรู้ เราก็ไม่สามารถผลิตชิ้นงานได้
ที่สำคัญเราได้ความสุข
“ได้เห็น Paper ที่มาจากรากหญ้า เพราะมาจากคนงานตัดหญ้า ฮา”
เขาพัฒนาเครื่องมือตัดหญ้า ไม่ให้หินไปเฉี่ยวคนอื่น
ภาพของผู้ชายวัยใกล้เกษียณ แต่งตัวธรรมดา ลุกขึ้นมานำเสนองาน ที่มีกรรมการตัดสิน นี่เป็นความงดงาม ที่ได้สัมผัสแล้วรู้สึกภาคภูมิใจ
อ.กะปุ๋มเสริมว่า
กับสถานการณแวดล้อมที่แปรเปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส
พี่เพลินพิศเสริมอีกว่า
“ถ้าถามว่า สถานการณแบบนี้เราเอาหัวใจที่ไหนไปทำ”
“ถ้าหากเราต้องการคุณภาพที่ใกล้เคียงกับคนอื่น นั่นหมายถึงว่า”
“ตราบใจที่เรายังมีหัวใจ มีจิตวิญญาณ ก็นำมาพัฒนางานเราไง”
เยี่ยมจริง ๆ ค่ะได้ฟังแล้วรู้สึกมีพลังและกำลังใจ
มีพลังมากครับ