ความทรงจำเล็ก ๆ ของผม...จะถูกกวาดเอาไว้ข้างในใจแม่....

นานมากแล้วที่ผมเดินตามเงาที่ทอดยาวนั้นไป

ประกายแสงกลางความมืดนั้นส่องสว่างออกมา ให้ผมกับแม่เดินเข้าหากัน  

หากจับมือกันอย่างนี้เรื่อยไป ไม่ว่าเมื่อไรก็ตาม

เพียงแค่เราอยู่ด้วยกันก็สุขใจ…



สุขล้นจนไม่อาจกลั้นหยดน้ำตาได้

เหมือนว่าสายลมที่พัดผ่านเริ่มเย็นลง

ฤดูฝนนั้นคงใกล้มาแล้ว

แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยที่เกิดขึ้นบนถนนเส้นนี้ ….



หรือเหตุการณ์ที่ผมปล่อยแม่ไปมันกำลังวนกลับมา พร้อมฤดูนั้น

ตอนนี้ผมกำลังเฝ้ามองสายฝนแรกของปี

ในช่วงเวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้ได้ ผมอยากมอบให้กับแม่...



แลกกับให้แม่เข้ามาอยู่ในหัวใจดวงนี้

หลังจากนี้ไปผมจะไม่ใช่คนอ่อนแออีกแล้ว

เพราะว่าผมรักแม่

เพียงเพราะหัวใจผมรู้สึกว่ารักแม่เท่านั้น...



ถ้าได้อยู่เคียงข้างแม่อย่างนี้แล้ว

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ผมมั่นใจเหลือเกินว่าผมสามารถทำทุกอย่างให้แม่ได้

ไม่ว่าวันนี้จะผ่านพ้นไป ไปจนถึงเมื่อไหร่ก็ตาม...



ผมเฝ้าอธิษฐานว่า ขอให้รักของเรามั่นคงตราบจนนิรันดร์

ลมพัดมากระทบหน้าต่างให้สั่นไหว

ปลุกผมให้ตื่นขึ้นในค่ำคืนอันมืดมิด

ไม่ว่าความในทรงจำมันเจ็บปวดสักเท่าไร …



ผมจะลบทั้งหมดไปให้สิ้น

ด้วยรอยยิ้มอันสดใสที่มี

สายฝนฉ่ำเย็นบริสุทธิ์ยังร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย

ตกลงมาบนถนนสายที่เราเคยเดินผ่าน …



ผมไม่รู้ว่าเส้นทางสายนี้มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง

แต่แสงสว่างได้เลือนหายไปแล้ว

แล้วผมยังมีชีวิตอยู่เพื่อใครกัน

อยากทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่ออะไร …



ผมเรียนรู้ได้ว่าทุกอย่างทำไปด้วยรัก

ถ้าหากผมรู้ว่าในตอนนี้แม่จากไปอยู่แห่งหนไหน

ผมจะไปเป็นดวงดาวบนฟากฟ้าเพื่อส่องแสงนำทางในคืนหนาว

ไม่ว่าจะเป็นวันแห่งความสุขหรือค่ำคืนที่เปียกปอนไปด้วยน้ำตา …



ไม่ว่าเมื่อไหร่ ผมจะคอยอยู่เคียงข้างแม่เสมอ

ตอนนี้ผมกำลังเฝ้ามองสายฝนแรกของปี

ในช่วงเวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้ได้ ผมอยากมอบให้กับแม่…



แลกกับให้แม่เข้ามาอยู่ในหัวใจดวงนี้

อย่าร้องไห้ไปเลย ได้โปรดหันมองมาที่ผม

เพราะว่าผมอยู่ข้างแม่

หัวใจผมร้องว่าผมอยากอยู่กับแม่…



ผมจะไม่ปล่อยให้แม่จากไปไหนอีกแล้ว

เราถูกโอบอุ้มเอาไว้ด้วยปรอยฝนจางๆ

บนเส้นทางสายยาวที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้สีเขียวสดใส

ในหัวใจของผมกับแม่

ความทรงจำเล็ก ๆ จะถูกกวาดเอาไว้ข้างในนั้น

แม่จะอยู่เคียงข้างผมตลอดไป....


###########

23-7-56

เป็นวันคล้ายวันเกิดผมเอง...

ผมมีโอกาสได้ไปทำบุญ...

ผมมีความสุขกับการได้ปรนนิบัติแม่ทั้งวัน...

และมีแรงบันดาลใจเขียนถ้อยคำเล็กๆ 

จากความทรงจำเล็ก ๆ ของผม

แทนความขอบพระคุณ

แด่...แม่

ถ้าไม่มีแม่...ผมคงไม่เดินทางมาถึงวันนี้ครับ....





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คือ...การร่ายรำของตัวอักษร



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะครับคุณหมอ...

เป็นกำลังใจให้กับความรักที่มีต่อแม่ ...นะครับ

เขียนเมื่อ 

มาซาบซึ้งกับความหมายของความรักที่มีต่อกันค่ะ รักของแม่ และรักของลูกค่ะ

คุณแม่ท่านป่วยเหรอค่ะ ท่านคงมีความสุขมากนะคะ ที่ลูกชายมาอยู่ใกล้ๆ ค่ะ

เป็นกำลังใจให้กันค่ะ ชาว blue planet

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอ(ทิมดาบ)ขอเป็นหนึ่งกำลังใจนะคะ...

เขียนเมื่อ 

HBD ย้อนหลังนะคะ

อ่านแล้วรู้สึกมีพลังความรักและคิดถึงแม่จับใจ ขอให้คุณแม่ของคุณทิมดาบมีสุขภาพกายใจแข็งแรง และขออวยพรวันเกิดคุณย้อนหลังนะครับผม

ขอให้มีพลังใจนะครับ...

เขียนเมื่อ 

แม่.. ครูคนแรกของเรา สร้างชีวิตทั้งชีวิตให้เรา

รักแม่ค่ะ