คิดถึงคนในอดีต

 ผู้เขียนรู้สึกเหงาทุกทีเวลาเจ็บไข้ได้ป่วย วันนี้เจ็บเล็บที่หัวแม่มือขวาเพราะเมื่อคืนขาดสติรีบร้อนไปหน่อยหรือมากเลยกืไม่รู้ ปิดประตูรถหนีบมือตัวเอง เลือดคั่งใต้เล็บทันที

  ความเจ็บปวดไม่ว่าอวัยวะใด ก็มีเท่ากัน.  สมัยเด็กๆถ้าโดนแบบนี้ แค่อ้าปากร้องก็จะมีแม่มีพี่มารุมดูแลกัน ไม่ว่าจะแผลเล็กแผลใหญ่ก็ได้รับการปลอบโยนทั้งสิ้น ไม่มีใครตำหนิดุว่าอะไร ผู้เขียนเป็นลูกเล็กตั้ง7ปี กว่าจะมีน้องตามมาอีก3คน อย่างนี้เลยได้รับบริการดีๆนานหน่อย

   ความเจ็บป่วยเกิดขื้นจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ความรู้สืกผิดแผกไปตามกาลเวลา อาจเป็นเพราะมีวิชาความรู้ในเรื่องการดูแลความเจ็บป่ายได้ หรืออาจเพราะโตเกินกว่าจะร่ำร้องหาคนปสอบโยน หรือผู้เขียนไม่เหลือคนในอดีตอีกแล้ว

การได้อยู่กับตัวเองตามลำพังในยามนี้ก็ดีเหมือนกัน ได้เห็นสภาวะที่มีสติเพิ่มขึ้นกับการที่ต้องทำอะไรช้าลง ระมัดระวังพิ่มขึ้น และได้มีโอกาสคิดถึงหลายๆคนในอดีต ที่สร้างความประทับใจไว้ไมรู้ลืม

เวลาอาจพาเราไปให้ห่างไกลกันทุกที แต่ในความสำนึกเราอยู่ใกล้กันตลอดไป


16/07/2556

ตันติราพันธ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่าสู่กันฟัง



ความเห็น (27)

อ่านแล้วเสียว เคยโดนครับ

เวลาอาจพาเราไปให้ห่างไกลกันทุกที แต่ในความสำนึกเราอยู่ใกล้กันตลอดไป

แม้ว่าจะไม่ค่อยได้ทักทายกัน แต่ความผูกพันธ์เรายังมี

หายไวๆนะค่ะพี่รุ่ง

เขียนเมื่อ 

หายไว ไว นะคะ :)

สวัสดีค่ะคุณชยันต์

เจ็บนี้อีกนานค่ะ

สวัสดัค่ะคุณกระติก

ห่างเพราะกาลเวลาทำให้เราคิดไปว่าห่าง

แต่แท้จริงเราอยู่ใกล้ในลานสายตาเลยค่ะ

แค่เห็นบันทึกยังตามมาเยี่ยม

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้ครับคุณหมอ..

บางครั้งความเหงา ก็ทำให้เราพบกับความสุข ที่สงบกว่า...น่ะครับ

เขียนเมื่อ 

ความเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา

ต้องดูแลรักษาตัวเองพี่รุ่งสบายดีนะครับ

ขอบคุณค่ะคุณหนูรี

ใช้มือซ้ายพิมพ์ช้าไปหน่อย

ตอนนี้เลือดเต็มใต้เล็บไปแล้วค่่ะ

ต่อไปก็ถอดเล็บ..!

สวัสดีค่ะคุณ พ.แจ่มจำรัส

จริงค่ะ

มันเหงาๆแต่ก็สงบๆ

นิ่งๆได้ด้วย

จากที่มีแต่จะเคลื่อนไหวไปโน่นนี่นั่น

ก็นอนๆซะบ้างดูความเจ็บมันลามๆแล้วก็ผ่อนให้เราบ้าง

พออยู่ได้ ค่ะ

สวัสดีค่ะ อ.ขจิต ฝอยทอง

ค่ะต้องพบเจอกันเรื่อยไป

ใครที่นานๆเจอทีดูจะแย่กว่าคนที่พบบ่อยๆแล้วหาจุดพอดีได้

ถ้าไม่เจ็บเล็บพี่รุ่งก็สบายดีมากๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

เข้ามาเยี่ยมไข้ค่ะ

ขอให้หายไว ๆ นะคะ ทั้งแผลกายและความรู้สึกเหงา ๆ

แค่เห็นหัวข้อ...ก็มีความรู้สึกร่วมทันทีเลยค่ะ

ด้วยความที่เป็นคนโสดอยู่คนเดียวเลยต้องทำอะไร ๆ ด้วยตัวเอง ดูแลตัวเอง

แต่ความรู้สึกโหวง ๆ คิดถึงแม่จัง ... คิดถึงเมื่อไร...มันจุก ๆ ที่คอนะ น้ำตารื้น ๆ ทุกทีซิน่า 555

จริง ๆนะ ความรักที่แม่มีต่อลูกน่ะ มันยิ่งใหญ่จริง ๆ

ครูแกง..นึกถึงเรื่องนี้ที่ไรรักแม่มากขึ้นทุกทีเลย ...

