ความสุข...เรียบง่ายที่เงินหาซื้อไม่ได้

จากการที่เป็นลูกชาวนา...จึงทำให้มีชีิวิตติดดินอยู่เสมอ...

เวลากลับบ้านทุกครั้งครูแกงจะัชอบเดินลงไปดูต้นข้าวเขียว ๆ 

กินข้าวเย็นเร็วกว่าใคร ...เพราะเป็นโรคกรดไหลย้อน ...แล้วออกเดินเล่นรับลมเย็น ๆ

บ้านเราอยู่ติดทุ่งนา...เดินออกไปก็ไม่ถึง 50 เมตร ก็เห็นาสีเขียว ๆ แล้ว

นี่นาหน้าบ้านและที่เห็นนั่นคือสวนฝีมือ...แม่คนขยันที่ปลูกนั่นปลูกนี่ไว้เยอะแยะ


มะพร้าว กล้วย มะม่วง ไผ่ มีที่ว่างตรงไหนแม่ปลูกหมด ...ลูกเก็บกิน 555

นี่เป็นเพียงส่วนเดียวนะ...ยังมีสวนใหญ่อีกสองสวน...ทำไมแม่ขยันจังเลยน๊า...


ที่บ้านเลี้ยง หมา ๆ แมว ๆ ไว้หลายตัว น้องหมานี่เวลาเรากลับบ้านจะดีใจเป็นพิเศษ ...

หมา 5 ตัว วิ่งออกหน้ากันเป็นแถวเชียว ...ชอบใจที่ได้ออกไปเที่ยวเล่น

เราเดินไป...ถ่ายรูปไปด้วย...ตามประสาคนบ้ากล้อง 555 ไปไหนถ่ายมันไปเรื่อย ..

ลูกน้องวิ่งไปไล่เป็ดหลง...แล้วเดินกลับมาหา ...เมื่อเห็นเราหยุดเดิน ...

นี่ลูกพี่ถั่วแระ...เป็นรุ่นใหญ่ที่ตัวเล็ก...อยู่มาหกปีแล้ว ที่ตามนั่น หมาทอม 555 ชื่อ วุ้นเส้น

นี่เจ้ามะขวิด..หมาพันธุ์ผสมร็อดไวเร่อร์...แต่นิสัยเอ๋อมาก ๆ ชอบใครชอบคาบมือจูงเข้าบ้าน 555

ตามด้วยแม่กล้วย ที่อยู่ไกลๆ โน่น

...เดินมาหยุดแล้วเงยหน้าลิ้นห้อย
...เราบอกกลับบ้าน กัน...ทุกตัวเลยเริ่มเดินกลับ...

ครูแกงแวะถ่ายรูปต้นข้าวเขียว ๆ ที่มองเมื่อไหร่ก็ชื่นใจ...กับสีเขียว

...เขาว่าสีเขียวทำให้รู้สึกดี ..คงจะใช่นะ...

ทั้งหมด รวมเจ้าตัวเล็กสีแดง ๆ คือเจ้ากะทิ เดินล่วงหน้ากลับบ้านที่มองเห็นหลังดงไม้นั่น

แค่นี้ก็สุขแล้ว..กับธรรมชาิติบ้านนา...ความรักจากเจ้าสี่ขา...ที่รักเราโดยไม่มีเงื่อนไข...

เวลกลับบ้าน...กิจกรรมโปรดที่ก่อความสุขของเราก็คือ

.......ชีวิตฉันมีแต่หมาพาไป...จะเดินหนใดมีหมานำ...

.......ชีิวิตฉันมีแต่หมานำ...ฉันเดินย่างตามตามหมาเดิน...

.......เดินของฉันช่างเพลิน ฉันเดินตามหมานำทาง....   5555

........สุขจริงหนอ..ชิวิตสบาย ๆ ตามแบบฉบับบ้านนอกติดดิน....

........ไม่ต้องไปเที่ยวไกลถึงเกาหลี...ไม่ต้องเสียเงินค่ารถ....

........ความสุข...เรียบง่ายที่เงินหาซื้อไม่ได้....