สวัสดีค่ะคุณKroo Gang

ขอบคุณที่มาเยี่ยมคนเจ็บ

เจ็บทีไรคิดถึงแม่ทุกที

โชคดีที่เรามีแม่ในความทรงจำที่ประทับใจเสมอนะคะ

คิดทีไรเห็นหน้าแม่แจ่มชัดทุกคราวไป

หรือแม่อยู่ใกล้เราตลอดเวลานะคะ

ตามกฎที่ว่าคิดถึงสิ่งใดสิ่งนั้นก็จะมา..หรือจะจริง

ขอขอบพระคุณเจ้าของดอกไม้และทุกท่านที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้

คนในอดีต คนในความทรงจำค่ะ

เขียนเมื่อ 

ซึ้งครับซึ้ง ฮือ ฮือ ฮือ

สวัสดีค่ะคุณอักขณิช

เราเองก็กำลังจะกลายเป็นคนในอดีตของคนอื่นๆต่อไปนะคะ

เขียนเมื่อ 

"ฮาาาา...เพี้ยง หายแล้วนะ ไม่เจ็บแล้วนะ" คิดถึงประโยคประมาณนี้มังครับ

เขียนเมื่อ 

เคยโดนค่ะ

" ประตูหนึบมือ แล้วเจ็บ " ไม่โทษใคร หรือโทษใครไม่ได้

คิดอย่างเดียว " ทำไงให้หาย "

พอใครมาปลอบ " ความเจ็บเหลือครึ่งเดียว "

คิดถึงนะคะ

วันนี้ไม่โทษตัวเอง และหายดีแล้วค่ะ โดยไม่ต้องรอคนปลอบค่ะ 555

เขียนเมื่อ 

หากได้มีใครสักคน...หรืออาจเป็นต้นไม้หรือสัตว์เลี้ยงที่ชอบ...ก็พอจะทำให้หายเหงาได้เหมือนกันนะคะ

สวัสดีค่ะคุณyanyong

ประมาณนี้มาก่อนเลย

แต่พอโตรู้ความกลับไม่มีใครกล้าใช้กับเรา

ความเป็นเด็กกับคนโตทำให้เราแปลกแยกไปมาก

ทั้งผู้ให้และผู้รับ

ที่จริงโอมเพี้ยงยังติดใจเราอยู่เสมอนะคะ

สวัสดีค่ะคุณBright lilly

ขอบคุณข้อคิดค่ะ

บางครั้งก็หงุดหงิดกับตัวเองบ้างว่าทำไมไม่ระวัง

ลืมไปว่าอุบัติเหตุก็มักเกิดตอนเราเผลอนี่แหละ

แมวคู่นี้ช่างสร้างภาพได้น่ารักมากๆนะคะ

สวัสดีค่ะดร.พจนา

ขอขอบคุณคำแนะนำนะคะ

เป็นสิ่งที่ดีมากเลยค่ะ

ความเหงาเข้ามาเมื่อเราไม่ยอมรับความจริงบางประการ

เก็บความรู้สึกเอาไว้แบบคนเก่งนะค่ะ

เขียนเมื่อ 

สมัยเด็กๆ มีแผลทุกวันไม่เจ็บ แต่เดี๋ยวนี้ นิดๆ หน่อยๆ ก็เจ็บแล้วค่ะ จริงด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณTuknarak

จริงค่ะ ใจเราอ่อนแอลงหรือเปล่า

หรือรับอะไรๆยากขึ้น

ไมเชื่อว่าโอมเพี้ยงจะหาย

ไม่เชื่อว่าการตีลมตีแล้งนั้นเป็นการลงโทษคนผิดไปแล้ว

เราว่าเรา่ยู่กับความจริงจึงไม่เชื่อ

แต่ในโลกนี้ยังมีพลังแฝงอีกเยอะที่ทำให้บางสิ่งเป็นไปได้

เช่นความเจ็บปวดของเด็กๆ

ไว้ต้องลองถอดบทเรียนดูนะคะ

เขียนเมื่อ 

  • รุ่นพี่ กับเหลน ในงานคล้ายวันเกิด ไม่รู้ว่าใครไหว้ใคร
    พาเหลนมาไหว้คุณหมอรุ่งด้วยคนครับ
    ให้หายเจ็บๆเร็วๆนะครับ

เขียนเมื่อ 

..เคยบ่อยๆ..ในอดีต..ปิดประตูหนีบมือ..ตัวเอง..อ้ะ..(เจ็บปวดยิ่งนัก..หาก..โทษ..ตัวเอง..ต่อ..ว่า..ขาด..สติ..อ้ะะๆๆ..แล้วต่อๆโทษสิ่งรอบๆตัว..ไปเรื่อยๆ..จนเหนื่อยที่จะคิด..ว่า..มัน..ปวด..แค่ไหน..ต่อไป.(ทันที).."วางได้..ให้อภัยตัวเอง..แล้วบอกตัวว่า..ต่อไป..จะต้องเพิ่ม..ความระมัดระวังมากขึ้น..อิอิ...ทันใด..ความปวดหายไป..อิอิ"..มันเป็นอย่างนั้นเอง..อ้ะะๆๆ...(ยายธี)

สวัสดีค่ะคุณคนบ้านไกล

เหลนน่ารักมากกิริยาอ่อนน้อม

น่าชื่นใจจัง

อย่างนี้ทวดหมอรุ่งจะรึบหายไวๆเลยค่ะ

สวัสดีคุณยายธีด้วยความคิดถึงค่ะ

ขอบคุณค่ะที่แบ่งปันความรู้สึก

เป็นเช่นนั้นเหมือนกันเลย

แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็จบไปแล้ว สายไปแล้ว

พอหายดีใจก็สบายขึ้นค่ะ